Want zo 3 dagen voor vertrek naar de Alpe liggen de lakens hier overal door de kamer, heb ik al talloze zwarte stiften leeg gemaakt en heb ik alvast voorpret.

Straks hangen mijn spandoeken daar voor kanjers die niet verwachten dat er een spandoek voor hen zal hangen. Ik ga die momenten niet meemaken, als ze naar het spandoek toe rijden, de tekst lezen en dan tot zich door laten dringen dat het daar hangt speciaal voor hen. Dat mooie moment zal ik helaas missen, maar ik kan me door het volgende mailtje een klein beetje voorstellen wat er door de rijder heen gaat als er een spandoek speciaal voor jou hangt.

Op 6 juni 2007 hing ik mijn spandoek op met het woord "GENIET"!

Dit is verhaal van Fausto:

Van: Fausto Marreiros
Verzonden: donderdag 27 september 2007 1:27
Aan: Esther van Winden
Onderwerp: Re: Spandoek

Hoi Esther,

Het zat zo. In 2006 was ik teveel met de sportprestatie en mijn verleden als topsporter bezig. Ik heb toen niet veel meegekregen van het evenement en vond achteraf mijn woorden "dat ik het zou doen voor mijn schoonmoeder, die aan non-hodgkin overleed" onvoldoende inhoud hadden.

Ik had oogkleppen voor, zoals ik ook altijd met sport bezig was. Ik heb toen veel te weinig genoten, en te veel boete gedaan. Ik was er ten tijde van de ziekte periode en direct na de dood van Daan d'r moeder niet genoeg. Ik zat een eigenlijk te veel in de knoop met mijn eigen gevoelens en dadendrang die ik niet kon invullen.

Dat moest anders. Ik wilde er nu echt voor Daan en haar moeder zijn en met volle teugen het evenement opsnuiven. Ervan genieten, het beleven en tot het hart van mezelf en wat sport en het leven eigenlijk zouden moeten zijn, komen.

Ik wilde genieten!! Toen ik de berg op reed op 7 juni sloeg het spandoek met het woord "geniet" werkelijk in als een bom. Het raakte me in de ziel van mijn beleving. Dat spandoek hing er voor mij. Ik heb vanaf dat moment de hele tijd, maar met name iedere keer als ik langs het spandoek reed dubbel genoten. Ik kreeg tranen in mijn ogen, een brok in mijn keel en een grijns van oor tot oor, die er niet meer af te slaan was.

Dat zat er achter dat spandoek. Dat heeft het met me gedaan. Een simpel, maar o zo mooi spandoek met een nog simpelere tekst.

Groetjes, Fausto.

Ik vind het leuk om anderen te verrassen.

Om voor anderen iets te doen waardoor er  een lach op hun gezicht verschijnt.

Vaak is de voorpret voor mij al genoeg om gelukkig van te worden.

Soms maak ik mensen blij zonder dat ik me daar van te voren bewust van ben.

Daar kan ik achteraf dan weer heel gelukkig om zijn.

Ik ga weer verder met mijn spandoeken…….

Reageren op deze column: Klik hier.