Anja de Bruin

Heeft deelgenomen in 6 vorige edities

My Activity Tracking

628
kms

My target 500kms

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Ik doe mee voor Lilian. Ik doe mee voor Michael. Ik doe mee voor Jolanda. Ik doe mee voor Marion. 

Ik doe mee voor al die mensen die ' aangeraakt' zijn door het spook wat kanker heet.

Ik doe mee omdat ik, nadat het spook mij heeft aangeraakt, wel een toekomst bleef behouden, omdat anderen een droom hadden en deze droom aan het verwezenlijken zijn. Daar wil ik deel van uitmaken.

Daarom doe ik mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

08-02-2019 Een hart voor iemand......

Iedere jaar draag ik, als ik de Alpe d’Huez op ga, op mijn rugzak hartjes en vlinders mee, in herinnering aan hen die getroffen zijn door kanker en aan hen die wij verloren aan deze sluipmoordenaar.

 
Sinds 2014 waren dit er maar liefst 255. Een enorm aantal…….
Een aantal waarvan iedereen hoopt dat het er steeds minder gaan worden…….
 
Al deze hartjes tikken tijdens het lopen op mijn rugzak tegen elkaar.
Een zacht geluid achter mij, maar altijd hoorbaar. 
Zoals ook diegene die wij verloren niet meer in ons blikveld zijn, maar altijd ‘ hoorbaar’.
Andere hartjes tikken, alsof zij mij willen zeggen ‘ Wat fijn dat jij aan mij denkt, want ik voel mij als patiënt soms zo eenzaam….’ 
 
En zo draag ik al deze mensen in dankbaarheid omhoog:
 
Langs bergweides waarop de alpenkoeien hun bellengeluid laten horen
Langs bergbeekjes die ons die omhoog gaan, verfrissen met helder water
Langs de bergpieken waarop de eeuwige sneeuw rust
 
In de stilte als de eerste zon haar stralen over de bergkam laat schijnen
In de stilte langs de duizenden kaarsen die in de 21 bochten staan
In de stilte wanneer woorden overbodig zijn
 
In de warmte die ik voel als daar ineens een troostende hand is
In de warmte die ik voel als iemand mijn tranen droogt
In de warmte die ik voel door zoveel verbondenheid, al kennen we elkaar niet
 
Ik breng je naam dichtbij de hemel……….
 
 
 
Als ik terugben uit Frankrijk, dan stuur ik jou, of diegene voor wie ik de naam heb meegedragen, het hartje of de vlinder toe als aandenken.
 
Wil je dat ik dit jaar ook voor jou een naam meedraag op mijn rugtas, stuur mij dan een PB of reageer in deze post en ik neem contact met je op.
 
Het enige wat ik terugvraag is een geheel vrijwillige bijdrage op mijn actiepagina, zodat er ooit een dag komt waarop ik minder namen mee hoef te dragen…………
 
 

My Updates

28-10-2018 Dansen in de regen.........

Komende maand is het weer Mammografie-maand. Een handeling en wachten op uitslag, waar ik gelukkig steeds minder tegen op zie of spanning over heb. In die zin rammelt ‘ het spook’  na 6 jaar, minder luidruchtig in de kast, dan in het verleden. Ik hoop in 2019 ook dat ik mijn controles mag verlengen naar 1 x in de 2 jaar. 
 
Het gaat mij goed. Ik voel mij prima. De mindere dagen mogen er zijn, zonder dat ik donderwolken in de verte zie. Hoe anders kan het zijn....
In de afgelopen weken heb ik helaas een aantal keren bericht gekregen van mensen die ik zijdelings ken, waarbij ‘ het spook’ ineens totaal onverwachts voor de deur staat. Berichten van mensen waarbij ‘ het spook’  in de kast zich stilletjes hield, maar waarbij het ineens toch een kiertje in de kast vond om zich elders te manifesteren. 
 
In het leven van deze mensen is het ineens donker geworden. Zijn er momenten dat de stilte in hun hart en hoofd zich vult met angsten, met vragen, met boosheid en verdriet. Het onweer dreigt en schuilen tegen de storm is bijna niet mogelijk………
 
Het is op die momenten dat ik weet waarvoor ik straks in Frankrijk wil zijn. Waarom ik geld bijeen wil halen. 
Zodat we in de toekomst, als het ‘noodweer’  dreigt, steeds vaker mensen een ‘paraplu’ aan kunnen reiken waarmee ze dansend in de regen kunnen staan, terwijl de storm raast………….

 

Met dank aan Ciara Kuurstra voor het mogen gebruiken van haar foto, onlangs in Ierland gemaakt.  

21-11-2018 Leef, lach, heb lief en geniet vandaag.

De controles in het ziekenhuis, het blijft toch altijd een dingetje…

Inmiddels 6 en een half jaar na de diagnose mag ik eerlijk zeggen dat ik de maand november bijna voorbij had zien gaan zonder dat ik een afspraak had gemaakt. Het gaat mij goed. Mijn ongemakken gaan niet verder dan de stugheid van het weefsel in de borst ten gevolge van de bestralingen. Nu, daar kan ik 100 mee worden. Zal ik dan maar mijn afspraak gewoon laten schieten?

En dan ineens denk ik aan D. Zoveel jaar schoon en ineens uitzaaiingen…..

Of M. Zes maanden geleden geen vuiltje aan de lucht en positieve controles en nu een lever vol……..

 Dus toch de afspraak gemaakt. Ik heb goed geslapen en heb alle vertrouwen in mijn lijf en mijn gevoel op weg naar het ziekenhuis. Als ik de gang in loop en het bord Poli 54 Oncologie zie, krijg ik toch even een  knoop in mijn maag. In de wachtkamer zit een mevrouw met een mutsje op, stil roerend in haar koffie. Ik groet mijn lotjes. Sommigen beantwoorden mijn groet, anderen blijven stil. Het mag. Iedereen is misschien wel met vandaag bezig. Of misschien met morgen en de vraag hoeveel morgens er nog komen……

Gelukkig ben ik snel aan de beurt. Dan heb ik het maar gehad (ook al kijk ik echt niet naar de pletmachine uit) Mijn mammacare-verpleegkundige neemt, zoals ik gewend ben van haar, alle tijd voor mij. Ze onderzoekt, ze vraagt, ze luistert. Fijne vrouw!

Voordat ik doorga naar radiologie, maken we een nieuwe afspraak voor volgend jaar. Ik vraag haar of het een goede keus is, als ik de controletermijn verleng naar 1x in de twee jaar. Als de foto uit wijst dat er niets veranderd in het weefsel van de borsten, dan ziet Cynthia geen probleem. Wel heeft het de sterke voorkeur om de controles in het ziekenhuis te houden in plaats van via het Bevolkingsonderzoek. Daarvoor is mijn familiegeschiedenis te risicovol. Nou, dat is een klein offer hahahaha en dus ga ik de deur uit mijn een afsprakenkaart voor november 2020.

Als ook mijn foto’s ’s middags in orde zijn, valt er een last van mijn schouders en gooi ik een appje in de familiegroep. “Alles was picobello en pas in 2020 terug voor controle”.

Een sprekender foto bij de Blog is niet mogelijk. Hij is gemaakt toen ik in 2013 voor het eerst Alpe D’HuZes deed. Het was het jaar na mijn behandelingen en ik wilde die berg doen, om te bewijzen dat ik sterker was dan de kanker.

Ieder jaar, iedere keer dat ik deelnam aan Alpe d’HuZes ben ik sterker geworden, omdat ik een droom heb. Omdat ik daar voel en zie dat velen deze droom delen. Een toekomst waarin je niet meer dood hoeft te gaan aan kanker……..

Help mij om deze droom te verwezenlijken en geef mij een steuntje in de rug.

Dat kan heel simpel via:  https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/anjabruin

Leef, lach, heb lief en geniet vandaag.

 

 

24-1-2019 Prachtige opbrengst Diner actie

Op donderdag 24 januari j.l hielden mijn man en ik voor de 7e achtereenvolgende keer onze Dineractie in Restaurant Het Roode Hert in Bovenkarspel. 
Een actie waarbij voor 30,00 euro een 3 gangen menu gepresenteerd werd.
Het restaurant was meer dan vol. Maar liefst 79 gasten maakten, door die avond deel te nemen, een vuist tegen kanker.
 
Het team van het Roode Hert had een voortreffelijk menu samengesteld, ook voor de mensen met dieet-wensen en onze gasten hebben erg genoten van de avond.
 
Muzikant Johan Kruizinga verleende belangeloos zijn medewerking en heeft de gehele avond muzikaal omlijst, waardoor het echt helemaal af was. 
 
De opbrengst bedroeg uiteindelijk 1535 euro inclusief een aantal lieve extra giften.
1535 stapjes dichterbij onze droom; Dat we minder vaak sterven aan kanker.
 
Voor Michael komt de droom te laat uit. Hij moest helaas die maandag in de vroege ochtend het leven loslaten. Veel te vroeg, veel te snel, veel te jong .......
 
De foto is gemaakt door Mariska van Blokland, waarvoor onze dank. 
 

Welkomstwoord Dineractie 24-1-2019

Bert en ik willen jullie hartelijk welkom heten op al weer de  7e editie van de Dineractie.
We zijn enorm blij dat zo veel mensen vanavond samen met ons een vuist maken tegen kanker. 
1 op de 3 Nederlanders krijgt vroeg of laat te maken met kanker. 
 
Mij overkwam het in 2012 nadat ik meegedaan had aan het bevolkingsonderzoek naar borstkanker. En dan ineens ziet je leven er heel anders uit, en niet alleen mijn leven. Ook dat van mijn man en van onze kinderen. 
De maanden die volgen na de diagnose kenmerkten zich door angst, verdriet, boosheid, onzekerheid. In het donker van de nacht lag ik na te denken over mijn uitvaart.......
 
In die periode zag ik op tv de beelden van een evenement dat Alpe D’HuZes heette. Ik zag duizenden mensen zich omhoog worstelen op een berg in Frankrijk om daarmee geld op te halen voor het KWF/AD6 en ik wist; dat ga ik volgend jaar ook doen. Ik zal mij er niet onder laten krijgen. Ik wilde een doel hebben om naar uit te kijken. Ik had die mindset nodig.....
 
Omdat ik geen rijbewijs heb, besloot Bert om mee te gaan. Zo schreven wij ons in 2013 voor het eerst in voor dit evenement. Bert kocht een racefiets en en ik kocht mijn eerste paar bergschoenen.
 
Het werd een onvergetelijke week, met heel veel tranen, maar ook een week met heel veel warmte om ons heen. Een week die een enorme indruk achterliet. Vreemde mensen die je troosten. Vreemde mensen die je direct begrijpen. Van wie je een tissue krijgt of stil een hand op je schouder.
 
Het is ook een week gevuld met blijdschap en dankbaarheid omdat mensen een succesverhaal vertellen. Succesverhalen die steeds vaker hoorbaar zijn.
 
Ook ik ben een succesverhaal.
Mijn borstkanker werd, dankzij het bevolkingsonderzoek, vroegtijdig gevonden en nieuwe inzichten zorgden voor een persoonlijk afgestemd behandelplan. Het zijn allemaal ontwikkelingen die mogelijk werden doordat er geld is. Doordat er o.a op die ene donderdag in juni duizenden idioten zijn die een berg op gaan om daarmee geld bij elkaar te krijgen........
 
Duizenden mensen die een droom delen; Dat er steeds minder mensen doodgaan aan kanker en dat je oud kunt worden met kanker. Bert en ik delen die droom en we zijn enorm blij dat ook het Roode Hert en Johan Kruizinga deze droom al vele jaren delen. Beiden hoefden niet na te denken op onze vraag of zij wilden meewerken aan onze Dineractie. 
Ik vraag jullie om een hartelijk applaus voor deze kanjers.
 
 
In juni gaan Bert en ik voor de 7e keer die berg beklimmen en voor ons voelt het inmiddels als thuiskomen. Het brengt ons ieder jaar een bijzondere week. Een week die je laat voelen wat saamhorigheid is. Hoe sterk we zijn als we dezelfde droom delen. Hoe mooi en waardevol het leven is als je naar elkaar wilt luisteren, als je wilt delen, als je iets voor een ander doet.
Dank je wel voor jullie aanwezigheid en maak er een heerlijke avond van…………….
 
Op verzoek speelt Johan dan het nummer Imagine van John Lennon.

Thank you to my Sponsors

50

Lenie en Jan de Jong

Voor Franciska en Annemarie, altijd in ons hart.....

1

Anonymous

20

Ester & Eric De Vries

Enorm veel succes weer Anja! Liefs Eric & Ester

1

Anja de Bruin

test

2

JS Massagetherapie

Succes Anja! Ook een appeltje voor jou

15

Max en Elly van Ewijk

15

Evelien de Ruiter

Deze keer ben ik er in gedachten bij lieve Anja. Dikke knuffel!

23

Marcel en mariska van Blokland

Even aanvullen tot een mooi rond bedrag...

1

Annie

test

50

Paul

20

Stella Nuijen

Lieve Anja,Go Go Go liefs je zusje.

20

Corrie Klasen

20

lamy eeken-beekhuis

je blijft mijn topper!! vlinder voor "gerard" ..... dit jaar .....

25

A. W. Dekker

15

lamy eeken beekhuis

vlinder gerard

12

Anonymous

rond t even af

20

Karin Troost-Kerkhof

De eerste donatie op jouw pagina, in herinnering aan Chris*

10

Cynthia Littooij

Wat een kanjer dat je weer gaat! Heel veel liefs van Alpe du Mama :-)

100

Ron Stuurman

Geweldig hoe je dit al jaren doet Anja, succes!

26

Patrick

Zet hem op!

50

Anonymous

S6 weer met deze mooie manier om mensen te helpen!

10

Hendrien Landeweer

Lief dinnetje, zo blij met je moeite voor Joop en Marjolein! Dikke kus en tot op de berg, xxx

768

Hotel Restaurant Het Rode Hert

Opbrengst Dineractie 2019

10

Margreet Bosma

Lieve Anja, Heel veel succes ook dit jaar weer! ❤ Liefs, margreet

25

Karin Klaucke

Topper!

20

Willy

Lieve Anja omdat het nog steeds zo hard nodig is!!!!! Elk jaar gaat er iemand mee met jou en ook dit jaar gaan ze weer mee. Je bent een kanjer!! Graag de hartjes die vorig jaar ook de Alpe op gingen

26

Anonymous

Mooi mens! Jaar na jaar je zo inzetten voor dit doel! Petje af! Je tas wordt iets zwaarder wanneer je het hartje voor Cisca (schoonmoeder) ook mee naar boven zou willen dragen!

10

Frank van Gangelen

Groot en diep respect voor wat jij, Bert en al die vele anderen blijven doen om deze rotziekte klein te krijgen!

25

Ellen Muntenaar

Succes Anja... 😘

7

Ankie Eleveld

Toppertje!!

50

Linda Baars

Heel veel succes. Weet zeker dat dit je gaat lukken. Stuur je een pb voor hartjes. ❤

26

Jos Maij

Lieve Anja, Weer heel veel succes, plezier, kracht en warmte tijdens jullie Alpe dagen. Diep respect voor jullie en al die anderen. Hele dikke 💋💋💋

15

Dyfna Stavenuiter

Heel veel succes weer lieve Anja!

10

R en R over de Linden

Succes

1

Anja de Bruin

Show more