Robin van Stigt

Heeft deelgenomen in 1 vorige edities

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Ik denk dat iedereen (of anders heel veel mensen) wel iemand kennen die kanker heeft, kanker heeft gehad of daaraan is overleden. Ik ben zo'n iemand. In 2010 is mijn vrouw Els overleden aan de gevolgen van een hersentumor.

In 2012 heb ik meegedaan aan Alpe d'Huez: 4 keer heb ik de berg beklommen en zo geld ingezameld voor de bestrijding van kanker maar ook voor het begeleiden van patiënten en hun partners. Dit jaar doe ik weer mee. Dit jaar ga ik zowel hardlopend als fietsend omhoog.

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

My Updates

Droog oefenen

23 januari 2019: sinds september 2018 ben ik al aan het trainen: bergspinning in de sportschool. Op basis van ritme (muziek), weerstand op de fiets en het percentage van mijn maximale hartslag simuleer ik dat ik bergop fiets. Inderdaad, een beetje surogaat is het wel. In het echt is het veel zwaarder. maar gezien de plas water die na 1,5 uur zwoegen onder fiets ligt lever ik een behoorlijke inspanning. Op 19 december 2018 hebben wij de Alpe d'Huez bestegen, op 23 januari 2019 stond de San Pellegrino op het programma. Een berg in Toscane, 16.7 km lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5 procent. Vergelijkbaar met de Alpe d'Huez maar dan omgekeerd. San Pellegrino eindigt met 2 km van 14%, Alpe d'Huez begint daar mee.

Ook lopen moet worden getraind

26 januari 2019.Ook hardlopen moet worden geoefend. Op het vlakke land zit ik nu op 16-17 km. Maar dan nog omhoog .... Daarom maar de loopband aan het werk gezet. Het idee is om het profiel van de Alpe d'Huez na te bootsen. Na een km warmlopen direct 2 km 14% stijgen. Tempo daalt naar 6 km/u. De Vierdaagse wandel ik sneller. Na 2 km terug naar 4% en vervolgens nog 3 km met oplopend percentage tot 9%. Mijn benen zingen hallelujah!

Duurloop net niet tussen de buien door

27 januari 2019. Na de eerste 6 km van Alpe'd'Huez gisteren vandaag een lange duurloop gepland. Maar ja, i.v.m. de training van gisteren nog wat in de benen en behoorlijke regenval in ochtend toch maar gekozen voor een iets kortere trainingsronde. Uiteindelijk uitgekomen op 10 km.

Groce Domini

Woensdag 30 januari 2019

Tijdens de bergclinic staat deze avond de Groce Domini op het programma. 18,8 km lang, gemiddeld 8,5% stijgingspercentage, incl. warmfietsen en uitfietsen ruim 1 uur en 20 minuten op de fiets.

Deze keer een extra uitdaging. Ik ben plasmadonor bij de bloedbank en afgelopen maandag stond een donatie op het programma. Dan wordt zo'n 880 ml plasma afgenomen. De rode (en andere bloedcellen) mag ik houden. Als het allemaal goed gaat. Door inmiddels dikke laag littekenhuid en een soms onwillig adertje wil het aanprikken niet altijd goed lukken (meestal wel, overigens). Afgelopen maandag dus niet. Na 1 afname en een poging tot teruggave van de cellen, is de poging gestaakt. Resultaat: een kwart liter slagroombekertje vol met geconcentreerde bloedcellen niet teruggegeven en afgevoerd van de sterkte. Scheelt toch de nodige capaciteit voor zuurstofopname. Nou, ja, ik heb het maar beschouwd als een vorm van hoogtetraining....

Uiteindelijk is het klimmen prima gegaan. Mooie, lekker lopende klim met soms een kuitenbijterje van 10,5%, o.a. op ca. 12 km met een lengte van 500 m. Daarna weer vlakker tot 7% maar de gehele groep is de uitdaging aangegaan en heeft tot 17 km doorgereden alsof het een helling van 10% betrof. Ondanks wat ontbrekende rode cellen, prima gedaan!

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

Zwerfrondje naar de west

3 februari 2019 Binnen trainen is handig, je kunt in het vlakke Nederland toch bergop trainen maar niets is lekkerder dan echt buiten lopen of fietsen. Zoals vandaag. Fantastisch weer, goed benen en niet te vergeten: nieuwe schoenen. Ern ronde van 18 km, zover heb ik de afgelopen 2,5 jaar niet gelopen. Heerlijk!

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

Monte Bondone

6 febuari 2019

Het leuke van deze bergspinning clinic is dat niet alleen de bekende bergen worden beklommen. Juist niet, eigenlijk. Veel onbekende beklimmingen in Italie maar o zo mooi. En o zo zwaar. Tijdens deze bergspinning staat de Monte Bondone op het programma. Mooie lange klim, 19,5 kilometer met een mild gemiddeld stijgingspercentage van 6,5%. Maar verdacht veel langere stukken tussen de 7,5% en 10% dus hoe ze aan die 6,5% komen, geen flauw idee.

Extra uitdaging deze keer: een defete airco in de sportzaal. Wel 2 deuren open, waarvan 1 buitendeur, en een ventilator maar geen windje van de airco op mijn kop. Gevolg: koele rug en een kop die explodeert. Maar wel lekker gefietst met een lekker lopende klim.

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

Weer net niet tussen de buien door………

10-02-2019

Afgelopen week heb ik mijn fiets klaar voor de berg gemaakt: een iets grotere cassette met wat grotere tandwielen op het achterwiel. Ik hoop daar makkelijker de Alpe d’Huez mee te beklimmen.

En ik hoopte dit weekend weer eens de fiets te beklimmen. Maar helaas, het weer gooide het nodige roet in het eten en water en modder op de weg. Dus toch maar gekozen voor een lange duurloop (uiteindelijk 19 km geworden), tussen de buien door. Dus niet. De laatste 10 minuten kwam de regen toch weer gestaag naar beneden. Maar goed, deze 19 km en gisteren in de sportschool op de lopende band met een helling van 9%-14% toch weer een mooie training achter de rug. Nu maar hopen dat het volgend weekend fietsweer wordt …….

Passeo del Vivione

13-02-2019

Passeo del Vivione. Tijdens de bergclinic van deze avond staat de Passeo de Vivione op het programma. Ongeveer 19 km lang, gemiddeld 7% helling en 1330 hoogtemeters.

De Passeo del Vivione ligt vlak naast de Gavia en de Mortirolo en is een iets makkelijkere klim die als echte geheimtip geldt. Het is zonde dat maar zo weinig fietsers deze col beklimmen want de Passo del Vivione is echt een fantastisch mooie klim. Door een sprookjesachtig bos en langs mooie dorpjes fiets je in twintig kilometer 1310 meter omhoog. Een echte aanrader!

Alhoewel het hoogteprofiel van de klim nergens echt steil is, voelt de klim af en toe typisch Italiaans steil, dat komt omdat de steilte nogal wisselt. Gemiddeld genomen dus nergens extreem steil, maar af en toe toch wat moeite om de voorband strak op het wegdek te houden, bij wijze van spreken dan, zeker op zo’n spinningfiets best lastig……. Vooral bij het ingaan van de laatste 4 kilometer is het af en toe hels steil. Maar de schoonheid van de natuur met de mooie bomen en indrukwekkende riviertjes en watervallen doen je deze steilte vergeten.

Inderdaad, op de film die tijdens de clinic ziet het er mooi uit. Toch maar eens in het echt proberen? Wie weet, maar eerst de Alpe d’Huez. Komende week tijdens de clinic, op 6 juni in het echt.

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen? Ga naar www.opgevenisgeenoptie.nl , zoek op Robin van Stigt, deelnamenummer 5210 of team BMD Advies en doe daar jouw donatie!

Wil je dat ik een foto van een dierbare die de strijd tegen kanker heeft verloren of van iemand die nu vecht tegen deze ziekte, elke beklimming (ik streef naar 3 keer!) omhoog meeneem? Voor € 50,- (maar meer mag natuurlijk ook) neem ik de foto tijdens al mijn beklimmingen naar boven. Ik zorg ervoor dat u de foto na afloop terugkrijgt.

Als een dartelende koe in de weide

16 en 17-02-2019

Dit weekend mooi weer! En wat ga ik doen? Juist, in de sportschool op de lopende band 7 km bergop rennen! De eerste 3 km op 14% helling, daarna 7,5%. En dat allemaal in hetzelfde uur als vorige week (6 km, eerste 2 km op 14%). Een flinke vooruitgang na vorige week.

Maar dan de zondag! Als een koe die de hele winter op stal heeft gestaan dartelend in de weide! Deze zondag hebben wij een verjaardag in Dronten en dat heb ik met de fiets gedaan (de heenweg, voor terug op de fiets is het toch wat laat geworden). Maar ja, rechtstreeks van Almere naar Dronten is nog geen 40 km. Daar trek ik mijn sloffen niet voor uit. Dus de rit wat verlengd door via de Eemhof en Zeewolde te rijden, ongeveer 70 km. De eerste 20 km een lichte maar duidelijk merkbare wind tegen daarna wisselend van rechts of schuin achter. Dat vonden mijn benen na de bergtraining van gisteren helemaal niet erg……..

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen? Ga naar www.opgevenisgeenoptie.nl , zoek op Robin van Stigt, deelnamenummer 5210 of team BMD Advies en doe daar jouw donatie!

Wil je dat ik een foto van een dierbare die de strijd tegen kanker heeft verloren of van iemand die nu vecht tegen deze ziekte, elke beklimming (ik streef naar 3 keer!) omhoog meeneem? Voor € 50,- (maar meer mag natuurlijk ook) neem ik de foto tijdens al mijn beklimmingen naar boven. Ik zorg ervoor dat u de foto na afloop terugkrijgt.

Het valt mee, het valt tegen en het valt mee (misschien)

20 februari 2019

Soms valt het mee, soms valt het tegen. Tijdens de trainingen ben ik steeds uitgegaan van een klimpercentage van 14% in de eerste 2-3 kilometer van Alpe d'HuZes. Dus ik elke zaterdagochten na een aanloop van 500 meter direct, in één keer naar 14% stijgen. Na bestudering van het klimprofiel blijkt dat 10-12% te ziijn. Een meevaller dus. Maar ik blijf de looptraing starten met 14%, dan wordt de echte beklimming een makkie .....

Tijdens de bergclinic op 20 februari 2019 stond (voor de tweede keer) de Alpe d'Huez op het programma. Een tegenvaller, dit keer. Ik ben er achter gekomen dat een hele dag wilgen knotten, dood hout uitzagen en de takken en andere resten het bos in slepen geen goede voorbereiding voor een avondklim van de Alpe d'Huez. Allemachtig, het ging voor geen 14 km. Maar volgens het filmpje wel boven gekomen..... Nou ja, ik troost me met de gedachte dat ik 5 en 6 juni niet eerst een dag bomen ga zagen en zo. Dus misschien valt het dan weer mee.

 

Mannenavond

23 februari 2019

Sinds het overlijden van Els ga ik met mijn beste vriend Erik (links op de foto) elke laatste vrijdag van de maand ff stappen in Amsterdam. Wij noemen dat ‘Mannenavond’. Wij beginnen met de lekkere drankjes in proeflokaal Wijnand Fockink, eten dan wat noedels (of zo) met een authentiek Chinees biertje op het Rokin en lopen vervolgens naar de Nieuwe Achtergracht om te poolen onder genot van … Na een uurtje weten wij weer dat wij de 50 al zijn gepasseerd en is de pijp leeg. Erik om 21.30 uur op de fiets naar huis, en Robin met de trein naar huis.

De volgende ochtend wacht dan de uitdaging om weer op de loopband de Alpe d’Huez te beklimmen. Ik kan je zeggen dat met een restant Mannenavond in je systeem toch echt een uitdaging is. Na een aanloop van 500 m toch maar gekozen om te stijgen met 12% i.p.v. 14%. Na 2 km is het toch gelukt om via 13% naar 14% te gaan en via een comfortabele 7% de laatste 3,5 km uit te lopen. Al met al niet slecht en na 6 km is het laatste restje Mannenavond weer voor een maand uit mijn systeem gelopen.

Rondje Ronde Hoep

24 februari 2019

Het begint een beetje een klassieker te worden: een Rondje Ronde Hoep. Een mooi veen-weide-gebied-polder nabij Ouderkerk aan de Amstel. En enigszins rond, de naam zegt het al. Almere heeft zijn rondje Oostvaardersplassen, Amsterdam de Ronde Hoep. Vriend Erik (links op de foto) fietst dit rondje regelmatig en probeert die binnen een half uur te doen. Maar vandaag, herstellend van een verkoudheid en last van de rug wil Erik een rustig rondje fietsen. Zo gezegd, zo gedaan. Dus ik, na een aanvliegroute van 42 km, een Rondje Ronde Hoep. Nu is een rustig rondje fietsen natuurlijk relatief. En voor mij is 16,4 km vrijwel continu 29-30 km/uur weinig rustig te noemen. Voor Erik was dit inrijden …… Maar binnen het half uur is niet gelukt. Maar met weinig wind was dat wonderbaarlijk genoeg eigenlijk niet zo’n probleem. Op de terugweg via Abcoude op een terrasje nog een uitsmijter genomen en daarna weer op naar Almere. De eerste 100+ van het jaar zit er weer op!

Beklimming net zo lekker als het drankje

27 februari 2019

Het kan verkeren. Vandaag een beklimming die 4 km langer is, gemiddeld net zo steil is en iets meer hoogtemeters heeft dan Alpe d’Huez (die van vorige week): Monte Grappa. Weet u nog: vorige week was de beklimming van Alpe d’Huez geen succes na een dag wilgen knotten en houtzagen. Maar vandaag heb ik berg Monte Grappa zo ongeveer opgevreten. Goed op de frequentie van de hartslag gezeten, constant druk op de pedalen (en benen) gehouden. Plasje zweet onder de fiets. Heerlijk! Jammer dat op de top geen glaasje grappa op ons stond te wachten. Nou ja, een bidonnetje water is ook lekker.

Rust roest (niet?)

2 en 3 maart 2019

Kent u die reclame voor een matrassenmerk waarin Joop Zoetemelk nu pas tot de ontdekking komt dat hij slapend wel 2x de Tour zou hebben gewonnen? Nou, ik dacht dat ga ik ook proberen. Na 4 weken intensief trainen leek het mij tijd voor een rust moment. In mijn geval betekent dat: een minder intensief trainingsprogramma.

In mijn geval betekent dat ook: niet helemaal gelukt. Oké, een lange duurloop die minder lang is (10 km i.p.v. 20), is na een avondje met een bourbonproeverij is toch best lang. En een dag later de eerste helft van Alpe d’Huez oprennen na een avondje whiskyproeven met vrienden kan toch wel worden gezien als een uitdaging. En daarna weekend afgesloten met een bezoek met Margot aan de Hortus in Amsterdam. En wat doen wij als wij in Amsterdam zijn? Juist, iets proeven in Proeflokaal Wijnand Fockink.

Komende week tijdens de beklimming van de Col de la Madeleine maar eens zien of rust roest, of niet.

Bomen planten is moeie benen oogsten

6 maart 2019

Zoals ik 2 weken geleden al heb verteld: een dagje in de natuur werken is niet bevorderlijk voor een goede bergbeklimming. Dat is vandaag maar weer bewezen. Vandaag heb ik samen met 7 vrijwillige collega’s van Natuurmonumenten ongeveer 1.000-1.200 bomen geplant. Gelukkig zijn de gaten met een gemotoriseerde boor geboord. Dat scheelt een hoop gespit in een stevige kleigrond in een bosperceel waar het afgelopen half jaar de essen zijn gerooid i.v.m. de essentakziekte.

Maar dat wil niet zeggen dat je daar aan het einde van de dag niets van voelt. Het blijft toch laag bij de gronds werk…. En dan ’s avond de Col de la Madeleine beklimmen….. Een klassieker uit de Tour de France maar dan gewoon op de spinningfiets in het vlakke Holland. Uiteindelijk viel het niet tegen. Op een kleine dip op tussen de 10 en 13 km na prima gefietst met zelfs een eindsprint in de laatste 2 km!

Het nuttige en het aangename

9 maart 2019

Een week of 6 geleden zei mijn vrouw Margot: “laten wij zondag 10 maart naar een tentoonstelling over de Stonehenge gaan. In Tongeren”. “Oké’, zei ik. ‘maar dan vertrekken wij vrijdag en kan ik zaterdag een rondje fietsen in Zuid-Limburg”. Je moet toch wat. Dus een eenvoudige monnikenkamer gereserveerd in Abdij Rolduc in Kerkraden, een leuke GPS-route (Drielandenpuntroute) uitgezocht en fietsen maar. Tot Vaals ging het goed. Daarna leek het of de route was uitgezet als mountainbikeroute. Dus maar besloten de route te laten voor wat het was en de AGR2 gevolgd tot de Gulpenberg. Het is mij helaas niet gelukt deze fietsend te beklimmen. 14% is nog een maatje te veel. Gelukkig is de Alpe d’HuZes maximaal 12%. Daarom ter compensatie 2x de Cauberg gedaan. De geraadpleegde weer-app gaf aan dat het na 16.00 uur droog zou blijven. Niet dus. Een wolkbreuk van een uur. De app is niet meer ……

Op de zondag de mooie en interessante tentoonstelling in Tongeren bezocht en het weekend afgesloten met een lekker high tea. Die had ik wel verdiend, al zeg ik het zelf.

Van steile bergen en mindere goden

13 maart 2019

Mocht je ooit nog eens sportieve aspiraties (mooi woord voor ‘ambities’) hebben, overweeg dan eens om niet de Mortirolo te beklimmen. Allemachtig, wat een berg. Op papier 12,5 km lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 10,5%. Is ons verteld. Niet geloven! Oké, die 12,5 km lang klopt. Maar het stijgingspercentage, daar twijfel ik over. Ik denk eerder dat het 12,5% is. Met stukjes van 16-18%!! Na de beklimming ligt de Dode Zee rondom de spinningfiets aan mijn voeten.

De grote jongens in de wielersport, waaronder Lance Armstrong, vinden dit de zwaarste berg die zij ooit hebben beklommen. En dat was in de tijd dat zij nog gebruik hebben gemaakt van zekere hulpmiddelen, niet zijnde een elektrische fiets ……

Wij, de mindere goden, hebben het zonder hulpmiddelen gedaan. Hoezo, mindere goden …..?

Het gaat vooruit en vooral omhoog

16 en 17 maart 2019

Het mooie van trainen is, is dat je vooruit gaat. Letterlijk en figuurlijk. Tenminste, bij de sporten die ik beoefen, hardlopen en fietsen. Ergens in oktober was ik blij als ik 7 km kon hardlopen op een vlakke (stijging 0%) ondergrond. In januari 2019 ben ik begonnen met de bergtraining op de lopende band. 4,5 km met een stijgingspercentage van 6-12%. Afgelopen zaterdag heb ik relatief soepel 8 km met een stijgingspercentage van 8-14% gelopen. En ik ga nog steeds vooruit (en omhoog).

Afgelopen zondag weer lekker (op een stevige bui en stevige wind na) buiten gelopen. Ook hier ga ik vooruit (maar niet ophoog). Sinds zeker 2,5 jaar maar waarschijnlijk meer, heb ik weer bijna een halve marathon gelopen: 19 km. De snelheid is er wel wat uit (maar dat hoeft ook niet, als je bergop gaat), ik heb er 1 uur en 49 minuten over gedaan.

Kortom, het is een succesvol sportweekend geweest.

Van de ezel en de steen

20 maart 2019

Ja ik weet het. Ik ben eigenwijs en hardleers. Zeker als het om bomenplanten en bergspinning gaat. Twee weken geleden heb ik verteld dat het na het planten van een paar honderd bomen misschien toch niet zo’n goed idee is om een berg op fietsen. Maar ik kan het niet laten. Ook vandaag weer rond de 250 bomen geplant en een berg beklommen. De beklimming van de Monte Terminillo is ongeveer 21,5 km lang met een gemiddeld stijgingspercentage van een kleine 6,5 % die toch wat grillig verspringt van vlakker naar steiler.

Het resultaat laat zich raden, de hartslag wilde maar niet in de gewenste zone komen. Tot 2 km voor de finish. Toen lukt het om naar 97% in de laatste km te bereiken. De ezel rook stal, denk ik.

De rondjes worden ruimer

23 maart 2019

Yes, ik kan het nog! Of weer, eigenlijk. Na ongeveer 4-5 jaar heb ik eindelijk weer eens een marathon afstand hardgelopen. Wat een gevoel! Heerlijk! Heerlijk, die pijn in de benen na afloop! Behalve als je bovenaan de trap staat en je even niet weet hoe je beneden moet komen. Heel stiekem denk ik toch weer aan een marathon, volgend jaar. Misschien. Maar eerst dit jaar Alpe d’HuZes.

Vanwege de planning van wat andere zaken dit weekend heb ik op de zaterdag de lange duurloop gedaan en op de zondag in de sportschool op de lopende band gestaan. En dat laatste viel dus niet mee, na die halve marathon van zaterdag. In plaats van na een korte aanloop direct naar 12% stijging te gaan, heb ik het gezien de benen maar rustig opgebouwd met elke km 2% stijging erbij. Uiteindelijk toch de laatste 1,5 km op 12% gelopen. Ook dat kan ik nog.

Laag tempo, hoog eindigen

27 maart 2019 en 30 maart 2019

Tja, een goede conditie hebben is niet altijd een voordeel. Dat is tijdens de beklimmingen van de Monte Terminillo (2 weken geleden) en de Passo San Marco (vorige week en nee, niet in Venetië maar in Lombardije) maar weer gebleken. Een goede conditie betekent lage hartslag. Als dan het principe van bergspinning is dat je met een lage trapfrequentie een hoge hartslag moet halen, betekent dat in mijn geval dat ik zoveel weerstand op de fiets moet zetten dat ik de pedalen bijna niet meer rond krijg. Dus ik spin met te lage trapfrequentie met een te lage hartslag, die maar niet omhoog wil.

Maar afgelopen weekend heeft zich dat uitbetaald. Met vriend Erik heb ik lus 2 van de AmstelGoldRace in Zuid Limburg gefietst. Een stuk daarvan heb ik 3 weken geleden al gedaan en juli vorig jaar ook geheel. Met steeds daarin die dekselse Gulpenberg vanaf de zijde Mechelen. Een klim dat de eerste 10-12% kent en in de tweede helft 14-16%. Tot 3 weken gelden: 3 pogingen, 3x lopend naar boven.

Maar YES! Afgelopen weekend: de klim zat op ongeveer 100 km, 15 km na de lange pauze, de berg doemt op… en klinkend als de eerste stoomlocomotief die in Nederland tussen Amsterdam en Haarlem heeft gereden ben ik naar boven gereden! Heeft die langzame, zware training toch zijn effect. Op mijn klimvermogen maar vooral mijn zelfvertrouwen.

Bergspinning is best realistisch

3 april 2019

Tijdens de bergspinning van 3 april stond de legendarische Mont Ventoux op het programma. Ruim 21 km lang met een gemiddeld klimpercentage van 7,6%, volgens opgave. Juist. Laten wij eens beginnen met wat niet in de opgave stond: dat de eerst 4-5 km ongeveer vals plat is maar wel mee telt. Dat vanaf een km of 4-5 de klim begint en dat die om op het gemiddelde van 7,6% te komen dus niet meer onder de 8,5% komt! Dat het zwaarste deel van de klim (waarover later meer) zelfs over een afstand van bijna 10 km ongeveer 10% stijging heeft. Ik kan je zeggen dat je dat valse plat aan het begin dan wel bent vergeten.

Een groot deel van de klim, ongeveer 10 km met bijna 10% helling, gaat door een bos. Volgens de opgave is het daar warm, windstil en barst het van de prikbeestjes. Op de spinningfiets is het ook warm (heel warm, zelfs). En nagenoeg windstil, afgezien van een ventilator en een airco. Alleen de prikbeestjes ontbraken, gelukkig.

Kortom, bergspinning is best realistisch.

De top komt in zicht

6 en 7 april 2019

Op de zaterdag traditiegetrouw op de loopband de Alpe d’Huez bestormd. En zowaar, de top komt in zicht! Inmiddels loop ik 9 km bergop met de eerste 3 km op 12% stijging. En de rest op 8%. Nog een kleine 3 km erbij en ik loop het dorp Alpe d’Huez binnen.

En zondag een lange duurloop. Een warm(te) training. Maar wat een lekkere warmte! Stukken beter dan de warmte van binnen trainen op loopband of spinning. Die zondag een echte polderloop van ongeveer 18 km gelopen. Dus bij elkaar opgeteld komt 2x de afstand van Alpe d’Huez in zicht. En ik ben nog niet klaar met trainen ………

Ja, zo kan ik het ook!

10 april 2019

Op 10 april heeft de beklimming van de Galibier op het programma gestaan. En ik heb mij voorbereid op een lange, lange avond en een daarop volgende korte nacht. Maar de makers van de film voor de bergclinic zijn ons genadig geweest: blijkbaar zijn een paar stukken van de beklimming (slechts 3% helling over 4-5 km) en een afdaling (4-5 km) niet zo interessant en die zijn er dus uit geknipt. Zo houd je dus 26 km (i.p.v. 35 km) over. Zo kan ik het ook! Maar dus nog steeds 1 uur en 45 minuten op de fiets en omdat de vlakke stukken en afdaling zijn geschrapt, stijgt het gemiddelde stijgingspercentage van 6,1 naar 7,5-8%. En dat kan ik dan wel weer gebruiken voor de Alpe…….

Soms zit het tegen, soms mee

13 april 2019

Deze zaterdag de Ronde van Noord-Holland. Het leuke van deze ronde is, dat je kunt starten vanuit 3 plaatsen: Oostzaan, Alkmaar en Hoorn. Ik kies, uiteraard, voor Oostzaan en 110 km (160 km is toch best een stuk). Nu wil het feit dat de afgelopen weken de wind uit het oosten komt. En zowaar, ook nog dit weekend. En dan blijkt de keuze om in Oostzaan te starten een gouwe greep: de eerste helft schuin mee of schuin tegen, dan ruim een kwart pal tegen en daarna lekker mee. Hoorn-Oostzaan in iets meer dan een uur. Met slechts in Purmerend een klein winters buitje. En vlak voor een fikse winterse bui ligt de fiets al weer in de auto. Soms zit het dubbel mee.

Wat is er met mij aan de hand?

17 april 2019

Ik heb al eerder verteld dat wanneer ik een natuurwerkdag heb gehad het beklimmen van een berg met de fiets geen succes is. Vandaag is bij Natuurmonumenten, gebied Harderbos om precies te zijn, de berenklauwencampagne begonnen. Gedurende enkele weken worden dan actief de ‘foute’ berenklauw bestreden. En dat doen wij niet met chemische middelen, nee, nee, allemaal met de hand en steekschep uitgraven en aan een boomtak laten uitdrogen. Liefst met wortel en al, een klein puntje is al genoeg om volgend jaar weer een bossie te hebben. De bloemenschermen hakken wij af en gaan in een vuilniszak de container in. En denk niet dat die berenklauwen op makkelijke plekken staan: het liefst dus op de meest ontoegankelijke plaatsen tussen boomwortels in midden in bramenstruiken.

En ’s avonds dus de Rombo. Een Italiaanse berg van ruim 26 km lang en een gemiddeld stijgingspercentsage van 6,5%. Na aftrek van ca. 4 km vals plaat wordt dat dus 7,7-8%.

Maar geheel tegen de verwachting heb ik steeds op de juiste hartslag en ritme gezeten met de laatste 3 km constant de hartslag boven de 90%. Het asfalt van de weg vertoont een lang, smal gesmolten spoor. Ik geloof dat ik in vorm begin te komen.

En het kan nog gekker, maar daarover volgende keer meer………..

En als klapstuk de koninginnenrit ……

24 april 2019

En dan vandaag de lang verwachte koninginnenrit waar onze bezielende spinningsleider Ronald al een half jaar naar uit heeft gekeken: de Stelvio. In bijna alles ongeveer 2x de Alpe d’Huez: 2x zoveel hoogtemeters, ruim 1,5x langer, gemiddeld even steil, ruim 2x zoveel bochten, bijna 2x langer in tijdsduur. En zoals vorige week beloofd: het kan nog gekker. Man/vrouw, wat ben ik als een beest omhoog gegaan. Op een klim van 105 minuten ruim 70 minuten boven de 90% van mijn maximale hartslag (172 slagen per minuut) gefietst. Zoals Ronald na afloop dan ook zei: dat moet ik niet doen op die Alpe d’Huez..Dat ben ik inderdaad niet van plan. Je kent me, ik ben een duursporter, altijd proberen over te houden voor nog een stukkie extra of eindsprint. Of een extra beklimming, natuurlijk.

We zullen het zien. De bergclinic voor dit jaar is voorbij, op 4 mei nog een gezamenlijke toertocht in Limburg: de Amstel Gold Race lus 2. Een oude bekende. Daarna volgt een maand met wat in de loopmarathon ‘taperen’ heet: in intensiviteit rustiger trainingsperiode voor de grote race. Maar dat wil niet zeggen dat ik stil ga zitten…….. En volgend jaar zeker weerde bergclinic!

Van de nood een deugd maken

4 mei 2019

Na de koninginnenrit van 24 april volgt het diepe dal: geen bergspinning meer. Tenminste, tot aan Alpe d’HuZes dan. In september gaan wij er weer fris tegenaan. Als afsluiter van het seizoen staat een echte toerronde op het programma: de Amstel Gold Race lus 2, met de start in Valkenburg en na 1,5 km meteen al de Cauberg. Een en ander is afhankelijk van het weer: om eerst 2,5 uur in een auto te zitten om vervolgens 6 uur door de wind, regen en sneeuw te fietsen….. Fietsen is leuk maar er zijn grenzen! En je voelt ‘m al aankomen: donderdagochtend 2 mei is besloten de tocht te annuleren. En maar goed ook want er lag 4 cm sneeuw op de Vaalserberg. En aangezien ik mijn fiets al weer heb voorzien van zomerbanden en de sneeuwkettingen zijn opgeborgen zou dat best en uitdaging zijn geworden.

Dus plan B: in de sportschool eerst een goed uur op de lopende band hardlopen. 2 km op 12% bij 6 km/uur daarna 1 km opbouwen naar 15% en naar 7 km/uur en tenslotte 5 km op 8% en 7 km/uur. Dan omkleden naar fietskleding. Korte pauze met een bakkie leut en vervolgens een uur spinnen op hoge intensiteit de virtuele berg op. Laag tempo op 85-92% van maximale hartslag. Heb ik toch mooi de combi lopen-fietsen getraind. Op 7 mei hetzelfde ritueel gedaan maar dan wat korter. Het begint al te wennen………

Lichaam en geest

12 mei 2019

Kent u het merk voor hardloopschoenen Asics? Dat is het merk schoenen waarmee ik op 6 juni de Alpe d’Huez ga beklimmen. En op een Jan Janssen. Dat is de racefiets. Maar even terug naar Asics. Enig idee waar die letters voor staan? Anima Sana In Corpore Sano. Een gezonde geest in een gezond lichaam. En dat is precies waar ik afgelopen maanden mee bezig ben geweest. Al vanaf september 2018(!) aan het trainen, op de spinningfiets om bergop te klimmen, al vanaf oktober de lange duurlopen van meer dan 1,5 uur opgepakt en vanaf eind maart gestart met een training Manfulness. Manfulness: meditatie, yoga, lichaam en geest verbinden. En dat is dit weekend bij elkaar gekomen Zaterdagochtend 1,5 uur hardgelopen, zaterdagavond de sponsor BBQ (een sport op zich), zondagochtend op de racefiets naar Naarden (slechts 21 km, maar  toch….), lichaam en geest verbinden en op de fiets weer terug (slechts 21 km, maar  toch….). Heerlijk. Weet je wat? Ik mediteer mezelf gewoon die berg op.

Eindelijk eens een slechte training

15 mei en 18 mei 2019

Op een enkele mindere training na mag ik sinds september 2018 niet mopperen over de kwaliteit van mijn trainingen. Tuurlijk, als je na het planten van ongeveer 300 bomen niet topfit bent en wat meer moeite hebt om bergspinnend boven te komen is dat lastig en heb je een mindere training maar wel een goed gevoel. Sinds 2 weken train ik in de sportschool op de lopende band (met 12% helling) en aansluitend op de spinfiets. Om het gevoel voor wisselen te ontwikkelen. Moeilijk, zeker. Maar wel lekker.

Afgelopen zaterdag heb ik ervoor gekozen om met het mooie weer een lange tocht te fietsen. 105 km met een gemiddelde snelheid van 27 km/uur. Dat is voor mijn doen best snel, meestal haal ik gemiddeld 24-25 km/uur. Dat geeft wel een indicatie van hoe goed mijn conditie is en hoe sterk ik momenteel ben. Maar dan de zondagochtend daarop. Lopen op de band met helling (12%). Dat had ik beter niet kunnen doen. Of wel, licht eraan hoe je het bekijkt. Moe in de benen, moe in het hoofd, overal moe. En dan stopt na 5 km ook nog eens de lopende band als een noodstop met lopen terwijl er niets aan de hand was. Aan deze training heb ik een katterig gevoel overgehouden. Maar toch ook weer niet. Vroeger maakte ik mij zorgen na een slechte training. Nu niet meer. Ik weet dat na een slechte training een fantastische training volgt. Die stel ik nog even uit, ik verwen mijzelf deze week met relatieve rust en een uitgebreid bezoek aan de sauna. Maar volgende week …….

Een teken van boven ….?

25 en 28 mei 2019

Zoals ik vorige week al heb aangegeven: de afgelopen week een rust week. En wat doe je dan in een rustweek, zult u zich afvragen? Nou, een massage van de kuiten, lichte krachttraining en 45 km wandelen. Tenminste, ik wel. Want die Vierdaagse komt er ook nog aan. En dat ging best lekker.

En dus dinsdag (gelukkig) de laatste training op zaal, 10 km looptraining op de lopende band, bedacht ik zo. Dus niet. In de kleedkamer ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik mijn loopschoenen niet mee heb genomen. En ik kan je zeggen: hardlopen op wandelschoenen is geen succes en op kousenvoeten of blote voeten ook niet (te glad op de band, zeker als die op 12% helling staat). Gelukkig wel de fietsschoenen mee. Dus dan maar een uur bergop fietsen.

Het heeft zo moeten zijn. Een teken van God? Of toch van die dekselse Els omdat ik toch beter een extra fietstraining kon gebruiken? Net als 7 jaar geleden? Tijdens een training in de Franse alpen, enkele dagen voor Alpe d’Zes, waarbij ik volledig stuk zat na 7 km? Midden op de weg stond daar ….Els. In het mooiste witte gewaad wat ik ooit heb gezien (op haar trouwjurk na dan). ‘Wij gaan het redden, schat’, zei ze. Ik dacht: ‘Wij? Ik ben toch degene die de berg op gaat lopen?’ Maar ik begreep wat Els bedoelde. Els heeft mij inderdaad de kracht en energie gegeven om 4x boven te komen.

Nu heb ik 2 Engelen die mij de krachten geven. Dus het gaat goed komen.

Praktijktraining

2 juni 2019

Gisteren, of eigenlijk vannacht, na een lange reis aangekomen in Alpe d’Huez. En vandaag de praktijktraining dus ook test. En die is geslaagd. Voor het eerst in mijn leven een berg beklommen, de Alpe d’Huez!

En het ging best goed! Dit gevoel vasthouden tot donderdag, morgen een looptraining.

Praktijktraining deel 2

3 juni 3019 En dan vandaag de praktijktraining hardlopend de berg op. Omdat hardlopen afdalen geen aanrader is, en veel tijd kost, vanaf 13.00 uur regen is voorspeld en om mijn gestel toch wat te sparen, heb ik er voor gekozen 2x wandelend af te dalen tot vlak voor bocht 7 en dan hardlopen omhoog te gaan. En dat is gelukt. Viel niet tegen, goed gelukt om in het getrainde tempo te komen en blijven. Het is maar goed dat ik veel in de zaal heb getraind. Daar was het warm en op de berg ook. Volgens de weer-app die ik gebruik wordt het donderdag een stuk koeler. Dus wie weet. Al met al 16 km in de benen, 8 km omlaag, 8 km omhoog. Geen slechte voorbereiding voor donderdag.....

Thank you to my Sponsors

21

Freericks HR Services

Ik zal aan je denken bij elke stap die je zet

26

Guido Salet

10

Thomas van Oijen

Succes Robin!

42

IDE Klus en kleinonderhoud

Go maatje die 3 x fietsen ga je haaaaaaalen

26

Rachel en Martijn De Moor

Veel succes!!!

255

BMD Advies

45

Jolanda Z

30

Anonymous

Succes binnenkort met de fiets en per voet naar boven!! Anneke, Michal en Sara

26

Simone Heemskerk

Vamosssssssss 💪🏻

26

Mireille

Veel succes!

10

Robert S

Leuke updates. Zoals Barrie Stevens altijd zei: vooral doorgaan!

50

Robin Stigt

40

cor bultena

206

Marja van de Wiel

Heel veel succes!!!!!

10

Sebastian Mol

Voor het goede doel! Succes Robin!

20

Anonymous

26

Judith

Heel veel succes jongen!

65

Ramon van der Klij

Robin heel veel waardering voor je initiatief, veel succes gewenst!!

50

Rene vd Kroon

Heel veel succes Robin

26

Jeroen Verkuijl

Veel succes!

30

Anonymous

Chapeau en succes met de beklimmingen!

40

g Van Stigt

100

Gera Van Stigt

Wij geloven in je. Pa en ma

26

Marco Appeldoorn

Top gedaan vandaag voor dit nuttige doel . Gefeliciteerd met deze prestatie!

26

Cindy

Succes!

206

Marja van de Wiel

Succes!!!! Een hele prestatie wat je gaat doen

26

Eric Groeneveld

Sterkte en succes !!

50

Office & More

Go Robin! ( en laat die foto maar zitten, mijn dierbare zit in mijn hart).

26

Femke

Veel succes!

10

Hank Ydema

👍💥

25

Anja Vd Kroon

Lieve Robin, Roberto en ik willen je veel succes wensen en we vinden het top wat je doet. Toy, toy.

26

Cora

Succes Robin. Je kan het. Voor Els!!

20

Robin van Stigt

Met dank aan buurman Kees!

10

Anonymous

Succes Robin

26

Mariëlle

Respect! Veel succes!!

20

Frank Faber

Topper!

Show more