Frank De Vetter

Heeft deelgenomen in 2 vorige edities

Veni Vidi Fietsie

Ik doe mee om een paar leuke dagen samen met lieve vrienden door te brengen met als belangrijke bijkomstigheid geld in te zamelen  voor een doel waarvoor nooit genoeg geld is. Natuurlijk met achterop de denkbeeldige bagedrager een paar fantastische mensen die door kanker het leven hebben verloren. Helaas kent nog steeds bijna iedereen wel iemand die overleden is aan deze ziekte. Zolang dat nog een feit is moet er geld bij....

 

Ik heb een paar jaar geleden ook meegedaan, mijn Alp ontmaagding van toen heb ik hieronder geknip/plakt 

My Updates

Hoe kom je EROP ?

Hieronder mijn ervaringen van mijn alp d’huzes ontmaagding enkele jaren geleden.

———————————————————————————-

 

Hoe kom je als 54 jarige ploegbrigadier van de Politie Tilburg op het idee om een berg als de Alpe D'huez op te willen fietsen. Die vraag heb ik mezelf ook al een paar keer gesteld. Zo’nAlp is immers geen kleinigheid. Die ligt daar al eeuwen lang iedereen uit te dagen het gevecht met de zwaartekracht aan te gaan. Ridders, handelsreizigers, legers , tour de france renners en toeristen. Allemaal hadden ze zo hun eigen reden om die berg op te gaan.

Je kunt inderdaad naar de top, om vervolgens tot de conclusie te komen dat er daarna nog maar een optie rest, weer naar beneden. Vrij zinloos zou je kunnen zeggen.  Zeker als je geen idee hebt waar je aan begint.

Mijn beperkte bergervaring bestaat eruit dat ik me eens per jaar met een comfortabele gondel omhoog laat takelen.  Boven gekomen giet ik een warme gluhwein naar binnen , stap op een paar latten en glijd naar beneden.En dat doe ik dan samen met honderden soortgenoten die er natuurlijk niets van kunnen. Wintersport heet dat. Maar daar wordt je niet echt moe van en is meestal ontspannen. Tot je plotseling overmoedig wordt , als een levende sneeuwbal  naar beneden stuitert en vervolgens de baas moet bellen dat je voorlopig binnendienst doet. Maar dat terzijde.

Met een fiets die berg op is van een heel andere orde.  Ik zal proberen uit te leggen hoe het zo gekomen is;

 

Begin 2009 sloot ik me aan bij een paar vrienden die iedere zaterdag ochtend gingen fietsen. Je kent dat wel, een paar van die vijftigers, bierbuikjes in te strakke tricots geperst. Zichzelf een goddelijk lichaam toedichtend, terwijl de obesitas toch al een tijdje wat aan het middel heeft geboetseerd.

Rijdend op flitsende veel te dure racefietsen gekocht van het bedrijfs fietsenplan. Vaak gestoken in profi rennerskleding bij voorkeur met logo,s van grote sponsoren. Het woord sponsoren is in dit geval niet helemaal op zijn plaats want er wordt door de mannen grof geld betaalt voor een shirt met reclame voor de Rabo ofzo. De enige die sponsort zijn zij zelf dus.

Je ziet ze ieder week end wel rijden van die groepjes. Verbeten blik in de ogen , hijgende torso,s verwikkeld in een stilzwijgend gevecht wie er als eerste moet afhaken. Je ziet de opluchting in hun ogen als er heel sociaal "gewacht" moet worden op de pannenkoek die niet bij kan houden. Ze rijden bij voorkeur hoestend en spugend kort achter elkaar. Bejaarde echtparen (vaak niet heel veel ouder dan zijzelf) die met trapondersteuning en gehoorapparaat een toeristisch tochtje maken worden niets ontziend de berm in gereden.

Heb je dat beeld, hou dat vast want bij zo’n clubje heb ik me aangesloten. En ik kan je melden dat ik het fantastisch vind.

Vraag me niet waarom maar het geeft een heerlijk gevoel om na 80 kilometer (afhankelijk van de vorm van de dag kan het ook na 30 kilometer zijn) uit de pedalen te klikken en een terras op te zoeken. Daar worden dan doorgaans luidruchtig de laatste belevenissen en roddels uitgewisseld . Tegelijkertijd worden er broodjes kaas en appelgebak naar binnen gerommeld want …het kastje moet branden.

Het zal wel zo’n mannen dingetje zijn. Een restje niet mee geëvolueerde genen uit de oertijd. Toen we nog met knotsen op jacht gingen en de vrouwen met smacht in het hol wachtten tot de krijgers terug kwamen met de buit. De knots hebben we vervangen door een racefiets en de vrouw in het hol moet het doen met sterke verhalen en stinkende fietskleding. Het is niet anders, wij (mannen) kunnen er niets aan doen. Lieve vrouwen , reageren mag maar elke inhoudelijke discussie hierover is bij voorbaat kansloos.

Dat voor wat betreft mijn fiets carriere, want meer dan die rondjes op zaterdag  met de "mannen" is het niet.

 

En toen,

In januari 2010  kreeg onze beste vriendin Liesbeth het bikkelharde bericht dat zij kanker had. Liesbeth en haar man Bert zijn al ruim 30 jaar onze beste vrienden . Bert is ook een van de fietsmaten. We hebben 30 jaar alles gedeeld, gelachen,gehuild en alles wat daar tussen in zit.

Genezing was niet waarschijnlijk.  Uitstel ,pijnbestrijding en rekken zo lang het nog kon was de prognose. Een kansloze missie. Een lange tijd van dokteren, verdriet , hoop, onzekerheid en afscheid nemen brak aan. Tot het onvermijdelijke einde op 14 juni 2011 . De kanker had weer een leven verwoest dat nog lang niet af was. Een verdrietig verhaal zoals bijna iedereen in zijn naaste omgeving wel een keer meemaakt. Samen met Bert en hun dochters zijn we in die laatste dagen bezig geweest met het regelen van een prachtig afscheid. Het afscheid werd gevierd bij de Hilvaria studios in Hilvarenbeek. Het was het mooiste afscheid dat ik ooit heb meegemaakt. Alles klopte, de locatie, de muziek ,de mensen en ook de kist die wij met een paar vrienden op verzoek van Liesbeth zelf hadden gemaakt en beschilderd. Het was goed.

Tijdens het afscheid sprak Marcel , ook een goede vriend van Bert en Liesbeth. Hij had het jaar daarvoor de Alp D'huez gefietst in het kader van de KWF actie AlpDuzes. In zijn afscheidswoord daagde hij ons uit om speciaal voor Liesbeth met ons fietsclubje dit jaar de berg op te rijden.

Het rijden van de berg ter nagedachtenis van Liesbeth en daarbij ook nog eens veel geld bij elkaar te sprokkelen voor onderzoek naar kanker leek ons een geweldig idee . Dus tijdens het borrelen na het afscheid van Liesbeth waren we het snel eens. We zouden die Alp d'huez wel even doen.....

Dat het daarmee pas begon leg ik in een volgende blog uit.

 

 

TRAINEN

 

Wil je echt een beetje meedoen 7 juni, en boven komen zonder halverwege van je fiets te vallen, moet je trainen. Die spieren in de benen wakker schudden,en veranderen in staalkabels.

Ik weet nu waarom het woord trainen maar een letter verschilt van het woord tranen.

Het is werken...hard werken . Kilometers maken, uren in het zadel.  Daarvoor ben ik met enige regelmaat met de fietsmaten richting limburg gegaan. Daar heb je immers wat heuveltjes waarop de limburgers trots  schijnen te zijn . Er zijn heel wat vrije zaterdagen opgeofferd en er zullen er nog wel een paar volgen . Vrije dagen  waarop ik eigenlijk met Mevrouw de Vetter zou moeten winkelen werden besteed aan het heilige trainingsschema. 

Mevrouw de Vetter gaat dan met vriendinnen winkelen en natuurlijk komt ze dan die schoenen tegen die ze echt nodig had, want die andere 24 paar hadden net niet die lichte fuchsia kleur die nodig was bij  de spotgoedkope jurk die ze vorige week niet kon laten hangen. Dat kost dus geld.....veel geld. Maar niet piepen, alles voor de goede zaak. Ik dwaal af terug naar de trainingsdagen. Dagen waarop ik momenten heb gedacht,wat doe ik in godsnaam op deze idote tijdstippen , zwetend en ploeterend op een  heuvel met rare namen als keutenberg. Pijn op plaatsen waar je geen pijn wil hebben. Maar eenmaal naar boven geworsteld volgt

de beloning ,de afdaling. Als motorrijder ben ik in de afdaling natuurlijk iedereen de baas. Als een malloot stort ik me naar beneden. gebruikmakend van stuur en kijktechnieken, ideale lijnen en een beetje billen knijpen , pak ik al die gasten terug die me met een arrogante blik voorbij fietsten bergop. Iedereen zijn kwaliteiten toch? Niet onbelangrijk bij het afdalen is je te realiseren dat de remmen op een racefiets het laten afweten als je ze hard nodig hebt. Mocht je een noodstop willen maken..vergeet het. In zo,n geval ,snel gelovig worden en bidden!  

Nog een beloning is de lunch. We hebben inmiddels een restaurantje gevonden waarvan ik de naam geheim houd. Daar serveren ze een " strammer max " . Bruin brood,3 gebakken eieren,spek,appel kanneel, GODDELIJK.de enige manier om een groepje grofgebekte pedaleurs de mond te snoeren. 

 

 Nu ben ik wel een mooi weer fietser, ik haat kou en regen. Dus voor die omstandigheden heb ik oplossing bedacht. Ik heb mezelf een coole spinfiets aangeschaft en op mijn " sportkamer" geinstalleerd. In combinatie met een goede TV of ipod is dat een fijn alternatief. Je hoeft er niet de deur voor uit en geloof me ik kan er heuvels mee simuleren waar die limburgers alleen maar van kunnen dromen. Nadeel is dat je dan wel de lol van de afdaling moet missen. 

In de voorbereiding ga je met je collega’s  alpinisten ook hele rare gesprekken voeren die dan gaan over:  tripeltjes,casettes, omslagpunt,trapintensiteit.....en meer onbegrijpelijk jargon. Ik bluf natuurlijk enthousiast mee,maar de conclusie moet toch zijn. Je kan de duurste onderdelen op je fiets monteren,uiteindelijk moet je de handel toch echt op eigen kracht in beweging zetten. De essentie van het fietsen is , in het zadel en trappen ! 

De dag dat het allemaal gaat gebeuren komt dichtbij. Ik ben er wel klaar voor.....denk ik.

Laat maar komen , opgeven is geen optie ! U hoort nog van me.

 

TOP !

 

En dan sta ik op Donderdag 7 juni 's- morgens om 04:00 uur met zo,n 5000 fietsers in een straatje in bourg 

D'oissans. Het is nog donker en voor me rijst het groot donker silhouet van DE BERG op. Het moet nu gaan gebeuren. 

Ons team Amarant ( 15 paar getrainde benen), is er klaar voor. 

Ik voel me redelijk fit ondanks het feit dat ik me niet helemaal heb gehouden aan mijn voornemen geen alochol te drinken voor de alp d'huzes. Daar kon ik niets aan doen ,ik werd gedwongen. Er wordt  afgeteld en een hele karavaan tot op het bot gemotiveerde mensen komt in beweging. Wat een prachtig gezicht. Er wordt geklapt,gejuicht,aangemoedigd .Ik hoor muziek en renners elkaar opjutten . we rijden over de weg naar de voet van de alp . Na de elektronische startmat is er een bocht naar links. En na die bocht is het meteen raak. Een steile klim naar bocht 21. Elke renner weet dat je meteen in de juiste versnelling moet staan, schakelen kan niet meer . Ik had hem gelukkig al een keer opgereden de zondag hiervoor en wist wat me te wachten stond.

Achter me hoor ik het gevloek van een renner die het niet wist en op de eerste meters nog moet schakelen. Te laat....stilstaan en overnieuw beginnen.  Waar het bij de start nog een spektakel was met veel kabaal  valt er nu plotseling een ijzige stilte over de berg. Nu hoor ik alleen nog krakende kettingen, hijgende en kuchende collega,s en mijn eigen ademhaling. Naar boven moet ik , 21 bochten, steil omhoog, 7 km per uur gemiddeld, 14 kilometer lang hartslag tussen de 140 en 150 houden, op tijd eten en drinken, trappen en ritme vinden. Van al die peperkoek en bananen worden mijn darmen wat opstandig. Tussen bocht 15 en 16 moet ik even uit de broek om te doen wat een mens op zo,n moment moet doen. Ik zet mijn fiets tegen een vangrail en zie een mooi stukje natuur om te bemesten . Klim over de vangrail en In het gevecht tegen de zwaartekracht omarm ik een dun boompje. In die positie weet ik de renners broek te laten zakken. Op het " moment supreme" glijden mijn handen echter van het natte boompje en rol ik ruggelings achterover. Een stevig rotsblok voorkomt dat ik een ongewilde afdaling zou maken. Niemand  ziet mijn gevecht gelukkig . 

Als onervaren renner weet ik nu dat die dixies bij de start er met een reden staan.  Uiteindelijk lukt het me vier keer naar boven te fietsen, terwijl vooral de laatste keer elke spier,iedere vezel in mijn lijf schreeuwde om te kappen met deze onzin. Het voert te ver om elke beklimming te beschrijven, maar ik zou het met gemak kunnen.

 Van elke klim zou ik een verhaal kunnen maken over wat ik ondereg meemaak. Over de gesprekken met renners die je niet kent, gesprekken die door de fysieke inspanningen ontdaan zijn van de sociaal gewenste prietpraat en dus echt ergens over gaan.  Over de onderlinge steun, de bidon die je krijgt van een collega renner. Over de monumentjes en spandoeken langs de kant waarachter steeds heel trieste verhalen schuilen. Over de pijn die je weg filosofeert door te beseffen dat je een bevoorrecht mens bent als je dit mag en kan doen. Over de gedachten aan alle slachtoffers van de ziekte waar je het voor doet. Gedachten aan Liesbeth, rene,harrie,wilco,marijke ..... Over de tranen en door emotie overvallen deelnemers en supporters. Werkelijk iedereen hier heeft een verhaal.

Maar ook over het feest op die berg ,de humor en de bijna carnavaleske sfeer.

En over de beloning die voor elke renner komt op het moment dat hij finisht. Ik weet niet wat ik meemaak. Bij mijn eerste aankomst een haag van mensen die  juichen,klappen  de wave doen  en mijn naam scanderen.Honderden mensen zijn kennelijk speciaal voor mij naar de finish gekomen om deze superatleet in levende lijve te kunnen aanschouwen. Tot  ik besefdat je naam gewoon op het deelnemers bordje aan je stuur staat en iedereen die binnenkomt zo,n ontvangst krijgt. Maar evengoed indrukwekkend.

Zo zou ik nog lang kunnen vertellen over de dag maar dan wordt dit stukje veel te lang.

Ik sluit dan ook maar af met te zeggen dat het een  onbeschrijflijk

mooie belevenis was en dat ik iedereen aanraad het zelf een keer te doen . Tot slot nog dank voor alle donaties en leuke reacties. Opgeven was inderdaad geen optie !

 

Thank you to my Sponsors

10

Mir

Go Frankie ??

5

Piet Pellicaan

Succes Frank !

5

Carlijn Bekkenutte

Zet m op!

10

Joelle

Bon courage! Bisous

38

Anonymous

10

Marc Hemelsoet

Suc6

10

Martijn P

Respect Frank!! Succes!

10

Minoe D'Alessandro

8

Marc Hoefnagels

Zet 'm op Vettie

10

Richard Wassenaar

Succes Frank met deze actie.

5

Gwen Raaijmakers

Succes topper!

10

Nies Rijnders

Go for it!

10

Matty Vrieswijk

10

Robbie Paap

Succes Frank!!!

10

Judith Maalste

Succes!!!!

5

Anne Staal

Laat die beentjes maar werken!

10

Mieke De Vetter

Heeel veel succes met de beklimming. Top dat je dit doet????

25

Michel de Vetter

Succes

5

Marleen van Gorp

Top Frank, zet 'm op!

5

Ruud Van Kollenburg

?

10

Louis Wagemakers

?

25

Ine van Duijn

5

Chantal Haan

Zet hem op Frank! Appeltje eitje!!! Haha

21

Pascha Verschuren

Succes Frank!

21

Esmeralda Izeboud

5

Joost Ballemans

15

Ewald Neve

15

Nilgun Kopuz

Succes Frank??

10

Jill De Bie

Succes ouwe!!!

5

Patricia Klijn

Zet hem op Frankie!!

5

Anonymous

Je kunt t?

5

Ivo Smans

10

Frans de Hair

Frank, alleen je verhaal was het al waard. Succes met de barre tocht man!

10

Koen Van Ginhoven

Geen whisky van kopen!

10

R. van Loenhout

Suc6!!

5

Diana Maas

Veel suc6!

10

Anonymous

Mooi doel, heel veel succes!

5

Frans van Kempen

Gas er op jongu..

10

Maartje Van Oijen

Zet m op Frank ??

10

Rob Van Avendonk

Wel je best doen

21

Frits de Beer

Frank, succes. Moet je lukken.

5

Johan van Bragt

go Frank go Groeten Johan

5

Hans Gielen

Succes

20

Anonymous

Frank zet hem op nu al een topper! Succes!

5

Linda van Oers

Succes op de Alp!

206

Reframe

Heel veel succes Frank en sjappoo! Voor deze actie, veel respect?

21

Nina

Voor de derde keer Frank!! Goed bezig!! Succes met de trainingen en straks met die berg op fietsen!

5

Esther De Rooij

Succes!

10

Femke Schellekens

Knap dat je het weer gaat doen Frank!!

21

Marcel Antons

Respect en heel veel succes!!!

15

Kelly Van Delft

Voor grumpy grandpa ! Knallen he!!!

30

Johanna

Mooie uitdaging voor een goed doel!

10

Judith de Vetter

Super Frank!! Heel veel succes!

10

Roxanne Verhagen

Zet m op Frankyboy!!

10

Jeannie Van de Ree

Succes kanjer

15

Ton van der velden

succes Frank

10

Audrey van Raamt

Succes, hè! Je heb de afgelopen jaren goed geoefend met vallen en opstaan, dus nu komt het helemaal goed! ??

21

Ewoud Zwarts

Veel succes Frank!

25

Fred en Lieke Meijer

Hee Broertje, we vinden het hartstikke stoer dat je weer die berg op gaat voor een super goed doel. Zet’m op kanjer!!!??

10

Floor

Topper?? Blij dat jij fietst. Hoef ik alleen maar geld over te maken. ?

5

Arno van Gils

Succes ? !!

5

Peter Balk

Succes ouwe ! We gaan nog een keer een biertje doen

10

Jill

Succes ouwe!

10

Jimmy Stolk

5

Annet Verhagen

Succes kanjer

10

Dennis van Wanrooij

Goed initiatief Frank, heel veel succes!!

15

Daphnw Van bokhoven

Goed bezig voor een goed doel Frank! Zet ‘m op!

26

Anonymous

Hoi Frank, super dat je weer hier aan mee doet. Zet hem op. Het is een goed doel. Groetjes Antoinette

10

Henny & Kenny van Ommen Loffeld

26

Gijsbers

Niet de vraag OF maar HOEVEEL keer

10

Linda Van Son

Zet ‘m op!

10

Frank Houben

10

Paul Van der Schoot

Ga ervoor.

5

sarah moorsel

21

Ingrid Versteden

Het is niet veel maar uit een goed hart, en alle kleine beetjes helpen. succes.

5

Peter Kuystermans

Graag gedaan Frankie! Telt het ook als ik ‘m op de GS doe?

5

Frank Van Woensel

Succes ouwe

5

Igor Duijneveld

10

Mark van Riel

Succes Frank! ??

10

Chiel De Vetter

Zet hem op

10

Robert H.J. Burema

5

Mariel Te Kiefte

10

Mark

succes ouwe

25

Mirjam Bertens-Versteden

Enorm veel succes! Petje af voor jullie!

5

Tamira Cremers

Go go go Frank!

10

John Claasen

Show more