Marga Marissen

Heeft deelgenomen in 1 vorige edities

My Activity Tracking

14
kms

My target 0kms

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Ik had er wel van gehoord, van het evenement Alpe d'HuZes, ooit, door iemand die er aan heeft meegedaan ter nagedachtenis aan het overlijden van zijn vrouw die stierf aan borstkanker. Maar dat was langer dan tien jaar geleden en verder hield ik me er niet mee bezig. Druk met werk en gezin en alles wat een mens kan bezig houden. Recent hoorde ik een enthousiast verhaal van mijn vriend die mee ging doen aan dit evenement, met een team van zijn oude werkgever, inmiddels was hij al een paar jaar met pensioen, maar de contacten met zijn oude werkgever waren nog warm en betrokken. Hij gaf mij de drive en de spirit om ook deel te nemen, om mee te doen, om er betrokken bij te raken, om mijn grenzen op te zoeken voor dit goede doel. Jezelf fysiek en mentaal inzetten om centjes in te zamelen voor onderzoek naar kanker en meer nog, onderzoek naar methoden om de ziekte te genezen of op zijn minst de kwaliteit van leven voor kankerpatiënten te verbeteren.Mijn lieve tantes overleden aan kanker, mensen in mijn omgeving vielen weg, er was veel leed en pijn en onmacht bij de nabestaanden. Ik zag het verdriet en ook de gelatenheid als er geen genezing meer mogelijk was bij de mensen die het overkwam. 1 op de 3 mensen krijgt er op de een of andere manier mee te maken. Veel te veel!

Er moet geld komen voor meer onderzoek, meer overlevingskansen. Dáárvoor ga ik de berg op! 13,8 kilometer omhoog, 21 bochten, 6 juni gaat het gebeuren, ik ben al begonnen met trainen om dit doel te behalen. Opgeven is geen optie!

Wilt u dit evenement financieël mee ondersteunen doormiddel van een donatie? Laten we het samen doen! Ik houd u op de hoogte van de vorderingen om mijn doel te behalen, die berg op te gaan. 

Vanuit mijn hart mijn welgemeende dank voor uw bijdrage!

Met hartelijke groet,

Marga Marissen

My Updates

De knop moet om!

Afgelopen weekend maar 11 km getraind, druk met andere zaken, maar ik weet en zal tijd gaan inplannen en trainen, veel trainen. Zodat mijn niet al te lange beentjes de berg op kunnen, minstens 1 x en wellicht...wie weet! Trainen dus! Heb een berg ontdekt in de buurt van Helmond, een oude afvalberg, ik schat het stijgingspercentage in op 12 % of zo. Er lopen wandelpaden omhoog, dus dat lijkt me een zeer geschikte plek. Laat ik beginnen met 10 x de berg op, langzaam opbouwen, iedere week 2 x moet gaan lukken, ik hou jullie op de hoogte!

 

Lopen op een harde ondergrond!

Tot nu toe steeds gelopen in landelijk gebied, op bospaden en dergelijke, maar vandaag gewoon over de weg en de stoep. Wat een verschil! Er moeten nieuwe wandelschoenen komen, zoveel is duidelijk. Ik heb van die stevige bergschoenen, deze lopen heerlijk in "het veld" maar zijn ongeschikt voor een harde ondergrond. Routes van 15 km of meer zijn geen enkel probleem op deze schoenen, maar een harde ondergrond is een ander verhaal. Volgende week maar even naar het loopcentrum in Horst, daar kunnen ze me beslist verder helpen. Wordt vervolgd!:-)

Lenig!

Het trainen gaat voorspoedig. De drang om te trainen ook, het wordt steeds leukerderder en het gaat steeds beter. Vorige week een heuse keuring gehad, of ik wel fit en gezond genoeg ben, met een ECG om te kijken of mijn hart nog klopt. Welnu, het klopt! Alles klopt eigenlijk, ik ben fit en gezond en de lenigheid, van mijn ietwat korte beentjes, is boven de 100 %. Van elastiek dus, links 105 % lenig en rechts 107% lenig! Ik wist niet dat dit bestond, of eigenlijk, dat je zoiets kon hebben, maar de meneer die er verstand van had en met een apparaat een meting uitvoerde zei dat het echt waar was...

Ook een mooie voorlichting gehad over voeding en voorbereiding, ieder uur een krentenbol met zoet beleg als je de berg op gaat. Ik eet liever een krentenbol met kaas, maar dat terzijde, een krentenbol met jam dan maar. En drinken, veel drinken, geen gewoon water uit de kraan, maar water met suiker en zout, minstens 1 liter per uur. Maar goed dat er veel zakken in het shirt zitten waar al die flessen in passen. En mijn lieve zwager deed me een lampje te leen voor op mijn hoofd, voor als ik in het donker ga lopen zodat ik niet van de berg af donder. Het gaat er dus spectaculair uitzien, 5 liter water, 5 krentenbollen en een lampje. Komt dat zien!

De roze muiltjes.

Het is er dan toch nog van gekomen, de nieuwe wandelschoenen zijn aangeschaft. Afgelopen zondag 22 km gelopen en toen merkte ik dat mijn kleine linkerteen ineens potesteerde. Eigenlijk merkte ik nooit dat ik een kleine linkerteen had. Het ding zit gewoon al 59 jaar aan mijn voet, dat wel, maar dat was ik vergeten. Maar pinkteentje meldde zich, duidelijk en indringend, kleurde rood van inspanning. Dus stoppen, kijken of er een kruimeltje in mijn sok zat, niets van dat alles, geen kruimel, geen lange nagel, niets, nada, noppes. Dure wollen sokken zonder naad, die als gegoten passen. Ook daar geen oorzaak. Natuurlijk zijn er veel ergere dingen in een mensenleven dan een protesterende pinkteen, zover reikt mijn bewustzijn dan toch nog wel. Maar oorzaak en gevolg zaten in mijn oude zware bergschoenen en het werd tijd om daar eens verandering in te brengen.

Vanmorgen de stoute schoenen maar meegenomen naar het loopcentrum in Horst aan den Maas, een groot dorp met veel agrariërs, een kasteelruïne en met een winkel in wandel en renschoenen. De Maas is toch nog wel een kilometer of 10 verderop, maar dat terzijde. Een jonge juffrouw kwam vertellen dat ik mijn naam op een vel papier moest schrijven bij de ingang en dat er veel zieken waren en dat het even kon duren en zo. Maar er was wel koffie in een of andere hoek en héél veel sportkleding, neon gekleurde hippe sportbroekjes, kekke shirtjes, zwarte en witte sportbeha's, regenwandeljasjes die het transpiratievocht door minuscule gaatjes in de lucht laten verdwijnen en sokken, heel veel sokken en ook running shoes met tenen! Hoogst amusant dus. Uiteindelijk kwam er een mooi en lief meisje mijn voeten op een spiegel zetten, ze had het over drukpunten en loopvlakken, ik moest over een stuk rubber lopen en er werd een filmpje gemaakt en uiteindelijk kwamen er dozen, dozen met schoenen die ervoor zouden moeten zorgen dat pinkteen de ruimte kreeg en haar protesten zou staken. Links maat 38, rechts maat 39. Zo kom je nog eens iets te weten, het meisje vertelde dat ik wel schoenen moest kopen met dezelfde maat, twee verschillende maten, dat hadden ze niet. Het is uiteindelijk gelukt. Ze zijn wel met roze, op mijn leeftijd is dat eigenlijk not done, maar ja, je moet toch wat! Ik ben blij met mijn roze muiltjes en pinkteen heeft het gele hesje uitgetrokken!

Wordt vervolgd.. 

Avontuur in de Eifel.

Nou en toen gingen we vol goede moed op weg naar de Eifel, voor een heusch trainingsweekend. Met de bedoeling om bergje op en bergje af te doen langs de Ahr. Jan bestudeerde de vele wandelkaarten in ons mooie weekendhuis, heel lief dat we daar weer mochten verblijven om te trainen. Sneeuw in de Eifel, mooi! In de dalen lag het niet heel dik, dus nadat we gearriveerd waren de wandelschoentjes aan en vort, snel op pad. Even naar het volgende dorp lopen, daar linksaf, en dan de berg op, geen enkel probleem. Koude wind en een schraal zonnetje, mooie verstilde natuur, ieder een broodje kaas en een appel op zak, en een pakje zakdoekjes voor de snotneus. Bijna terug bij huis en nog lang niet vermoeid, dus nog een flink stuk er achter aan geplakt, door de bossen en daar lag de sneeuw nog dik, dus we hebben wel een beetje geploeterd maar al met al een pracht wandeling met niet zulke stijle hellingen. Slechts 15,5 km, veel te weinig dus morgen meer!

Dag twee vroeg op weg naar een route langs de Ahr, dit na een grondige bestudering van de kaart, start in Altenahr, klein toeristisch dorp met vakwerkhuisjes, kleine winkeltjes met prullaria en legio wegbewijzeringsbordjes van ongeveer 127 verschillende wandelroutes. Etappe 1, naar Walporzheim, 19,9 km und sehr Anstrengend was de waarschuwing. Dat gaan we doen dus. Bordjes met nummer 1 volgen, maar de beroemde Deutsche gründlichkeit ging hier niet op, het stopte gewoon, of wij hebben met onze neus gekeken, dat is meer waarschijnlijk.

Wel kwamen we bordjes tegen met route 6, dat is ook goed toch? Verder met 6 dus, wat kan ons gebeuren? We kwamen op een gegeven moment niemand meer tegen en achteraf weten we ook waarom. Pfff...een megazware route, stijgingspercentages van 25 tot 30 %! En dan geen 40 meter of zo, maar gewoon 500 meter aan een stuk, en dan weer "gewoon" 18 %. Totaal ongeveer 8 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 25 %. Opgeven is geen optie, af en toe staan blijven wel, genieten van het uitzicht en vort met de geit! Op het eind na eerst 2 km dalen een koffietent met heerlijke taartjes, für Jan eine Haselnussplunder und für Marga Heidelbeertorte. Es war sehr Lecker! Moe maar voldaan terug naar "huis" in de wetenschap dat we het kunnen, de Alpe d'HuZes bedwingen. Na vandaag weten we dat zeker!

Gehaktballen en zo..

Er zijn mensen op deze aardkloot die van een lekkere gehaktbal houden, getuige de allombekende broodjes bal met of zonder mosterd in een chauffeurs café. De wereldberoemde Köttbullar van de firma IKEA is ook heel populair. Bij de plaatselijke frietenboet krijg je iets wat op een gehaktbal lijkt met dikke stukken ui en currysaus, in een plastick bakje. Bij de firma Appie Heijn krijg je van die kleine ballekens, 12 op een rij, voor een gezin van 4 personen, ieder 3 stuks, of vader krijgt er 4 omdat de kleinste spruit maar 2 ballen blieft. 

Eten, daar houden mensen van, het verbind ons met elkaar, het brengt ons bij elkaar en we kunnen tijdens het nuttigen van de maaltijd met elkaar keuvelen. Zo keuvelde ik een keer tijdens het nuttigen van een overheerlijke bal tijdens het avondmaal met Jan, mijn inspirator om de berg op te gaan, over het organiseren van een diner. Dat leek ons een goed idee, een diner organiseren voor het goede doel. Om centjes binnen te halen voor onze deelname aan Alpe d'HuZes. Vele vragen en problemen kwamen naar boven, hoe gaan we dat aanpakken, wat willen we bereiken, wie wil er meehelpen, welke locatie is geschikt, hoe gaat de tafelschikking eruit zien, welk entertainment past bij dit diner, wie staat er achter de bar, wie verwelkomt de gasten, welke sfeer willen we creeëren, wie doet de afwas, wie poetst de keuken en uiteraard, wat gaan we eten?

Inmiddels zijn we een paar weken verder, staan we met 4 professionele koks in de keuken, hebben we voldoende bedienend personeel, een pracht van een locatie met geweldige support van de uitbaters van het etablissement, iedereen werkt vrijwillig en hebben we al 75 aanmeldingen voor het 4 gangen diner. Wat zijn we blij met dit resultaat tot nu toe, en we verheugen ons om er een mooie avond van te maken.

Voor de liefhebbers van gehaktballen heb ik een trieste mededeling, deze staan niet op het menu. Wel allerlei andere heerlijke en culinaire verrassingen, krokante kruimels, geurige geleitjes, Limburgse liflafjes, smeuïge smeersels, zilte zeeën, zoete zaligheden en wat al dies meer zij.

Wij wensen jullie alvast een zeer prettige en smakelijke avond toe! 

 

Frites met mayonaise

Friet met mayonaise kan ontzettend lekker zijn, ook zonder mayo is het goed te pruimen. Tegenwoordig heb je vele soorten, dikke, dunne, lange en korte, melige, gekruide, krokante, met en zonder schil en speciale voor in de oven. Ook zag ik krullen en schoenveterfrieten liggen bij de Sligro, niet dat ik ze gekocht heb, maar toch, het bestaat. Ik was bij de Sligro om inkopen te doen voor het diner dat we (Jan en schrijfster van dit blog) georganiseerd hadden om centjes in te zamelen voor het het KWF. Het Alpe d'HuZes diner bij de Pandoer in Heusden. Uitverkocht huis, 90 betalende gasten, vele vrijwilligers, mooie muziek, een bevlogen vrijwillige spreker van de Stichting Alpe d'HuZes, een filmpje, foto's en een mooi kaarslichtje voor iedere gast. We zullen de kaarsjes mee nemen naar Frankrijk en bij het kaarsenteam af gaan leveren, zij zullen de kaarsjes gaan plaatsen in de gewenste bocht, de berg heeft 21 bochten dus plaats genoeg lijkt me. Twee hele dagen de keuken van de Pandoer mogen gebruiken, zonder kosten wel te verstaan, 2 hele dagen het restaurant mogen gebruiken om ons doel te behalen. De sfeer en de inzet van de vele vrijwillige handen was geweldig en ook ontroerend mooi, ik moest een paar keer slikken. 

Vier gangen stonden er op het menu, want de gasten mogen niet met honger naar huis en ook de porties moesten voldoende groot zijn want er waren een paar grote eters bij. En natuurlijk frites! 15 kg afgenomen bij Sligro, snel in de koelbox en gauw naar de Pandoer om ze daar in de diepvries te stoppen. 

Na twee amuses, een voorgerecht in twee delen, het hoofdgerecht met de noodzakelijke frites, en inderdaad de vraag of er ook mayonaise was, en last but not least een dik dessert in vier smaken, toen was het achter de rug. Iedereen de buik meer dan vol, het was zeer sfeervol en gezellig, de bediening liep zich de beentjes onder het lijf vandaan en na een afsluitend drankje gingen we om 00.30 uur naar huis. Wat was het mooi!

De balans opmaken onder het genot van een glaasje wijn zat er niet meer in. Oorzaak, iets met mijn voeten en zand in de ogen. Van zand gaan je ogen tranen dus dan kun je ze beter maar sluiten dan gaat het vanzelf weg. Een nachtje goed slapen en met resultaat, weer helemaal fris en fruitig

Voorlopig even geen frites meer trouwens, wel weer meer tijd gaan steken in de trainingen om die berg op te kunnen, want daar gaat het om tenslotte. 

Als alles achter de rug is en de berg is beklommen, de € 2500,- sponsoring van alle lieve donateurs binnen is, dan wil ik die schoenveterfrieten wel eens proeven. Samen met Jan en met mayonaise!!!

 

Dikke kuiten

Ik vond altijd al dat mijn kuiten te dik waren, of dit werkelijk objectief ook zo is dat weet ik eigenlijk niet, maar goed, die kuiten van me vind ik 3 x niks. Mijn zus zegt dat het onzin is en dat ik me aanstel en ze heeft waarschijnlijk gelijk, je hebt prachtige kuiten zegt ze, maar ik blijf twijfelen. Natuurlijk is het hebben van dikke, dunne, mooie of lelijke kuiten geen onderwerp van gesprek en al helemaal geen probleem eigenlijk. Als je kanker hebt, dan heb je pas echt een probleem, hoe kom je daar zo snel mogelijk weer vanaf, dat is iets wat wel belangrijk is in een mensenleven. En daar lopen we voor tenslotte, om kanker de wereld uit te helpen. Dus dat gezeur over die kuiten is totale onzin, ware het niet dat ze groeien. Hoe meer ik train in heuvelachtig gebied, hoe dikkerder dat ze worden! Ook mijn bovenbenen worden dikker en gespierder, dus die berg op, dat komt wel goed. Paaszaterdag een flinke route bij de zeven heuvelen bij Berg en Dal waarbij 83 verdiepingen gelopen werden volgens de wandelapp, paaszondag een rondje Waalre/Eindhoven en tweede Paasdag een prachtige route gelopen in de Voerstreek en Zuid-Limburg. Het zonnetje scheen, de vogeltjes fluiten, een ree op een bospad, de paden op en de lanen in, flinke heuvels, kopje koffie onderweg, boterham met kaas op een bankje, twee bidons vochtigheid met mineralen leeggelurkt, appeltje voor de dorst en twee sneetjes peperkoek want dat moet volgens de sportinstructeur die de begeleiding doet van het Kuijpers team. Rest nog één probleempje, ik moet langzamer! Ik ben net een diesel, in het begin gaat het rustig, maar als ik eenmaal op stoom ben, en dat is na ongeveer 5 km, dan ben ik niet te stoppen, tempo lopen is mijn ding. Het wordt pas lastig als je berg op moet want dan moet je je adem reguleren om het vol te houden, langzamer lopen dus. 

Dat is mijn volgende doel, langzamer lopen als het bergop gaat, ik hoef niet als eerste over de finish te komen, als ik er maar kom en fit genoeg ben om nog een keer te gaan.

En die kuiten, die worden steeds dikker, het is niet anders.

Thank you to my Sponsors

1.760

Marga en Jan

Het geweldige Alpe d'HuZes diner heeft € 3.410,- opgebracht. Dat verdelen we over onze beider actiepagina's. Heel hartelijk dank aan iedereen die hieraan een bijdrage heeft geleverd.

25

Rob & Miriam

Super, om te horen en te lezen wat een enthousiastme er is om voor dit goede en betrokken doel te gaan. Heel veel succes samen! Liefs Rob & Miriam, Esmée en Joes

26

Hans Hoogeveen

Hi Marga, veel succes!. You can do it. Hans Hoogeveen

10

Anonymous

Succes van Huub!

20

Roel & Wilma Marissen

Hoi Marga, heel veel suc6 samen met Jaques (of heb ik de verkeerde naam in mijn geheugen?). het mooiste is de busrit naar beneden lijkt me maar nofg mooier is dat je nu al je streefbedrag hebt gehaald. Volgend jaar de lat toch wat hoger leggen ? ;-) Mooi initiatief, ben trots op je. Knuffels Roel.

26

Ljiljana Stojiljkovic

Veel succes.

21

Josette Chauderlot

Courage

50

Sjors en Julie

Heel veel succes gewenst voor jou en Jan, have fun!

56

Eric Apon

Mooi initiatief Marga. Zet hem op👍

30

Marie-Louise en Kees

Marga en Jan heel veel succes.

10

Mat Vallen

Suk6 met je actie.

50

Rob en Simone

Zet em op Marga! Geweldig dat je meedoet. Flink trainen en dan met die krentenbollen de berg op!

15

Michelle Ter Beek - Schoenmaker

Hi Marga, heel veel succes! Jullie kunnen het!! Liefs Michelle

25

Ellie en Leo

Heel veel succes met deze geweldige actie en met de beklimming van de Alp.

10

Hanneke Van Der Loo

Een eerste begin.Succes en op naar het volgende

99

Anonymous

Wij, gasten van Resto van Harte Venlo wensen jullie heel veel succes met deze mooie actie.

25

wilma en Rini zegers- van der Loo

Marga, wat een uitdaging!! Heel veel succes, wij blijven jullie volgen

250

Hans Leenen

Beste Marga, Heel veel succes en zet 'm op! Laat je naast je fysieke inspanning ook verrassen door dit prachtige evenement. Niet in woorden uit te leggen. Succes Hans Leenen

20

Herman Marissen

50

Ciska en Gerrit Ingenpass

Marga en Jan, heel veel succes met de actie en de prachtige uitdaging.

50

De man uit het verhaal.

Marga, heel veel succes met de voorbereiding, Jij kunt die berg op met deze motivatie. Toppertje.

6

Bas

One4theTeam - Kuijpers

26

Anonymous

Super Marga, gaat jou lukken! Veel succes

26

Johan Seijkens

Marga, Heel veel succes met je uitdaging voor dit nobel doel. Stop Cancer! Groetjes, De buurtjes

25

Anonymous

knappe tante, go for it! groetjes uit amersfoort

56

Harry & Hanny van der Loo

Marga, het voelt zo goed dat je dit doet met Jan. Succes Harry & Hanny

Show more