Marc Brunekreef

Heeft deelgenomen in 7 vorige edities

Poeh! We gaan die berg weer eens beklimmen!

Tijdens mijn eerste Alpe d’HuZes in 2012 ontstond de gedachte om in 2013 de berg een keer op te rennen. In 2015 volgden 5 beklimmingen op de fiets en in 2017 volgden er bijna weer 5 beklimmingen. De koers werd in bocht 7 gestaakt vanwege plots noodweer en in plaats van de finish werd het eindpunt een auto van het leger… Tijd dus om in de volgende ‘oneven editie’ weer wat normale beklimmingen aan het totaal toe te voegen! In 2019 ga ik voor het eerst met een racefiets de berg op en hoop minimaal 5 keer de finish te bereiken.

Ik sluit aan bij een team met geweldige mensen die ook al een tijdje in de organisatie meelopen, Poeh! Daarnaast ga ik me natuurlijk op de overige dagen bezig houden met werk voor mijn eigen team: Personenvervoer. Inmiddels zijn ook al wat fans geregeld: mijn lieve vader en moeder gaan weer mee, ze vonden het vorig jaar toch niet zo geslaagd op grote afstand van 'hun Alp' ❤

Uiteraard is dat fietsen, wandelen en rennen op die berg geweldig, maar het gaat er natuurlijk vooral om dat er ieder jaar een enorme berg geld wordt opgehaald. Daarom kunnen belangrijke onderzoeken plaatsvinden, onderzoeken die er hopelijk snel voor zorgen dat kanker niet meer is dan een chronische ziekte.

Steun je mij, Poeh! en dit meer dan goede doel ook? Druk vlug op de rode knop of stuur een bericht voor info over mogelijkheden om te sponsoren.

Hou ook de De 6 van Heiloo in de gaten, het trainen wordt dit jaar extra leuk! 

My Updates

Nog maar een maand voor vertrek!

Vandaag eindigt de oeroude traditie van Marc die geen blogs schrijft. Dit is zoals jullie waarschijnlijk al vermoeden de eerste, waarin ik vertel –sorry voor de lap tekst!- hoe ik bij Alpe d’HuZes verzeild geraakt ben en over het vrijwilligerswerk wat ik doe.

Alpe d’HuZes komt in de nazomer van 2011 vrij plots op mijn pad. Een enthousiaste collega –in verband met de AVG noem ik hem voor het gemak Willem- vraagt me of ik zin heb om in juni 2012 vrijwilliger te zijn bij ‘een geweldig evenement dat zo geweldig is dat bijna niet uit te leggen is hoe geweldig het is. Oh ja, het is ook nog voor een geweldig goed doel’. De Twitters en Facebooks staan dan nog ver van mij af, maar mijn eerste reactie moet iets geweest zijn in de trant van #Kanniewaarzijn.

Op een herfstavond in 2011 vind ik mezelf terug in een zaaltje in Breukelen, volgens mij omdat al mijn vragen –Hoe werkt het dan? Een hele week? Echt? Enzovoort, Enzovoort- allemaal met ‘Gewoon doen…’ zijn beantwoord. Ik tref leuke mensen! Een aantal sluit ook voor het eerst aan, de meesten omdat anderen hebben gezegd dat…. het ‘geweldig’ is op ‘De Berg’ en tijdens de voorbereidingen. De overige mensen zijn ook enthousiast, zij weten immers hoe ‘geweldig’ het is en anders is er nog die slogan: ‘Opgeven is GEEN optie’. Vanaf het begin heb ik het naar mijn zin en ik dan ook niet wachten om op pad te gaan richting Frankrijk.

Op 2 juni 2012 begint het avontuur echt, op weg richting het grote onbekende! Samen met wat teamgenoten neem ik één van de vele gesponsorde auto’s mee naar Frankrijk. Deze auto’s worden tijdens de koers –wanneer de berg wordt afgezet voor al het overige verkeer- ingezet om vrijwilligers te vervoeren naar hun positie en om ander urgent vervoer te kunnen uitvoeren. Onderweg is het meteen een groot feest, de route die ik inmiddels wel kan dromen –België, Luxemburg, Metz, Nancy, Dion, Lyon, Grenoble, Le Bourg-d’Oisans- is in bezit genomen door duizenden Nederlanders met een missie.

Ik maak deel uit van Team Vrijwilligerscoördinatie, dat aan de voet van de berg en op de top een desk heeft waar alle zaken met betrekking tot vrijwilligerswerk geregeld worden. Met veel plezier maak ik vooral in het dal mijn uren, wat betekent dat ik iets verder weg zit van het epicentrum op de top, maar het wél iedere dag minimaal 10 graden warmer heb dan mijn meeste collega’s. Ik kom heel veel mooie mensen tegen. De meesten zijn hier omdat er iets meer aan de hand is dan ‘gewoon een goed doel’; ze komen omdat deze week veel energie geeft, omdat ze iemand willen herdenken, omdat ze spoedig afscheid moeten nemen van een dierbare, natuurlijk ook omdat ze zo vaak mogelijk die berg willen op fietsen. Het raakt me dat bijna iedereen een ellendig verhaal heeft, maar je daar eigenlijk heel weinig van merkt als je bezig bent met organiseren. Iedereen lijkt alleen maar te zien dat er iets fantastisch wordt neergezet en geniet daarvan, het positivisme druipt van die berg af!

Ook in 2013, 2014 en 2015 maak ik deel uit van Team Vrijwilligerscoördinatie, simpelweg omdat ik het enorm naar mijn zin heb en keer op keer een geweldige –‘geweldig’ klopte dus echt!- week beleef. Het ‘vervelende incident met sommige media’ in 2013 –vraag me er gerust naar, ik heb geen zin om er hier meer woorden aan vuil te maken- heeft ook mij geraakt, maar… Opgeven is GEEN optie! Tevens ben ik gegrepen door de sportieve aantrekkingskracht van de berg: in 2013 ga ik rennend omhoog en in 2015 vijf keer fietsend.

In 2016 stap ik over naar Team Personenvervoer, in de basis een veel kleiner team dan mijn vorige en onderdeel van Cluster Veiligheid. Tijdens de jaarlijkse koersweek wordt het team aangevuld met 20 tot 25 chauffeurs, die er tijdens de koers voor zorgen dat er regelmatig een auto in de buurt is om vrijwilligers of uitgevallen deelnemers naar de juiste plek te brengen. Ook hier is het leuk werken en de dynamiek zorgt voor de nodige uitdaging. Ondertussen is er ook op sportief gebied een traditie ontstaan en ben ik in de oneven editie van 2017 deelnemer. Na een prachtige dag eindigt het avontuur in heftig noodweer, wordt de koers gestaakt en moeten we in bocht 7 geëvacueerd worden door het leger! Het levert wel een foto op de voorpagina van diverse landelijke dagbladen op, maar ik had er graag ‘iets’ fitter op gestaan…. :-)

Nu dus 2019. Ik ben al maanden flink aan het trainen, het is immers een oneven jaar en dat schept verplichtingen. Ik ga voor het eerst met een racefiets deelnemen –voorheen was dat met een lichte mountainbike- en stop nog meer energie in de voorbereiding. Doel is om op een leuke manier vijf keer de top te bereiken en ik heb er alle vertrouwen in dat dit gaat lukken. Uiteraard hoop ik tevens een flink bedrag binnen te halen, zodat we op 6 juni aan het eind van de dag een fantastisch eindbedrag hebben.    

(foto: één van mijn favoriete punten in de Schoorlse Duinen)  

Thank you to my Sponsors

21

Simone van Kampen

Succes Marc 💪💪

5

Rachel Ottenhoff

Succes Marc!

10

Susanne Kamp

Respect hoor Marc, dat je weer de berg opgaat. Succes!

75

Robert Blokzijl

78

Evert Brunekreef

Succes met de voorbereiding🚴🚴🚴🚴🚴🚴🚴🚴

500

Keuken met Karakter

Shirtsponsor Team Poeh (onderdeel van de actie in het restaurant)

21

Björn en Natasja Nieuwenhuis

Goed bezig Marc. Goed doel.

66

Monique van Druten

Hey kanjer ! Zet m op ☺️.. bisou Monique

26

Pieta van Vliet-Kralt

succes met je actie

26

Cor Zwart

Marc, alvast heel veel succes (en plezier). Cor

26

Gijs Kuijper

26

Rudolf van Zelst

Heel veel suc6 op de berg Marc!!

135

Evert Brunekreef

Verjaardagsgeld Evert en Tiny. Veel succes jongen!🚴⛰

56

Marije Zijlstra

Zet 'm op Marc en keep up the good work!

35

Corien 4 Beauty Medisch pedicure

Ik steun jou en je teamgenoten graag voor dit geweldige doel. Zet m op Marc!

25

Jeroen Rodenbueg

Zet hem op Marc! Respect kerel!

20

Johan Hartog

Succes Marc!

10

Nina Hofer

Good Luck Marc! Go for it!

26

Jet Smit

Succes man!

100

Van der Zwet Interim Financials

Marc, wij wensen je heel veel succes. Het doel is prachtig en de voorbereiding is prima!

10

Eric

Zet hem op Marc!

20

Suzanne Bos

Cygnific actie (via Tikkie)

5

L Vinke

Topper!

10

Keith Akashi

Go Marc!

26

Etienne Smets

Succes!

Show more