Column 29 oktober 2007: Mijn rode bandje
M'n hele leven weiger ik al om mee te doen aan rages.
Zodra gigantisch grote groepen mensen kuddegedrag gaan vertonen haak ik af, omdat ik niet wil verdrinken in de grote massa.
Toen Doe Maar nog een redelijk onbekend bandje was en ik als puber totaal ondersteboven raakte van hun teksten, had ik zo graag gewild dat mijn bandje klein bleef. Kleine rokerige zaaltjes, je kon de mannen gewoon aanraken.
Toen iedereen fan leek te zijn geworden, haakte ik een beetje af. Maar ik kon het natuurlijk niet over m'n hart verkrijgen om de concertreeks in Ahoy in 2000 ongemerkt aan me voorbij te laten gaan, ook al ging iedereen Ik ben 3 keer geweest.... De zaal was groot, maar bij sommige nummers voelde ik me weer dat meisje van toen en waande ik me in dat ene intieme zaaltje.
Maar sinds 13 mei doe ik toch weer mee aan een rage.
't Is nog niet zo grootschalig, maar 't is een kwestie van geduld voordat heel Nederland er mee loopt: het rode Alpe d'HuZes-bandje.
Wat mij echter opvalt (en tegenvalt) is dat er in die 5 maanden dat ik het bandje nu onafgebroken draag maar 3 mensen gevraagd hebben wat de betekenis is van dat bandje. 3 mensen!!!!
En het is echt niet zo dat het bandje onopvallend onder de mouw van een trui of blouse verborgen zit; ik probeer het juist altijd goed in het zicht te laten, letters mooi bovenop en ik probeer iets uit te stralen van "Kom maar op met je vragen, ik vertel je ALLES wat je wilt weten over Alpe d'HuZes!"
Bij 1 van die 3 mensen kon ik helemaal los gaan, de plaatsvervangend chiropractor. Je kunt er ook bijna niet omheen als chiropractor als je patiënt bijna naakt op de bank zit; dan valt zo'n rood bandje natuurlijk op. Ik ben nog nooit zó lang en zó zorgvuldig behandeld
Dat het ook anders kan bewees geïnteresseerde nummer 2. Tijdens een verjaardag vroeg ze me waar het voor stond: "Opgeven is geen optie". Na 3 minuten gaf ze aan dat ze echt nog even met iemand anders moest praten en dat ze straks echt terug zou komen om nog meer te horen over dat "Fantaaaaaastische evenement" ('t Is jammer dat deze tekst niet gesproken tot u komt, bedenkt u de hete aardappel er zelf maar bij). Ik heb haar uiteraard die middag niet meer terug gezien. Pfff, haar reactie voelde als een rechtstreekse belediging aan het adres van al die kanjers.
Gelukkig deed mens nummer 3 me weer beseffen dat er ook mensen zijn die oprecht geïnteresseerd zijn en wel alles willen weten over Alpe d'HuZes. Iedere keer als ik haar zag wilde ze weten wat ons sponsorsaldo was, ze was één van m'n trouwste columnlezers en zij en haar man hielden niet op met sponsoren. Toen ze vernamen dat Menno op 7 juni 5 keer de Alpe had bedwongen kregen we 's avonds laat bericht dat ze voor de zoveelste keer een smak geld over hadden gemaakt voor die fantastische prestatie. Stil word je van zulke mensen
Ik doe dus met liefde mee aan deze nieuwe rode-bandjes-rage (iedere oprecht geïnteresseerde is er toch mooi één!) en ik beloof dat ik niet voortijdig af zal haken omdat heel Nederland met zo'n bandje om de pols loopt