Aimee Goudsmit

Heeft deelgenomen in vorige edities

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Dit jaar is het alweer tien jaar geleden dat ik mijn lieve opa ben verloren aan deze vreselijke ziekte. Mijn eerste beklimming doe ik speciaal voor hem. De tweede is speciaal voor iedereen die heeft verloren van de ziekte, maar ook voor degene die nu nog alles op alles zetten om kanker te verslaan.

Ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

My Updates

Zij zijn er helaas niet bij

Dit jaar ga ik de uitdaging aan om de Alpe Dhuzes twee keer hardlopend te beklimmen, maar zij zijn er helaas niet bij. Ze zijn er niet bij als ik met deze zware tocht begin en als ik na uren de finishlijn bereik. Maar lieve oma Gerrie, opa Pierre, opa Isidor en alle andere mooie sterretjes in de hemel, beloven jullie mij het zetje in mijn rug te geven dat ik nodig heb de top te behalen? Beloven jullie mij te helpen ervoor te zorgen dat ouders hun kinderen niet meer verliezen en kinderen hun ouders en grootouders niet meer elke dag missen door deze vreselijke ziekte?

De heenreis

Hoi allemaal, leuk dat jullie mijn blog lezen! Vannacht om 2:30 ging de wekker, want het was eindelijk zo ver: het begin van de reis. Met een volgebouwde achterbak en vier zenuwachtige meiden in de Renault twingo opstap naar het zonnige Frankrijk voor een spannende week.  De eerste bestuurder, eigenaar van de prachtige bolide, was ikzelf. Het begin van de reis verliep prima: de zon was nog onder, de weg was onwijs rustig, de cruise control nam mijn taak over en de route was helemaal tiptop uitgestippelt (met behulp van papa).  

Na vier uurtjes besloot de auto dat hij wel even genoeg had verbruikt en was zowel zijn tank als die van mij bijna helemaal leeg. Na een kleine stop in Luxemburg en een hele financiële meevaller (benzine getankt voor 1,28) vonden de meiden dat ook ik even rust nodig had. Amber nam het stuur over, zodat ook ik eventjes mijn ogen dicht kon doen. Na een uurtje slaap werd ik wakker en zag ik het prachtige uitzicht wat te zien was vanuit de auto. Ook de eerste tolweg werd door ons gepasseerd en in Frankrijk nam ik na een korte plaspauze opnieuw het stuur over. Met nog 3,5 uur te gaan naar onze eindbestemming ging ik weer opgeladen en met goede moed de weg op. Omringd door verschillende Belgische en Nederlandse auto’s met fietsen op het dak, kwamen we na ongeveer 11 uur aan bij ons verblijf. 

Verder verliep de dag lekker rustig. Onze teamgenoten kwamen iets na ons aan, we installeerde ons in het huis en begonnen de week met een drankje op het terras. S’avonds hebben we lekker met zijn allen thuis gegeten. Bedankt Britt, Anita, Iris, Anne en Wouter voor de boodschappen en het koken!

Bedankt voor het lezen van mijn blog, maar nu ga ik toch echt lekker mijn gemiste slaap van vannacht inhalen! Tot snel!

Dag 2

Hoi allemaal, leuk dat jullie mijn tweede blog lezen! Vanochtend ontwaakten wij uit onze eerste slaap in ons gezellige huisje. De vroege vogels iets eerder dan de uitslapers. Althans dat was de bedoeling! De eerste, en volgens mij ook wel de luidruchtigste, die wakker was was Stefan. Met een onwijs gehorig huis en een toch wel lang ochtend ritueel, was hij zo’n beetje de wekker voor iedereen in huis, ondanks de wens van anderen om iets langer uit te slapen. Echter maakten hij dit toch een beetje goed door samen met Joep en Erik voor het ontbijt te zorgen. Om 09:00 uur zaten we met zijn allen aan de ontbijttafel en kregen we ook nog eens een heerlijk gekookt eitje van Britt. Of je nu hardgekookt, zachtgekookt of toch liever een ei daar tussenin wilden, Britt zorgden er wel voor. 

 

Na het ontbijt gingen de fietsers op pad. De ene groep deed een ronde van zo’n 30 km, en de nog fanatiekere groep waagden zich aan de 80 km. Ook mijn eerste training in Frankrijk ging van start. In mijn eentje ging ik even het dorpje verkennen en werd ik telkens weer begroet door een hele hoop enthousiaste Franzen. Een beetje jammer voor mijn zwakke enkels dat ik ineens op een kiezelpad terecht kwam en vervolgens alle takken en modderpoeltjes moest ontwijken in het bos. Maar verder, was het ondanks de warmte een geslaagd trainingsrondje. 

 

Eenmaal weer aangekomen bij het huis waren Anita en Kim bijna klaar met hun schoolwerk, waarna wij vertrokken voor een avontuur. Door het lekkere weer en het gemis van een eigen tuintje, hebben we de tip van Britt maar meteen even uit geprobeerd. Ongeveer 10 minuutjes van ons verblijf verwijdert ligt een camping met een onwijs lekker zwembad. Hoe lief als we zijn, liepen we het terrein binnen en claimden wij een aantal lekkere bedjes voor een dagje zonnen bij het zwembad. Ook Britt, Iris en Amber sloten na hun fietsrondje gezellig bij ons aan. (Ik hoop nu niet dat de campingbaas toevallig meekijkt, oeps)

 

Na heel wat uurtjes in de zon, veel gespetter in het water en een aantal verbranden plekken op ons lichaam, was het wel weer tijd om in actie te komen. Onderweg naar de supermarkt namen we nog even een route naar de start van de Alpe dhuez. Maar OMG wat een berg is dat zeg.... Na het verwerken van deze toch wel heftige confrontatie, vervolgden wij onze tocht naar de supermarkt. Met het goede idee om boodschappen te doen voor twee dagen, om zo de coupon met €15 korting bij besteding van minimaal €75, te verzilveren, gingen we vol goede moed boodschappen doen. Eenmaal bij de kassa aangekomen hadden we het zo netjes ingeschat dat we met een bedrag van €76 (en nog een paar cent) onze coupon inleverden. Maar zo lief als de Franzen waren tijdens het hardlopen, zo vervelend vond ik de caissière. Zo ons best gedaan om de coupon te kunnen verzilveren, maar helaas was deze pas geldig vanaf 6 juni. Tja Frans is niet ons beste vak. 

 

Met alweer de tweede boodschappen kar voor de deur, werd de kar uitgeruimd en was het tijd voor een nieuwe kookronden. Dit keer werd het avondeten bereid door Amber, Kim en Erik. En omdat Kim graag bedankt wil worden, wil ik ook deze toppers alle drie bedanken voor de (al zeg ik het zelf) toch wel lekkere maaltijd. 

 

Na het avondeten was het tijd voor een gezellige teambuilding. Het spel weerwolven werd gespeeld, maar deze veranderden al vrij snel naar een virtual reality game. Tijdens het spel werden verschillende voorbeelden uit het echte leven gebruikt, waarom je de een wel of niet zou moeten vertrouwen. Zo werd Joep in het spel als burgermeester vernoemd, terwijl hij vanochtend de eerste was die de deur uit ging, maar lag de sleutel s’avonds niet meer op de plek waar die had moeten liggen. Maar waar hij hem dan wel had gelaten, dat was hij even vergeten. Niet echt iemand die je zou moeten vertrouwen dus, maar de sleutel is gelukkig weer terecht. Erik wist het gebrek aan vertrouwen nog iets meer op te schroeven door het moordspel te introduceren. Iedereen kreeg een waterpistool en mocht twee kaartjes pakken, waarop de namen van je targets staan. Vanaf morgenochtend 09:00 gaat de strijd beginnen en moeten we allemaal op onze hoeden zijn, om zo het langste te kunnen overleven. Natuurlijk kan dit bij een groep met SM&O’ers nooit helemaal goed gaan. Zo begon het eerste watergevecht in huis al binnen enkele seconden. Ik ben benieuwd hoe dit gaat aflopen. Nadat de eerste pistooltjes al meerdere malen hervuld werden, vertrok iedereen naar boven voor zijn/haar nachtrust. Ik schreef nog even mijn blogje en ga nu ook mijn telefoon wegdoen en lekker slapen!

 

Tot snel!

Dag 3

Hallo allemaal, welkom bij de nieuwe blog! Na het schrijven van de vorige blog, ging bij mij op de kamer ook eindelijk het lichtje uit. Kim die al lag te slapen, voelde zich blijkbaar een beetje eenzaam en begon ineens tegen hans en alleman te praten. ‘’Goedemorgen, goedemorgen. Gaat het wel? Kan ik u helpen?’’ Natuurlijk kon ik mijn lach weer eens niet inhouden en begon ik iets te hard te lachen. Kim ging rustig verder en zei nu: ‘’Aimée Aimée, gaat het wel?’’ Ook op de kamer van Iris en Anne was het onwijs gezellig. Anne had het in haar slaap over limonade, dus het was een vrij onrustige nacht in het huis.

 

Na het ochtendritueel van Stefan gisteren, was ik dit keer de eerste die s’ochtendsvroeg onder de douche stond. Zo stilletjes als ik kon liep ik naar beneden om op deze manier zo min mogelijk anderen wakker te maken, maar helaas hielp de krakende houten trap niet helemaal in mijn voordeel. Na mij kwamen ook mijn mede ontbijthalers Wouter en Björn naar beneden en gingen we op pad voor het ontbijt. Vandaag at ik alleen, zodat ik op tijd kon beginnen met mijn training de Alpe D’huez op. Om stipt 09:00, toen de kerkklok luidde, vertrok ik op avontuur en ging ook meteen het moordspel van start. Ik was de straat nog niet uit, of een van mijn sneaky teamgenoten wachtten mij op om de hoek en schoot mij meteen dood. Dat was het dan voor mij, mijn eerste meteen laatste minuut van het spel. De enige meevaller was dat ik nu wel met een gerust hard mijn klim kon voortzetten.

 

Mijn training verliep prima en eindigde ongeveer om 10:30. Afwisselend hardlopend en lopend vond ik het bij bocht 10 van de 21 wel even genoeg geweest. De sfeer op de berg was gezellig en je voelden de saamhorigheid. Af en toe haalde ik een aantal wandelaars in, maar het grootste deel van de tijd werd ik ingehaald door de fietsers. Nu zal je misschien denken, hoe kan je midden op de berg nou stoppen? Na bocht 10 bleef ik even staan en stak ik mijn duim op naar de eerste auto met Nederlands kenteken. Gelukkig voor mij dat binnen 2 seconden een super mooie Tesla aan kwam rijden die mij een lift wilden geven naar boven. Wat een onwijs lieve mensen en wat hadden zij ook een mooi verhaal. Eenmaal aangekomen boven op de berg was het aan mij de taak om iedereen op te wachten. Een beetje jammer dat mijn teamgenoten niet de officiële finishlijn als eindpunt gebruikten, maar een gekke oranje finishstreep zo’n halve km verwijdert van mijn locatie. En daar stond je dan… In je eentje op de berg met telefoon zonder batterij, met twee nummers van teamgenoten op mijn hand geschreven, vragend aan mensen of je even gebruik zou kunnen maken van zijn/haar telefoon. Gelukkig kwam ik ook dit keer weer een onwijs lieve vrouw tegen die gezellig met mij mee wilde lopen naar de gestuurde livelocatie van mijn team. De startnummers werden opgehaald, een drankje werd besteld en een aantal fietsers genoten van hun pizza en pasta.

 

Eenmaal aangekomen in het huis ging iedereen zijn eigen gang. De een ging aan school of regelde het een en ander voor zijn werk, de ander genoot van een middagje zwembad en Britt werd verrast door haar ouders en zusje die als surprise naar Frankrijk zijn gekomen. Wouter, Anne, Iris, Britt en ik verzorgden het avondeten en we leenden wederom de pannen van onze buren. Wouter had wat moeite met de frietjes, die hij tegen het plafond van de oven had geplaatst. Desondanks was het weer een geslaagd avondmaal en besloten we om nog met zijn allen iets actiefs te doen. De kaartjes voor Levend Stratego werden gemaakt en we gingen als spionnen, met onze zaklamp, het dorp verkennen opzoek naar de vlag van de tegen partij. Een aantal buurtbewoners keken ons een beetje gek aan en ook wij voelden ons af en toe net inbrekers. De Nederlanders in het dorp vonden het allemaal wel interessant en stelde voor om het spel morgen met en tegen elkaar te spelen. Natuurlijk zijn wij hier helemaal voor in, maar ging het spel van vanavond gewoon door. Op een gegeven moment kwamen wij tot de conclusie dat het gebied voor het aantal spelers toch een beetje te groot was, dus werd uiteindelijk aan de hand van tips de vlag door de tegenpartij gevonden. Het was een spannend uurtje, die voor mij wat langer duurde dan het moordspel dat om 09:00 uur van start ging. Ook voor anderen kwam het moordspel al snel tot een einde. De een werd vermoord voor het fietsen, de ander werd tijdens de helse beklimming van de Alpe D’huez gedood. Negen mensen staan al op de dodenlijst en de drie overige spelers, Wouter, Kim en Amber, gaan nog steeds de strijd tegen elkaar aan. Tactieken worden gesmede, getuigen worden ingeschakeld en geen van de drie vertrouwen elkaar nog. Anita en Amber hebben hun vriendschap verbroken, want volgens Anita schiet je je vriendinnen niet dood. Ik ben onwijs benieuwd hoe het moordspel afloopt en of ook ik nog een kans krijg om in de volgende ronde een stiekeme moord te kunnen plegen. Voor nu welterusten allemaal en tot morgen.

De vierde dag

Hoi allemaal! Ook vannacht was het op de zolder weer een wat onrustige nacht. Amber viel meteen als een blok in slaap, terwijl Anita de jacht op een mug openden. Misschien was het de teleurstelling van haar toch wel heftige dood in het moordspel, maar Anita nam de jacht op de mug erg serieus. 

De volgende ochtend zat iedereen weer vroeg aan het ontbijt. De een wat frisser dan de ander. Na het ontbijt was het tijd om Getruud aan te moedigen. Zij ging ter nagedachtenis voor Frank de berg op met een bouldercar met maar liefst 80 kg (het gewicht van Frank). Natuurlijk konden wij dit grote gebaar niet zomaar aan ons voorbij laten gaan en besloten wij haar letterlijk en figuurlijk een steuntje in haar rug te geven. Vanaf bocht 14 tot 11 hebben wij haar afwisselend geholpen door de bouldercar een beetje te duwen.

Na dit avontuur was het tijd voor een tocht naar het stuwmeer. Wat een onwijs mooi gebied is dat zeg. De watervallen, bergen, meertjes en zelfs de sneeuw vliegen je om je oren. Vlak bij het stuwmeer hebben we gezellig wat gegeten en was het weer tijd om naar beneden te gaan! 

Het overige deel van het team rusten uit in het huisje, gingen aan de slag voor het werk en Wouter was het fietsen nog lang niet zat en ging nog een rondje. Na de afwisselende ochtendplanningen kwam de hele groep bij elkaar bij het ‘stiekeme’ zwembad. Gezellig even een momentje met zijn allen bij het zwembad en daarna door naar de BBQ in de tuin van de burgermeester. Het was een hele hoop gezelligheid en werd afgesloten met een dansje en een drankje. 

Na de BBQ was het tijd voor een nieuw potje levend stratego. Kim was gisteren zo enthousiast dat ze een groep op het terras geënthousiasmeerd had om de volgende speelronde mee te doen. Dit keer speelden we dus niet alleen met team SM&O, maar ook met Renik en Robin (aanhang van Anita) en de gister ontmoette groep van acht. De strijd ging er hard aan toe! Iedereen werd beschuldigd van valsspelen en helaas voor mijn team had onze tegen partij de vlag eerder gevonden dan wij.... 

Ook het moordspel is vandaag nogsteeds niet tot een einde gekomen... Zowel Wouter, Kim en Amber zijn alledrie nog in leven. Als een van jullie dit leest! Een beetje actie in het spel is wel gewenst! 

Welterusten allemaal en tot morgen! 

De dag voor de grote dag

Hallo allemaal, mijn excuses voor het gemis van mijn laatste twee blogs. Maar het waren twee enerverende dagen! Hierbij toch nog de blog van woensdag. Woensdag was een wat rustigere dag! Iedereen bereiden zich voor op de tocht van donderdag. De spullen werden gepakt, pannenkoeken werden gebakken, shakes werden gemaakt en de repen werden over de verschillende tassen verspreid. 

Na alle voorbereidingen ging iedereen zijn eigen gang. Stefan en Joep gingen op pad voor de fotoshoot van hun eigen bedrijf. Amber testen haar nieuwe remmen, en ook Anne fietsten nog een rondje met haar vader. De rest was rustig thuis aan het chillen of ging op stap naar het zwembad. Het was weer prachtig weer! De zon scheen, de lucht was blauw en mijn ouders kwamen na een lange reis ook eindelijk aan op bestemming. Gezellig met papa, mama en Gino nog een drankje gedronken en een rondleiding door het huis gegeven, waarna zij hun rit naar de top van de berg voort zetten. 

Daarna was het al vroeg tijd om te koken, want we hadden s’avonds de bezinningsavond op het programma staan. Al om 16:15 waagden Stefan, Björn, Wouter en Anne zich aan de pasta. Joep had wat moeite met de paprika’s in de pasta, terwijl Wouter alle tomaat eruit aan het vissen was. Na het eten was het tijd om alle sponsoren te bedanken. We maakten foto’s met ons O2 water. De sportdrank die we gedurende de hele week en op de Alpe dHuzes dag genuttigd hebben. Ook de repen van Body en Gymshop en de sokken van Sockeloen werden even goed op de foto gezet. 

Naast een hele chille dag was het ook een onwijs emotionele dag. De meesten teamleden haalden s’middags een kaars bij de start. Deze kaars kon je helemaal personaliseren! Je mocht hem zelf versieren, zelf de bocht kiezen waar hij op de koersdag zou branden en helemaal maken zoals jij dat wilden. Op dat moment besef je waarvoor je het allemaal doet en wat voor gemis het nog is om je dierbaren aan kanker te verliezen. 

Ook de bezinningsavond was erg emotioneel. Boven op de berg, met het hele team, luisterend naar alle mooie verhalen en de liedjes die speciaal voor Alpe D’Huzes zijn geschreven. Het is even een moment ter herinnering, waarvoor je het allemaal doet en waarvoor je de Alpe D’Huzes meerdere malen gaat beklimmen. Vooral de liedjes vielen bij de meeste teamgenoten erg zwaar. Het waren stuk voor stuk onwijs mooie liedjes, die je allemaal op je eigen verhaal kan betrekken. Dit zorgden ook wel voor de nodige tranen en knuffels. 

Na de bezinningsavond zocht iedereen zo snel mogelijk zijn bed op, want de wekker stond alweer om 3:00. 

Welterusten allemaal en tot morgen! 

DE DAG

Hoi allemaal! Vandaag stond de wekker om 03:00, zodat we gezamenlijk om 04:00 aan de start konden staan. Mijn ochtend begon wat moeizaam en de spanning werd mij even teveel. Toch was het hele team zo lief en opgewonden, waardoor ze mij voordat de start begon helemaal opgepept hadden. Om 04:00 liepen we de straat uit en konden we meteen in het eerste startvak aansluiten. Dit terwijl een hele hoop fietsers en (hard)lopers al voor onze straat werden tegen gehouden. Toch wel mazzel, zo’n huisje vlak voor de start. 

Om 04:43 was het zover. De start van onze eerste beklimming. De eerste beklimming was zwaar, maar onwijs mooi. De kaarsen verlichten de berg en ook de lampjes van alle fietsers en (hard)lopers verlichten het gehele parcours. Een aantal supporters stonden al vanaf de start op de berg en velen vrijwilligers hadden de nacht doorgehaald om het ons zo prettig mogelijk te kunnen maken. De sfeer op de berg was erg goed. Iedereen wensten elkaar succes, eten en drinken werd aangeboden en de finish was een hele happening. Na mijn eerste beklimming finishte ik om 07:30 en werd ik boven verwelkomt door papa en mama. Alle supporters gaven mij de kracht om het laatste stuk zelfs hardlopend vol te houden. 

Na mijn finish wilden ik zo snel mogelijk weer beneden. Helaas mochten (hard)lopers niet via de berg naar beneden, dus moest ik met pendelbussen en gondels naar beneden. Deze rit duurden zo’n 1,5 uur. Niet echt waar je op zit te wachtent na het beklimmen van zo’n onwijs hoge berg. Eenmaal beneden aangekomen stond mijn teamgenootje Iris op mij te wachten, om de tweede tocht samen te lopen. We starten om 09:11 en ik had het bij de start al onwijs zwaar. De pijn in mijn benen, voeten en billen, maar wetende wat voor groot stuk je nog moest lopen.... Alle vrijwilligers, supporters en passerende teamgenoten sleurden mij er doorheen. En ook Iris heeft er alles aan gedaan om samen met mij de finish te bereiken. Eenmaal bij het finishplein stelde zij voor om samen nog een stukje te rennen en daagden ze mij zelfs uit voor een sprintje. Sprintend en juigend kwamen wij, allebei voor de tweede keer, om 12:35 over de finishlijn. Ik had mijn doel bereikt en was twee keer naar boven geweest, maar ik moest en zou nogmaals naar boven lopen. 

Om 14:01 starten ik beneden aan mijn derde beklimming. Al bij de eerste bocht had ik het onwijs zwaar. De meeste lopers waren na hun eerste of tweede keer gestopt en veel supporters vonden het wel mooi geweest. Toch moest en zou ik doorgaan, want opgeven was geen optie. Vele vrijwilligers en zelfs de fietsers die mij voorbij fietsten namen even de tijd om mij weer op de been te krijgen en zorgden ervoor dat ik doorging. Ook mijn teamgenoot Erik was mijn mentale steun. In bocht 12 kwam ik hem tegen! Ik was helemaal gebroken en viel huilend in zijn armen. Pas bij de derde beklimming merkten ik pas wat ik eigenlijk aan het doen was, raakten alle teksten, spandoeken en liedjes de gevoelige snaar en misten ik mijn dierbaren, die verloren hadden van de rotziekte, het meest. Tot bocht 6 heb ik doorgezet, waarna ik even kon uitrusten bij alle lieve familieleden en vrienden van mijn teamgenoten. Ook een aantal teamgenoten waren daar en wisten mij de kracht te geven die ik nodig had. Erik die eigenlijk fietsend aan zijn vierde klom begon, steunden mij de laatste zes bochten naar boven, lopend op zijn fietsschoenen. Na een onwijs zware klim, kwam ik om 18:09 voor de derde keer over de finish. Om 19:37 kwam mijn hele team terug van hun laatste beklimming en liepen/fietsten wij gezamenlijk en voor de allerlaatste keer over de finish. Voor de een was dat de derde keer, voor de fietsers van de een de vierde, vijfde, zesde en zelfs zevende keer. Het was echt super gaaf, moeilijk, mooi en emotioneel om mee te maken met zijn allen. Maar wat zijn we onwijs trots op elkaar en dankbaar dat wij dit gewoon met zijn allen hebben geflikt. Iedereen heeft alles gegeven en opgeven is voor niemand een optie geweest! 

Ik wil hierbij nogmaals iedereen bedanken voor alle lieve berichtjes en de vele donaties. Samen maken wij deel uit van een missie om kanker de wereld uit te helpen en met vandaag hebben wij weer een hele stap in de goede richting gezet om dit mogelijk te maken. 

Wat een week!

Hoi allemaal! Vandaag was alweer de laatste dag van deze super bijzondere week. Na de fantastische maar zware dag van gisteren, werd door iedereen uitgeslapen en ging iedereen lekker zijn eigen gang. De toppers Wouter en Björn verzorgden voor het ontbijt, die iedereen op zijn eigen gemakje nuttigden. Ik dronk samen met Kim, Amber en haar supporters Thom en Sil een theetje en koffietje om de dag mee te beginnen. Daarna werd een deel van de spullen gepakt voor vertrek en deed iedereen waar hij of zij zelf zin in had. De een ging op stap voor een souveniertje, de ander childe hem op de bank met een tenniswedstrijd of Netflix, maar uiteindelijk gingen de meeste toch naar het zwembad. De een koeltjes, alsof ze gisteren nog niks gedaan hadden, te voet, maar de ander pakten lekker de auto! 

Na een heerlijk dagje uitrusten, maakten wij ons klaar voor een avondje uit. Gezellig als afsluiter een hapje eten in een restaurant. Het was weer tijd voor biertjes, wijntjes en lekker eten! Helaas voor ons kon de keuken het niet helemaal aan, maar dat kon de pret niet drukken. We hebben het gezellig gehad en onwijs veel gelachen. Vooral deze week zijn we er achter gekomen dat dat tenslotte wel is waar het echt om gaat, dus heel druk maakten wij ons niet. 

Na het etentje gingen we voor de laatste keer deze week de berg op voor het eindfeest. Dit keer, thank god, wel met de auto. Maarja een team van twaalf in één auto?! Ja dat is een hele uitdaging. Met het motto ‘opgeven is geen optie’ was deze uitdaging voor dit ijzersterke team een makkie. Joep schoot vanuit het raam alle passerende en tegemoetkomende lopers en fietsers neer met zijn waterpistool en maar liefst zes teamleden rolden door de achterbak. Wat begon als een gewoon ritje (het is maar wat je bij team SM&O gewoon kan noemen), eindigde met een traan, of nouja een hele hoop tranen. Een oprechte vraag werd gesteld, die nauwkeurig en diep vanuit het hart werd beantwoord. Het raakten iedereen stuk voor stuk. Zo mooi verwoord, zo eerlijk, maar helaas voor iedereen ook zo herkenbaar. 

Na de nodige tranen en de spannende rit omhoog was het tijd voor het eindfeest. Hier opnieuw onwijs hard gelachen om de toch wel wat klunzige muziek. Iedereen had wel een biertje of wijntje nodig om het met zulke ‘jolige’ liedjes vol te kunnen houden. Maar ook nu was de grens tussen lachen en huilen heel dun. Bij het liedje ‘Dichter bij de hemel kom ik niet’, speciaal geschreven voor Alpe D’Huzes, werden door alle teamleden wel een aantal traantjes gelaten. Wat is het mooi om je zo veilig te voelen bij een groep die je nog nooit in deze samenstelling hebt gekend. Wat is het mooi om te weten dat je niet de enige bent die dit mee maakt of mee heeft gemaakt. Wat is het mooi om met zijn allen alle herinneringen op te halen van de dierbaren die je eigenlijk iedere dag nog mist. Wat is het mooi om na een hele hoop tranen weer te feesten en te genieten van het leven. Wat is het mooi om zoveel steun aan elkaar te hebben. Maar wat is het ook onwijs mooi om met zo’n sterk, liefdevol en krachtig team zo’n heftige, leuke, zware en vooral emotionele week mee te mogen maken. 

 

Thank you to my Sponsors

26

Christie

Zet hem op Aimée super dat je het doet ??

10

Wendy Houwen

Lieve Aimee, heel veel succes. Go for it!

10

Tess Eikelhof

Topper!

10

Kim

Succes Aimee!!

15

Nina Van Stoltz

Hey Aimee! Succes op de berg, misschien doen we nog wel een stukje samen :) X

21

Gino

Ga er voor morgen?! Liefs je broertje Gino?

26

Ilze en Danielle

Aimee, wat super dat je dit doet! Het is bijna zover. Geniet van alle mooie en indrukwekkende momenten die je gaat beleven. Zet em op!

26

Puck

Succes!!

15

Danny Eggink-Huyskens

Ook wij steunen met hart en ziel dit goede doel. Heel veel succes! Danny en Wilbert Eggink.

26

Marjolein Wedding

Aimee, zet 'um op! Superknap van je.

26

Clasien Maesen-Gielen

groetjes aan je moeder en veel succes gewenst!

10

Jessey Garcia

TROTS OP JOU

15

Anais Jordaan

Sucess Aimee, zet hem op!!

20

Wim Koevoet

3

Anonymous

100

Nathalie Goudsmit

Omdat het zo hard nodig is en omdat ik ongelooflijk trots op je ben. Go for it! Liefs, mamma

10

Camille Van Teeseling

Succes meid! Klasse dat je dit doet. Ik heb je opa en oma nog gekend. Fantastisch lieve mensen. Lfs Camille

20

Guy, Marjolein & Juul

Succes Topper!

26

Anonymous

Zet hem op. 2x haal je makkelijk. Grt Anne-Marie

21

Joëlle Goudsmit

Lieve zus! Super mooie dat jij dit gaat doen❤️ ik sta achter je!

15

Jeffrey van der Flier

Succes Aimee! Je kan het!

10

Anonymous

26

Jacinta

Hi Aimee, ik heb je jaren geleden wel tien keer achter elkaar de Big Spotters Hill op zien rennen. Ik weet zeker dat je met diezelfde energie (en meer!) nu de Alpe d'Huez op gaat. You go girl! Succes!

26

Lydia Heerens

Heel veel succes en kracht lieve Aimee

56

Jenny Schmitz

26

Kees Den Hollander

1

Stan Te Grotenhuis

20

Judith Eikelhof

Top van je dat je dit gaat doen! We denken aan je en aan al die mensen die er niet meer zijn. Succes en je kunt het Aimeetje!!

26

Anonymous

Dag Aimee, wij kennen elkaar niet maar wel jouw moeder. Knap hoor wat jij gaat doen. RESPECT!

50

Sabina Cruchten-Huyskens

Lieverd omdat er echt een medicijn gevonden moet worden tegen deze verschrikkelijke ziekte Laat oma en opa een speciale steun voor je zijn om je doel te bereiken.

26

Lilian Koenders

Hallo Aimee, Heel veel succes! Fantastisch dat jullie dit doen! Groetjes, Lilian

5

Anonymous

10

Ralph Huyskens

Respect en heel veel succes ???

35

Jeanne Krieger

Lieve Aimee wat lief dat je dit doet, heel veel succes. Dikke kus tante Jeanne

10

Dianne Van Tol

30

Bart Janssen

Veel succes schat

50

Linda Vaarmeijer

Zet m op Aimeetje! Je bent eem bikkel en jij kan dit. Dikke knuffel van mij!!! ?

5

Mirielle Bastiaans

Zet hem op topper!!!!!

10

Femke van den Berg

Heel veel succes namens Stijn!

15

Maria Germani

Zet ‘m op Aimee! ❤️

25

Anny Huijskens

Lieve Aimee. Vanuit Maastricht wil ook ik niet achterblijven........ Ik heb grote bewondering voor je initiatief en ik wens je héél veel succes!!!!! Liefs van (oudtante) Anny.?

5

Bianca Bromlewe

Heel veel succes juf ??

33

Veiling kaartjes Strong Viking

Veiling kaartjes Strong Viking

26

Vincent Janssen

Succes, zet hem op!

26

Margreth Bulsink

Hallo Aimee, persoonlijk ken ik je niet, maar met je moeder heb ik jaren kan gewerkt. Ik vind het geweldig wat je doet en wens je veel succes om je doel te bereiken. Het gaat je vast lukken. Ook mijn kinderen en kleinkinderen moeten het zonder hun pap en opa doen, mijn man overleed afgelopen jaar aan de gevolgen van kanker. Daarom steun ik je. Groet Margreth Bulsink

26

Kirsten Agricola

20

Ilona Tiemens

Heel veel succes Aimee, of je het nu haalt of niet, hoe dan ook vinden Matthijs en ik het superknap!

5

Robyn

Heeel veel succes met je klimtocht you can do this ❤️❤️

10

Anonymous

15

Doris Bartels

Wat goed van jou. Dankjewel voor deze mooie actie, door jou wordt de wereld weer een stukje mooier. Zet hem op!!!

15

Ton en Petra

Succes topper

10

Nina Spreeuw

Heel veel succes, toppertje!

230

Sv Pax Haarlemmermeer

Opbrengsten instuif 19 mei

56

Dianne Huijskens

Fantastisch dat je deze uitdaging aangaat Aimee! Jouw opa was mijn oom Pierre. Hij zou stralen van trots als hij jou die berg op zag gaan. Heel veel succes!

26

Martina

Moedig van je, Aimee! Ik wens je heel veel succes en sterkte bij deze moeilijke tocht!

20

Nancy

Late donatie. Supergaaf dat je er in geslaagd ben 3x te gaan. TOPPERTJE

2

Danielle Janssen

Heel veel succes Aimee. Jij kan dit???????

15

Mijke Frencken

Je bent een topper Aimée! Zet m op

22

Copy Partners

Donatiebox

10

Stèphanie van Cappelle-Buijs

Toi, toi, toi!

10

Liza Tichelaar

Lieve Aimée, wat heb ik met jou meegeleefd toen ik je blogs deze week las. Eerder al gezegd dat ik ook een steentje bij wilde dragen, maar telkens kwam er iets tussen. Maar hierbij ook mijn bijdrage, misschien klein, maar jij bent weer een stukje dichter bij jouw doel. Supertrots op jou!! Liefs Liza

23

Van Hulst

Donatiebox

10

Anna Pesch

5

Summer

Veel succes!

206

martin de jong

Kankerresearch is een prima doel Aimee en dat sponsoren we graag met onze stichting

15

Denyse Goedemoed

Wat een super goede actie. Heel veel succes!

25

Lieve Van Beelen

Succes Juf Aimee. Je bent een bikkel. Groetjes van Lieve Pax turnen recreatie plus

26

Gertie Somers

Super Aimee, veel succes !

6

Carina Schwartz

Lief kind, succes ik weet dat je het kan! Groet hes de kat van Bart

10

Lotte en Fleur Bakker

Hup Aimee! Zet um op.

56

Indira Van slooten

Zet ‘m op Aimee. Ook namens juliette

7

Sabine

Heey lieverd, veel succes ik weet dat je het kan

26

Erna

Veel succes Aimee!

20

Esther Huijskens

Heel veel succes, achternichtje; je opa en oma (en waarschijnlijk nog meer Huijskens-en) kijken vast mee hierboven!!

26

Anonymous

Hoi Aimee, geweldig dat je deze prestatie wilt aan gaan, voor dit bijzondere doel wil ik je graag steunen!! Heel veel succes en sterkte gewenst! Veel liefs Marthe(zus van Leon uit Roermond)

5

Nadine Vrolijk

Vijf keer, doe het je niet na. Geweldig

15

M. Lederwerg

U go girl!!!

10

Carla Boonen

Succes Aimée!

15

Anonymous

Wat goed dat je je hiervoor inzet. Heel veel succes!

10

Evi Grimbergen

Heel veel succes! Groetjes Evi

25

Peter en Yolanda Janssen

Trots op jou! Ik brand voor jou een kaarsje tijdens deze speciale beklimming! xx

10

Mario De Vries

5

Joyce Bastiaans

Heel veel succes Aimee!

26

Frans Den Hollander

Kirsten vindt het goed en ik ook?♥️

Show more