Marc Brunekreef

Heeft deelgenomen in 7 vorige edities

Poeh! We gaan die berg weer eens beklimmen!

Tijdens mijn eerste Alpe d’HuZes in 2012 ontstond de gedachte om in 2013 de berg een keer op te rennen. In 2015 volgden 5 beklimmingen op de fiets en in 2017 volgden er bijna weer 5 beklimmingen. De koers werd in bocht 7 gestaakt vanwege plots noodweer en in plaats van de finish werd het eindpunt een auto van het leger… Tijd dus om in de volgende ‘oneven editie’ weer wat normale beklimmingen aan het totaal toe te voegen! In 2019 ga ik voor het eerst met een racefiets de berg op en hoop minimaal 5 keer de finish te bereiken.

Ik sluit aan bij een team met geweldige mensen die ook al een tijdje in de organisatie meelopen, Poeh! Daarnaast ga ik me natuurlijk op de overige dagen bezig houden met werk voor mijn eigen team: Personenvervoer. Inmiddels zijn ook al wat fans geregeld: mijn lieve vader en moeder gaan weer mee, ze vonden het vorig jaar toch niet zo geslaagd op grote afstand van 'hun Alp' ❤

Uiteraard is dat fietsen, wandelen en rennen op die berg geweldig, maar het gaat er natuurlijk vooral om dat er ieder jaar een enorme berg geld wordt opgehaald. Daarom kunnen belangrijke onderzoeken plaatsvinden, onderzoeken die er hopelijk snel voor zorgen dat kanker niet meer is dan een chronische ziekte.

Steun je mij, Poeh! en dit meer dan goede doel ook? Druk vlug op de rode knop! 

My Updates

Nog maar een maand voor vertrek!

Vandaag eindigt de oeroude traditie van Marc die geen blogs schrijft. Dit is zoals jullie waarschijnlijk al vermoeden de eerste, waarin ik vertel –sorry voor de lap tekst!- hoe ik bij Alpe d’HuZes verzeild geraakt ben en over het vrijwilligerswerk wat ik doe.

Alpe d’HuZes komt in de nazomer van 2011 vrij plots op mijn pad. Een enthousiaste collega –in verband met de AVG noem ik hem voor het gemak Willem- vraagt me of ik zin heb om in juni 2012 vrijwilliger te zijn bij ‘een geweldig evenement dat zo geweldig is dat bijna niet uit te leggen is hoe geweldig het is. Oh ja, het is ook nog voor een geweldig goed doel’. De Twitters en Facebooks staan dan nog ver van mij af, maar mijn eerste reactie moet iets geweest zijn in de trant van #Kanniewaarzijn.

Op een herfstavond in 2011 vind ik mezelf terug in een zaaltje in Breukelen, volgens mij omdat al mijn vragen –Hoe werkt het dan? Een hele week? Echt? Enzovoort, Enzovoort- allemaal met ‘Gewoon doen…’ zijn beantwoord. Ik tref leuke mensen! Een aantal sluit ook voor het eerst aan, de meesten omdat anderen hebben gezegd dat…. het ‘geweldig’ is op ‘De Berg’ en tijdens de voorbereidingen. De overige mensen zijn ook enthousiast, zij weten immers hoe ‘geweldig’ het is en anders is er nog die slogan: ‘Opgeven is GEEN optie’. Vanaf het begin heb ik het naar mijn zin en ik kan dan ook niet wachten om op pad te gaan richting Frankrijk.

Op 2 juni 2012 begint het avontuur echt, op weg richting het grote onbekende! Samen met wat teamgenoten neem ik één van de vele gesponsorde auto’s mee naar Frankrijk. Deze auto’s worden tijdens de koers –wanneer de berg wordt afgezet voor al het overige verkeer- ingezet om vrijwilligers te vervoeren naar hun positie en om ander urgent vervoer te kunnen uitvoeren. Onderweg is het meteen een groot feest, de route die ik inmiddels wel kan dromen –België, Luxemburg, Metz, Nancy, Dion, Lyon, Grenoble, Le Bourg-d’Oisans- is in bezit genomen door duizenden Nederlanders met een missie.

Ik maak deel uit van Team Vrijwilligerscoördinatie, dat aan de voet van de berg en op de top een desk heeft waar alle zaken met betrekking tot vrijwilligerswerk geregeld worden. Met veel plezier maak ik vooral in het dal mijn uren, wat betekent dat ik iets verder weg zit van het epicentrum op de top, maar het wél iedere dag minimaal 10 graden warmer heb dan mijn meeste collega’s. Ik kom heel veel mooie mensen tegen. De meesten zijn hier omdat er iets meer aan de hand is dan ‘gewoon een goed doel’; ze komen omdat deze week veel energie geeft, omdat ze iemand willen herdenken, omdat ze spoedig afscheid moeten nemen van een dierbare, natuurlijk ook omdat ze zo vaak mogelijk die berg willen op fietsen. Het raakt me dat bijna iedereen een ellendig verhaal heeft, maar je daar eigenlijk heel weinig van merkt als je bezig bent met organiseren. Iedereen lijkt alleen maar te zien dat er iets fantastisch wordt neergezet en geniet daarvan, het positivisme druipt van die berg af!

Ook in 2013, 2014 en 2015 maak ik deel uit van Team Vrijwilligerscoördinatie, simpelweg omdat ik het enorm naar mijn zin heb en keer op keer een geweldige –‘geweldig’ klopte dus echt!- week beleef. Het ‘vervelende incident met sommige media’ in 2013 –vraag me er gerust naar, ik heb geen zin om er hier meer woorden aan vuil te maken- heeft ook mij geraakt, maar… Opgeven is GEEN optie! Tevens ben ik gegrepen door de sportieve aantrekkingskracht van de berg: in 2013 ga ik rennend omhoog en in 2015 vijf keer fietsend.

In 2016 stap ik over naar Team Personenvervoer, in de basis een veel kleiner team dan mijn vorige en onderdeel van Cluster Veiligheid. Tijdens de jaarlijkse koersweek wordt het team aangevuld met 20 tot 25 chauffeurs, die er tijdens de koers voor zorgen dat er regelmatig een auto in de buurt is om vrijwilligers of uitgevallen deelnemers naar de juiste plek te brengen. Ook hier is het leuk werken en de dynamiek zorgt voor de nodige uitdaging. Ondertussen is er ook op sportief gebied een traditie ontstaan en ben ik in de oneven editie van 2017 deelnemer. Na een prachtige dag eindigt het avontuur in heftig noodweer, wordt de koers gestaakt en moeten we in bocht 7 geëvacueerd worden door het leger! Het levert wel een foto op de voorpagina van diverse landelijke dagbladen op, maar ik had er graag ‘iets’ fitter op gestaan…. :-)

Nu dus 2019. Ik ben al maanden flink aan het trainen, het is immers een oneven jaar en dat schept verplichtingen. Ik ga voor het eerst met een racefiets deelnemen –voorheen was dat met een lichte mountainbike- en stop nog meer energie in de voorbereiding. Doel is om op een leuke manier vijf keer de top te bereiken en ik heb er alle vertrouwen in dat dit gaat lukken. Uiteraard hoop ik tevens een flink bedrag binnen te halen, zodat we op 6 juni aan het eind van de dag een fantastisch eindbedrag hebben.    

(foto: één van mijn favoriete punten in de Schoorlse Duinen)  

Even over die berg

Even alleen over de Alpe d’Huez rijden is het hele jaar door zo goed als onmogelijk. Dagelijks doen massa’s goed geoefende fietsers en wandelaars, fietsers en wandelaars die geen idee hebben waar ze aan beginnen en andere toeristen de berg aan, al dan niet geholpen door een batterij. In de koersweek van Alpe d’HuZes is het natuurlijk niet anders. Op de dagen voor de koers is het extra goed opletten voor iedereen op de berg. Deelnemers wordt aangeraden niet op de Alpe d’Huez te gaan trainen, maar in de praktijk is er veel verkeer op de berg.

Tijdens de Alpe d’HuZus op woensdag en de Alpe d’HuZes op donderdag is de berg beperkt geopend, alleen noodzakelijk Frans verkeer en voertuigen van de organisatie mogen dan het parcours op. Zoveel mogelijk ritten worden begeleid door de mannen en vrouwen van Team Motards, inderdaad: mensen met een motor, die speciaal getraind zijn om hier hun werk te doen.

De Alpe d’Huez wordt door sommige ‘enthousiastici’ een mooie platte berg genoemd. Dit levert mentaal  voordeel op voor een aantal mensen, maar betekent in de praktijk niets meer dan dat het stijgingspercentage redelijk gelijk blijft gedurende de 13.4 kilometer lange klim met 21 genummerde bochten. 11 van de eerste 12 kilometers kennen een percentage tussen de 8 en 10%, met als maximum 10.2%.  

Op weg van de voet naar bocht 21 –we tellen terug naar 1 van beneden naar boven- wordt de toon meteen gezet: de eerste kilometer kent 10% stijging. Vervolgens zijn de volgende drie kilometers iets minder steil en herhaalt dit patroon zich drie keer. Met andere woorden: regelmatig krijg je weer een net iets pittigere kilometer voor de kiezen dan de vorige drie. Het is zaak om vanaf de start te proberen een mooie cadans te vinden, zodat je de eerste 5 bochten zonder problemen passeert. De mensen die lekker op dreef zijn kunnen dan met een brede glimlach het vrijwilligersleger en de supporters in Bocht 16 passeren, terwijl de klimmers die iets te hard hebben moeten werken tot rust kunnen komen op dit gezellige ‘rust en service punt’.

Na bocht 16 weet je één ding zeker: exact 5 kilometer verder ligt het volgende punt waar je weer kunt rekenen op flink wat ondersteuning. Daartussen? Gelukkig regelmatig nog beschutting door het vele groen, prachtige uitzichten –als je er tijd voor hebt én energie hebt om naar links of rechts te kijken- en acht bochten. In die bochten is altijd veel activiteit. Op de kleine muurtjes ademen deelnemers een beetje bij, er staan wat supporters of zelfs een band, in de binnenbocht staan vele kaarsen die zijn neergezet door deelnemers of hun familie, er staan vrijwilligers die met vlaggen en fluitjes dalende deelnemers waarschuwen voor stijgend verkeer et cetera. En uiteraard is het juist daar dat je fantastisch uitzicht hebt over grote delen van het parcours en het dal. Klinkt allemaal natuurlijk geweldig, maar ‘je moet nog even’!

Als je er in slaagt om te blijven trappen of wandelen, dan is de beloning dus Bocht 7. Dit is de beroemde Hollandse bocht van de Tour de France, de bocht bij het prachtige kerkje. Ook de bocht waar ik in 2017 de koers moest staken, net als iedereen die vol goede moed een aantal kwartiertjes eerder was vertrokken van het startplein. Noodweer en de nodige schade maakte verder gaan onverantwoord en dus werd de koers gestaakt. Het zal altijd een speciale plek voor me blijven, niet in het minst omdat ik daar samen met teamgenoot Natasja werd gefotografeerd (zij staat er lachend op, dus zij had het wel door :-) ) en als een levend lijk de volgende dag de voorpagina van diverse grote dagbladen sierde…. Anyway, het is ook de reden dat ik dit jaar weer fiets, zo wil ik het avontuur  niet eindigen! Bocht 7 dus, prachtige bocht en ook hier weer alle verzorging die onze deelnemers kunnen wensen.

Na Bocht 7 kun je nog even genieten van dezelfde mooie groene omgeving, maar weet je dat het bos spoedig plaats gaat maken voor alpenweides. Het grote voordeel: dan ben je al meer dan 15 bochten onderweg en weet je dat de kans groot is dat je –op welke manier en in welke vorm dan ook- over die finish gaat komen. Nadeel is er vooral als het mooi weer is, dan heeft de zon vrij spel en moet je nog even flink zweten. Er is trouwens nog een voordeel, maar dat is wellicht erg persoonlijk: er zijn nu ook een aantal koeien die luid bellend toekijken en koetjes –zeker met bellen- vind ik leuk! :-)

Tussen Bocht 4 en 3 ligt een gemeen stuk. Hier is altijd flink wat support en het geeft het gevoel dat de finish om de hoek ligt. In Bocht 3 weet je wel beter, werken moet je! In Bocht 2 koste wat kost altijd even lachen, want een fotograaf en dan op naar Bocht 1. Na Bocht 1 mag je nog een stuk door klimmen en dan ben je eindelijk in de bewoonde wereld, waar het erg gezellig is op de terrasjes, maar de deelnemers nog heel even verder moeten. Het stijgingspercentage neemt nu snel af en dan is het uitrijden naar de finish.

De terugweg gaat inderdaad een stuk makkelijker. Goed opletten in de bochten en dan ben je vaak rap weer beneden. Dalen mag tijdens de koers met een snelheid van maximaal 45 kilometer per uur.  

Thank you to my Sponsors

26

Jet Smit

Succes man!

10

Marielle

26

Ellen Dijkhuis

Succes Marc! Het is fantastisch wat je doet.

10

Lisette Drost

Heel veel succes!

5

Marc Brunekreef

Cygnific challenge via Tikkie

50

Anonymous

Marc, veel succes met deze actie! Top, dank voor je inzet! Helaas zijn wij verhinderd bij het diner, vandaar deze bijdrage, hartelijke groet Els en Hans

20

Petra van Asten

Bedankt voor de superleuke wandeltocht en de gastvrijheid.

10

Susanne Kamp

Respect hoor Marc, dat je weer de berg opgaat. Succes!

10

Vincent

15

Maaike Buijsman

25

Gerbert Brunekreef

20

Stefan Meijer

Goed bezig Marc!

20

Suzanne Bos

Cygnific actie (via Tikkie)

20

Cygmific challenge (via Tikkie)

25

Meintje Spijker

Lieve Marc, we gaan allebei voor de 8e keer naar de Alpe! En ik heb er grote bewondering voor dat je weer minimaal voor 5 beklimmingen gaat. Ik zal je elke keer opwachten op de finish! Zet hem op!

5

Anonymous

Succes Marc!! Topperrrr! XXX

26

Cor Zwart

Marc, alvast heel veel succes (en plezier). Cor

11

Sanne Brandsma

Succes Marc!

56

Marije Zijlstra

Zet 'm op Marc en keep up the good work!

5

Rachel Ottenhoff

Succes Marc!

20

Marc Brunekreef

Cygnific Challenge via Tikkie

15

I Hulshof

Heel veel succes Marc!!

10

Franciska Terkoolt Terkoolt

Heel veel succes!!!!

10

Eric

Zet hem op Marc!

35

Cygnific

Success Marc!

78

Evert Brunekreef

Succes met de voorbereiding🚴🚴🚴🚴🚴🚴🚴🚴

56

khing san tan

26

Etienne Smets

Succes!

15

Anonymous

66

Monique van Druten

Hey kanjer ! Zet m op ☺️.. bisou Monique

26

Pieta van Vliet-Kralt

succes met je actie

25

Jeroen Rodenbueg

Zet hem op Marc! Respect kerel!

5

Dennis vd Pluym

Go go go Marcie!!!! Topper

26

Edwin en Gerdy Berger

Respect Marc!

10

Mammola

50

Ray & Betty MarsKramer

Top prestatie Marc 5x 👍💕

15

Mireya Ortega

Cygnific Challenge (via Tikkie)

20

Brenda

Dankjewel voor de prachtige wandeling en de heerlijke lunch! Tot op de berg XX

26

Rudolf van Zelst

Heel veel suc6 op de berg Marc!!

200

Evert Brunekreef

Voorafje en succes met de beklimmingen!

60

Cygnific Challenge

Cygnific Challenge (donation box 1)

100

Van der Zwet Interim Financials

Marc, wij wensen je heel veel succes. Het doel is prachtig en de voorbereiding is prima!

20

Johan Hartog

Succes Marc!

10

Arjen

Magneetsticker

5

Renske den Uil

30

Suzanne Schellevis

Donatie van mijn ouders! Zet ‘m op!

21

Simone van Kampen

Succes Marc 💪💪

26

Gijs Kuijper

10

Keith Akashi

Go Marc!

75

Robert Blokzijl

135

Evert Brunekreef

Verjaardagsgeld Evert en Tiny. Veel succes jongen!🚴⛰

35

Corien 4 Beauty Medisch pedicure

Ik steun jou en je teamgenoten graag voor dit geweldige doel. Zet m op Marc!

500

Keuken met karakter

2e deel van de opbrengst sponsor-diner: totaal €1000,--

50

Iwan van der Velden

Donatie voor scheidsrechter De Foresters 17-5

10

Jeroen Gerrits

Suc6 Marc! Groet Jeroen Gerrits

10

Nathalie Lachaise

All the best for this challenge that you take up every year! This is very admirable.

20

Danielle

Dankjewel voor een super wandel evenement!

21

Björn en Natasja Nieuwenhuis

Goed bezig Marc. Goed doel.

10

Nina Hofer

Good Luck Marc! Go for it!

5

L Vinke

Topper!

500

Keuken met Karakter

Shirtsponsor Team Poeh (onderdeel van de actie in het restaurant)

Show more