Column 1 oktober 2007: Kanjeres
Wie had dat gedacht? Een kanjer meldde zich na het lezen van mijn eerste column over kanjers. Hij was van mening dat ik de vrouwelijke kanjers onder de kanjers vergeten was.. Over emancipatie gesproken! Eerlijk gezegd dacht ik in eerste instantie: "Waar maak je je druk om? Iemand die een paar keer die Alpe opfietst is een kanjer, man of vrouw, dat is mij om het even. En het groene boekje spreekt al evenmin van vrouwelijke kanjers. Een kanjer is mannelijk, punt".
Maar de opmerking liet me niet los.
Hoe noem je een vrouwelijke kanjer als dat woord eigenlijk niet bestaat? Dus googlede ik er weer vrolijk op los. Dit keer was ik sneller klaar; ik heb 2 woorden gevonden die zeer waarschijnlijk na een paar edities Alpe d'HuZes in aanmerking kunnen komen om als nieuw woord opgenomen te worden in de Dikke van Dale, te weten: Kanjerin en Kanjeres. Het woord "kanjerin" komt dan wel het meeste voor, maar om zeer persoonlijke redenen ga ik toch voor de titel: "Kanjeres".
Die titel mag uiteraard met trots gedragen worden door Petra, Laura, Ilona, Eliane, Sylvia en Guusje en de dames die in een estafetteteam de berg opgereden zijn in 2007!
Zonder afbreuk te doen aan die geweldige prestatie, wat het opfietsen van die berg voor mij toch is, wil ik toch even aandacht vragen voor een andere groep vrouwen die de titel van "kanjeres" op het lijf geschreven is: de partners van de fietsers.
Een man die fietsen als hobby heeft is vaak weg, zorgt voor extra was, wil alleen nog maar pasta's eten, besteed al zijn geld aan zijn fiets en belooft dat hij voorzichtig doet onderweg.
Voor al die vrouwen die dus veel alleen thuis zijn, extra wassen moeten draaien, hun nieuwe pastaloze recepten niet meer kunnen uitproberen, geen bloemetje meer krijgen en bidden dat hij weer heelhuids thuiskomt na een fietstocht; ook jij mag de titel "kanjeres" op je cv bijschrijven. Want zonder "kanjeres" fietst een kanjer straks op 5 juni die berg niet op!!!
Bedankt kanjer, dat je me dat even duidelijk maakte!