Rob van Amsterdam

Heeft deelgenomen in 6 vorige edities

My Activity Tracking

5,652
kms

My target 6kms

Voor de 40e keer boven op mijn 40e

Na mijn 6e deelname eigenlijk niet heel lang hoeven twijfelen. Helaas is kanker nog steeds de wereld niet uit. Dus met nieuwe en vertrouwde teamleden gaan wij ook ons beste beentje weer voor zetten in de strijd tegen deze ziekte. Mijn moeder heeft het niet mogen helpen, maar hopelijk genoeg anderen in de toekomst wel.

My Updates

Bezoek PMC

Traditioneel staat de periode november tm 5 december altijd in het teken van mijn Spaanse neef. Deze periode staat het fietsen (behalve woon/werk) even op een lager pitje en worden de vrije uren besteed aan het mooie kinderfeest! Dit jaar extra bijzonder omdat wij als team Sinterklaas Club Lisse op 5 december de kinderen van het Prinses Maxima Centrum in Utrecht een mooie middag mochten bezorgen.

Erg blij en trots dat wij dit met zijn allen hebben kunnen doen. Wat was het mooi en bijzonder om te zien dat hoe ziek en zwaar deze kanjers het hebben, er toch nog plaats was voor een glimlach bij het zien van Sint en Piet. Dit heeft erg veel indruk op mij gemaakt en sterkt mij alleen maar nog meer om komend jaar weer mijn best te doen om zo veel mogelijk geld op te halen voor het KWF om genezing van kanker zo snel mogelijk te verbeteren en om voor zoveel mogelijk mensen betere vooruitzichten te kunnen geven! Ik kan komende periode nog wel even vooruit met de dankbaarheid en de stralende gezichtjes van de kindjes in het PMC. Dit zijn de echte kanjers! En als ik het 6 juni even lastig heb, zal ik dit jaar niet alleen aan mijn moeder, ooms en tantes denken maar zeker ook aan Niels, Mounir, Woichjeck en alle andere kanjers die wij hebben mogen ontmoeten!

Komende weken weer lekker trainen. Over precies 3 weken staat de Drenthe 200 op het pagina. Met twee vrienden gezellig 200 km fietsen over onverharde wegen, weilanden en de bossen. Hopelijk blijft het een beetje goed weer. Geen idee wat ons te wachten staat, maar we hebben er zin in!

Drenthe 200

Zoals bekend fiets ik aardig wat kilometers. Eind 2017 de beelden van de Drenthe 200 voorbij zien komen. Dat jaar toevallig een barre tocht met flink veel kou, regen en natte sneeuw. Maar toch leek mij dit leuk om eens te doen. In plaats van op de weg, door bossen, heides, zand en gras crossen. Het is officieel een MTB tocht, maar dat zag ik ivm houding niet zitten. Met alle weg kilometers is mijn rug zich toch gaan aanpassen aan de ergonomie van de racefiets, dus al snel besloten om hem op de crossfiets te doen. De wens in de groep gegooid en Mart en Barry leek dit zeker leuk, maar het was nog ver weg. Tot een avond in juli 2018: 1 nieuw whatsapp bericht van Martin. "ik heb mij ingeschreven voor de Drenthe 200". Yesss, snel inloggen en mijn inschrijving was ook gereed. Barry volgde al snel. Het is nog ver weg, maar dan hebben we weer wat om naar uit te kijken en te blijven trainen.

 

Het werd een prachtig najaar dus tot eind oktober werden de langere tochten in het weekend op de racer gemaakt. Na oktober volgde de periode van Sint en Piet en bleven mijn fietskilometers beperkt tot het ommetje woon/werkverkeer. Maar met de basis zou het wel goed moeten zitten. In december slechte berichten van Mart. Zijn knie speelde iedere keer op de fiets op, dus hij moet de tocht over slaan. Op 27 december daarom samen met Barry afgereisd naar het huisje van zijn ouders in Earnewoude op zo’n 40 km van de start in Roden. Tassen afgegooid in Friesland en gelijk doorgereden naar Roden voor het ophalen van de startnummers. Daar nog even wat gegeten en rustig op het bankie voor de tv gezeten. Om 22 uur het mandje in, want de wekker ging namelijk om 3:45 uur (Luxe AD6 tijden zeg maar ;-) ). Lichte spanning in de ochtend omdat wij niet echt wisten wat wij konden verwachten. De 10.000 km die ik had gemaakt in 2018 waren op 15 km na eigenlijk alleen maar over de weg geweest. Had ik toch niet nog even wat meer onverhard moeten fietsen? We gingen het wel zien en hadden er zin in. Voor de start zocht de andere deelnemer uit Lisse Ted Ruigrok ons nog even op.

 

Barry en ik vertrokken om 6:10 in wave 2 in het pikkedonker. Het had wel wat al die lichten, maar het ging al snel de bossen in en dan is het toch goed uitkijken. Want hoewel het al drie dagen droog was, waren met name de bochten erg drassig. De eerste stop kwam na 36 km en was in een grote boerenschuur met goede sanitaire voorzieningen. Iedere stop was werkelijk fantastisch geregeld. Overal waren de vrijwilligers even behulpzaam en zorgden voor warme en koude versnaperingen zodat je weer verder kon. Na ongeveer iedere 25 km stond een stop gepland. Het idee was om rond de 100km iets langer te stoppen en daarvoor alleen even snel sanitaire stop en een snel drankje doen. Dus zogezegd zo gedaan.

 

Na km 60 begon ik mijn benen al flink te voelen. Dit ken ik niet (meer) van het fietsen op de weg. Daar duurt het normaal gesproken iets langer… Maar het crossen is toch totaal een andere discipline. Het ene moment rij je 15 km per uur en wordt je de bagger ingezogen en 100 meter verder rij je weer even 24 km om na 100 meter weer terug te vallen. Dus die afwisseling had een aardig impact op mijn gestel. Daarnaast had ik mij redelijk vergist in het mentale aspect. Ik merkte dat ik in het licht te veel op mijn km teller ging kijken wat de afstand was. Ik zag het 61 km worden en vervolgen 61,5 etc. Geen goed teken. Het moet vanzelf gaan, maar de km’s tikten te langzaam weg. Het gevoel van ga ik dit wel halen bekroop mij. Barry en ik vroegen ons ongeveer gelijktijdig af waar we aan begonnen waren, maar besloten toch gewoon door te trappen. Bij de stop op 101 km even een lekkere beker tomatensoep genomen en even twee aspirientjes in de hoop dat de benen beter gingen voelen. En warempel of het nu aan de grens van de 100km lag, de soep of de aspirine het ging wonderbaarlijk beter na de stop.

 

Ook bij Barry ging het prima dus we redelijk lekker verder over gras en mooie mtb parcoursen. Bij de volgende stop in Dwingeloo merkte Barry al dat zijn band achter leek leeg te lopen dus maar even bijgevuld en weer verder! Het volgende parcours was echter mooi maar niet best want heel veel wortels op het parcours. Bij het uitgaan van het bos wachtte ik even op Barry maar dat duurde vrij lang, dus ik begon al te vrezen en idd na een minuut of 5 kwam hij uit het bos uit en gaf aan dat zijn band vervangen moest worden. Normaal geen probleem, maar op de strandfiets die hij mee had bleek dit nog een hele opgave ivm tubeless velgen en de combinatie met een binnenband. Na 20 minuten zwoegen kregen wij het met geen mogelijkheid voor elkaar. Oppompen in de hoop de volgende stop te halen ging ook niet meer lukken. Maar toen was daar een behulpzame mtb-er met een speciale tool en met zijn hulp en 20 minuten verder lukte het. De man ging weer verder en wij hoefden alleen nog te pompen… Helaas brak het ventiel van de nieuwe band en waren wij terug bij af. Het werd al snel duidelijk dat Barry niet meer verder kon en de hulp van de organisatie moest inschakelen. Ik zat even in dubio. Tussen km 60 en 90 had ik mijn ross ook direct aan de kant gezet, maar nu wilde ik hem eigenlijk wel afmaken dus doorgereden. Ik had inmiddels flink wat achterstand dus kon even geen groepjes meer vinden. Alleen Appelscha op km 160 gehaald.

 

Nog 40 km te gaan. De lampen konden weer aan wat het werd al weer langzaam donker. Ik vertrok en reed nog steeds alleen. Had ik niet beter even op een groepje kunnen wachten? Gelukkig volgde nu 10 km op redelijk verharde weg, dus kon ik mijn crosser aardig doortrekken ten opzichte van de MTB. Na 10 km de heide op en zag ik in de verte wat rode lampjes branden. Nog even in het rood om aansluiting te vinden. Ik kon even bijkomen in het wiel bij twee deelnemers en nam daarna ook mijn kopwerk voor mijn rekening. Een van de twee moest afhaken bij een modderig gebied en daarna samen met Joost uit Zuidlaren doorgereden. Dit was even een welkome afleiding en gezellig keuvelend doorgereden. Joost reed ook alleen omdat zijn fietsmaat de pols had gebroken in de week voorafgaand aan de Drenthe 200. Tijdens het keuvelen even een bordje gemist alleen. Dit zorgde voor 4 km omrijden maar dat mocht de pret niet meer drukken. Het Janpad werd overwonnen (dit is het meest modderige stuk van de hele route, maar we konden gelukkig blijven fietsen). Op km 192 nog een laatste stop en daarna door bos en gras op naar Roden, waar wij om 18.56 over de finish reden en op het podium werden gehaald.

 

Wat was dit een mooie tocht! En wat heb ik afgezien. Ik kan mij niet herinneren dat ik zo heb afgezien op de fiets (zowel mentaal als fysiek). Maar wat is het dan mooi als je onder de rode boog doorrijdt! De Drenthe 200 is in de pocket en kan worden afgestreept van de bucketlist! Het waren qua zitkm’s in ieder geval ook weer goede trainingskilometers voor AD6! En de spierpijn valt eigenlijk wel mee. Het enige waar ik last van heb is de knieën. Ik ben onderweg twee keer gevallen, waarvan 1 keer op een stronk precies met mijn knie. Maar ook dat gaat wel weer over!

Januari

In mijn laatste blog vertelde ik over de Drenthe 200. De laatste fietsactiviteit van 2018. In 2018 iets meer dan 10.000 km's gefietst. Dat wordt in 2019 een hele uitdaging om te evenaren. En dan is het januari. Voor de fiets niet altijd de beste maand. Maar zoals ik een oud schaatsmiler en tegenwoordig tv commentator ooit heb horen zeggen: "slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding" fietsen we lekker door. Inmiddels zijn de eerste 1000 km weer geslecht. Qua training voor Alpe d'HuZes zitten we dus prima op schema.

 

Januari was een maand van mooi fietsweer maar ook veel regen en zelfs sneeuw. Nu kijk ik naar dat laatste altijd uit. Want de route naar Leiden is altijd vrij snel goed schoon gemaakt en de dag van de sneeuwval is heerlijk. Fietsen door de verse sneeuw is met beleid heel goed te doen en super gaaf! Enige minmpuntje van dit weer is altijd het pekel want een aanslag op je fietsonderdelen is. Maar ik heb mijn fietsvriend al beloofd dat hij in het voorjaar weer goed onder handen wordt genomen. Inmiddels ben ik redelijk bekwaam in het vervangen en afstellen van de draaiende delen als ketting, cassette etc.

 

Qua tourtochten is het voorlopig nog even rustig. Zo eind maart zullen de eerste tochten weer langzaam op het programma staan. Gisteren met teamgenoot Jorit ook al even gekeken wanneer FC Lisse tegen Harkemase Boys mag spelen. Dit is voor mij een bekend tochtje van de nacompetitie van twee jaar geleden, dus de route is bekend. De wedstrijd is in mei dus tegen die tijd maar even kijken of het te regelen is om daar op de fiets naar toe te gaan. 

 

Ik hou jullie weer op de hoogte van mijn en onze vorderingen met betrekking tot de Alp.

 

 

 

 

 

 

 

Nog 5 weken

Het grote aftellen is begonnen. Over precies 5 weken zit het er al weer op en hoop ik weer 6 keer genoten te hebben en dus ook 6 keer bocht 7 gepasseerd te zijn. Het blijft iedere keer toch weer bijzonder om langs deze bocht te fietsen wetende dat hier de kaars voor mama staat. Nog vier weken in Nederland en dan zaterdag 1 juni afreizen naar le Bourg d'Oisons voor weer een fantastische week. 

 

Maar voor het zover is nog even doortrainen in Nederland. Afgelopen zondag met Barry O, Pol, Niels, Bas en Jolanda meegedaan met de KingsRide 2019. Vanuit Doorn een mooie toch over de Veluwe en een deel door de polder bij Spakenburg. Eindigent met nog een kleine klimmetje in de vorm van de Amerongseberg. Maar dat laatste mocht eigenlijk geen naam hebben. Het is de gehele rit gelukkig droog gebleven en het was een gezellig rit. 

 

Komende weken nog een paar langere ritten, waaronder volgende week zaterdag naar Harkema. FC Lisse voetbalt daar die dag en zoals jullie wellicht weten ben ik hier twee jaar geleden ook naar toe gefietst in verband met de promotie van FC Lisse. Een erg mooie rit. Dus dit jaar staat hij weer op de agenda. Dit keer samen met AD6 teamgenoot Jorit Doeswijk. Het zal weer een mooie rit worden.

 

Qua donaties zijn we aardig op weg, maar we zijn er nog niet. Dus donaties zijn nog steeds welkom!  

 

 

 

 

Harkema uit

Tijdens de voetbalquiz in de Nachtegaal in januari vroeg Jorit mij wanneer moet FC Lisse weer tegen jong Groningen of Harkema? Jong Groningen was in februari dus dat was donkertechnisch nog even geen optie. Maar Harkema stond 11 mei op het programma, dus dat zou een mooie voorbereidingsrit kunnen worden voor AD6. Zo gezegd zo gedaan. En dus klopte ik om zaterdag 11 mei om 5 uur in de ochtend bij Jorit aan om te vertrekken voor een fietstochtje van 203 km naar Friesland. De weersvoorspellingen wijzigde diverse malen in de week voorafgaand. Veel voorbij zien komen op buienradar.nl. Van 14 mm regen, geen wind, westerwind dus dat was even afwachten.

De dag voor vertrek was het weer redelijk inzichtelijk. Droog maar wel NNO wind. Aan het zee/ijselmeer vrij krachtig.. Toch lekker als je alleen maar richting het NNO hoeft te fietsen. Maar ieder nadeel heb zijn voordeel, dit is wel een prima training, zo'n Nederlandse berg van 200km. Vanaf het huis van Jorit tot de Lisserbrug (800m) nog even geprofiteerd van windje in de rug en daarna was het uit met de pret. Het was echter droog en ook de bewolking bleef weg dus het werd een prachtige zonsopkomst die wij mochten aanschouwen tijdens het fietsen. 

De dorpjes rondom Amsterdam trokken aan ons voorbij en het ging van onder de A9 door naar de A2 om te eindigen bij de brug over de A1. Gezien mijn vorig rit naar Harkema wist ik dat het nu niet lang meer kon duren of wij rijden via de trainingsbrug van Mister D (Dylan Groenewegen) de Flevopolder binnen. En na 55 km hadden wij Almere haven bereikt en begon de 50(!!!) km fietspad langs het IJselmeer. Vanaf Almere zie je in de verte (zicht zeker 20km) al de toren bij Bataviastad. Gelukkig werd hij iedere km groter en zo reden wij stoicijns verder. Na Bataviastad nog 15 rottige km's lang een windmolenpark. Die molens draaien flink en zorgden voor aardig wat geluid. Om krachten te sparen, spraken Jorit en ik af ieder telkens een km op kop te tijden zodat de ander even kon "schuilen". Dit werkte prima en zorgde ervoor dat wij nog redelijk fris de Noordoostpolder binnen konden fietsen.

De eerste stop zou pas mogelijk zijn op 140km dus wij moest nog even een stukje doorfietsen. Hoe groot kan dan je teleurstelling zijn als je bij de beoogde stop komt en het restaurant inmiddels gesloten blijkt te zijn... En gezien het vroege tijdstip was er nog niet veel open. Maar met behulp van wat locals een restaurant gevonden en genoten van een uitsmijter die weer zorgde voor de nodige brandstof.

De laatste 60km door Friesland zijn heel mooi, maar ik was wel vergeten dat ze in Friesland heel veel lange rechte wegen hebben... Voordeel was dat er wel wat meer bomen stonden dus daar kon je af ten toe toch even voordeel pakken omdat de wind werd gebroken. En zo kwamen wij rustig doortrappend om 1414 aan op sportpark ' t Bosk in Harkema. Wij werden daar prima ontvangen door de mensen van Harkema en niet te vergeten Jacco en Philip van zaterdag 1. Philip zorgde voor een herstelyoghurt en die smaakte heerlijk. Even douchen en vervolgens de wedstrijd gezien. 

Conclusie: het was een mooie dag op de fiets met goed gezelschap. En met de condities is niets mis! Nog drie weken tot vertrek! 

Dag 1: Aankomst en Col d'Ornon

Lang weer naar uitgekeken en dan is de dag van vertrek naar Frankrijk weer aangekomen. Trainingskilometers zijn gemaakt en in de week voor vertrek is ook het minimumbedrag van sponsorgelden weer gehaald. Dus dat is fijn. Vrijdagavond op tijd naar bed, want om 3.45 uur ging de wekker. Niels kwam mij iets voor 4.30 ophalen en keurig op tijd vertrokken wij uit Lisse. De reis naar de Alp is inmiddels bekend en ging deze keer zonder grote vertragingen. Na 9,5 uur kwamen Niels en ik aan in le Bourg d’Oisans. Onze teamgenoten Cassandra, Robin, Jorit en steun en toeverlaat Marcel waren al aangekomen en hadden de lunch al genomen.

 

Niels en ik sloten ook nog even snel aan voor een pasta. Dit met het oog op de beklimming van de Col d’Ornon die wij na het autoritjes nog wilden doen. Het eerste idee van Jorit en mij was om hem in de avond te fietsen zodat het pijnlijke verlies in de halve finale niet nog een keer voorbij zou komen. Maar gezien het feit dat het redelijk op tijd donder wordt toch maar besloten om eind van de middag al te gaan fietsen. En dus vertrokken Niels, Jorit en ik vanuit onze basis om 16 uur naar de d’Ornon. Na 4 relatieve vlakke kilometers namen wij de bocht naar rechts en begon de 11 km lang klim naar de top van de Ornon.

 

Deze klim is iedere keer bij onze deelnames aan AD6 het startsein van de fietsweek. De klim loopt redelijk gelijkmatig en is qua lengte ook niet direct onoverkomelijk. De spieren na 9,5 uur in de auto waren wat stram dus rustig beginnen. Hartslag ging direct omhoog, maar al snel hadden we een lekker ritme en reden we gedrieën rustig naar de top. Thuis geen last van gehad, maar in de “klimstand” bleek dat mijn ketting aanliep dus daar morgen eerst maar eens naar laten kijken door de fietsenmaker in Bourg voordat wij la Berarde op gaan rijden.

 

Na terugkomst wachtte de soep van Marcel met de salade uit Limburg. Na het fietsen ging dit er goed in! De kop is eraf. Het wachten is op het laatste teamlid Martin, die zondagochtend vroeg naar verwachting aan zal komen. Maar morgen dus eerst maar even kijken of de aanlopende ketting verholpen kan worden.

Dag 2: la Berarde

 

Zaterdagavond redelijk op tijd naar bed. De wekker was immers vroeg gegaan die dag en de CL finale had mijn interesse dit jaar ook niet… Om 6 uur ’s ochtends kort wakker geworden van ons laatste teamlid die de hele nacht door had gereden en bij het opkomen van de zon arriveerde bij onze nederige stulp in Bourg d’Oisans. Martin dook nog snel zijn bed in voor wat uurtjes slaap.

 

Robin en Marcel hadden conform traditie weer gezorgd voor vers brood en dus kon er ontbeten worden. Vandaag stond de beklimming van la Berarde op het programma. Een prachtige klim van 27 km vanuit Bourg d’Oisans. De bedoeling was om 10 uu rte vertrekken en aangezien Martin om 930 weer paraat was, ging en kon hij gezellig met ons mee. En zo vertrokken wij met zijn 4-en om iets over tienen richting het dorp. Want eerst even bij de fietsenmaker langs die mijn derailleur iets afstelde. Hierna nog 5 km op het redelijk vlakken, bocht naar rechts en daar was de klim.

 

La Berarde is een lust voor het oog. 27 km genieten van het wassende water van een riviertje rechts van je. Het doel van de klim is om het beginpunt van deze rivier te achterhalen. Onderweg bij het filmen van mijn teamgenoten en het opstappen nog even een klein uitglijdertje, maar dat mocht de pret niet drukken. Geen schade dus gewoon weer verder. Na bijna 2 uurtjes klimmen werd het doel bereikt en konden wij gaan genieten van een koude cola en huisgemaakte quiche. De temperatuur op de top was prima dus bij het afdalen konden de windjacks en andere toebehoren uitblijven. Naar beneden gaat altijd makkelijker dan naar boven dus een stuk sneller werden de 27km’s weer geslecht.

 

En zo kwamen wij voldaan weer thuis waar Marcel het avondeten weer aan het prepareren was. Dit smaakte weer prima.

Dag : Croix de Fer

 

Zondagavond overleg gehad over de route voor de maandag. Jorit had een hele mooie route getekend. Echter na een nachtje hierover geslapen te hebben leek het het merendeel van het team toch beter om een deel van de route te rijden. De geplande 130 km met o.a. de Croix de Fer en de Glandon werden ingeruild voor de Croix de Fer en dan zouden we daarna dalen en nog een kleinere klim pakken.

 

Zo gezegd zo gedaan en dus vertrokken wij om 9.15 met zijn vieren voor een mooie fietsdag. Maar niet nadat de eigenaar van ons huisje even langs kwam om te kijken of alles naar wens was. Heel toevallig kwam deze eigenaar uit Lisse en is na vele omzwervingen door Europa en de wereld nu Bourg d’Oisans terecht gekomen.

 

Vanuit ons huisjes was het nog geen 2 km fietsen tot de officiele start van de klim. De lengte volgens de borden zou 30km zijn. Al zitten er in de eerste 5 km nog veel vlakke km’s. Na 10 begon het echte klimmen. De weersomstandigheden waren weer prachtig, dus menig keer werd er op elkaar gewacht en werden de nodige foto’s van de omgeving gemaakt. Eenmaal bij het stuwmeer was het zwaarste gedeelte achter de rug en volgende nog een lange weg naar de top van de Croix de Fer. De kaart van het restaurant daar is zeer beperkt dus alleen een cola genomen. Vorig jaar dezelfde klim gedaan, alleen was het toen vrij koud op de top. Dit jaar gaf de thermometer op de km teller echter 30 graden aan.

 

Omdat er wel wat wolken aankwamen redelijk snel weer gaan dalen. En al snel volgde enkele dikke druppels, dus even knepen wij hem. Het is immers al een tijdje droog dus een goede bui zou voor gladde wegen zorgen. Maar het bleef bij blaffen en de regen beet niet door. Na het eerste gedeelte dalen volgde een klein klimmetje. Dit was weer even omschakelen. Na dit klimmetje gestopt bij een restaurantje voor een pastalunch. Inmiddels brandde zon weer hevig dus besloten wij gezamenlijk om toch nog even door te fietsen. Via de Pas de la Confession op naar Villard Reculas (bocht 7 op de Alp). Dit is een klim van 11 km die nog vrij pittig bleek, maar het uitzicht op de top vergoedde weer een hoop.

 

Hierna snel naar beneden om de inmiddels geinstalleerde fietsenmakers uit NL toch nog even naar mijn fiets te laten kijken. Want ook vandaag liep hij op de klimstand iets aan. Als het goed is, is het nu verholpen en moet het morgen geluidloos gaan! We gaan het afwachten. Bij thuiskomst verhalen met Robin, Marcel en Cassandra uitgewisseld. Zij zijn de lopers in ons team en hebben vandaag een bezoek aan Briancon gebracht. En zoals iedere dag was het eten weer prima verzorgd door Marcel. Morgen staat een korter ritje op het programma. De donderdag komt immers rap dichterbij!

Dag 4: Tunnels die er niet waren

Na drie dagen fietsen vinden Jorit en Martin het mooi geweest en zij gaan de beentjes de welverdiende rust geven. Niels en ik trekken er samen op uit voor een kort en rustig ritje. De bedoeling is om vanuit Bourg d’Oisans te gaan klimmen naar Villard Notre Dame. Een mooie klim door 4 tunnels. Uit ervaring in eerdere jaren weet ik inmiddels dat deze tunnels niet te doen zijn zonder licht. Dus de koplampen gaan mee. Na een eerste zijstraat genomen te hebben die niet helemaal de juiste bleek te zijn, resulterend in een klimmetje van 20% toch de ingang gevonden.

 

Bij aanvang wel een geel bord gezien met iets over 3 juni… Na 1,5 km bleek wat dit was. De weg was afgesloten wegens werkzaamheden. Even staan twijfelen wat te doen, maar toch maar besloten om terug te gaan. In Bourg d’Oisans teruggereden naar de start van de Ornon. Deze klim van de eerste dag nog een keer samen rustig opgereden en in het zonnetje genoten van een cola. Hierna snel naar beneden en op naar het startdorp. In het startdorp naar de winkel gegaan en de kaarsen gekocht. Dit jaar staan er 10 kaarsen te wachten op mij in bocht 7 op donderdag. Eén van deze kaarsen is uiteraard voor mijn moeder. Dus ik hoop haar (en de anderen) weer 6x te mogen begroeten!

 

De kaarsen worden geschreven in een stilteruimte en dan komt het besef en het gemis weer even keihard binnen. Maar al om je heen kijkend besef je dat je niet alleen bent. Ook dit is iets moois binnen AD6. Vreemden gaan in gesprek en iedereen heeft de gemene deler.

 

Nadat de kaarsen in de kratten voor de juiste bocht zijn gezet, vertrokken wij naar het centrum voor wat laatste inkopen bij de fietsenmaker. Nog even wat extra gelletjes inslaan. Daarna was het tijd voor de lunch. Dit keer een heerlijke pizza met Jorit en Martin samen. Jorit en Martin hadden de rustdag gebruikt voor een wandeling van 10km vanaf het huisje naar het dorp.

 

Hierna weer terug naar het huisje, waar Robin, Cassandra en Marcel ook weer waren gearriveerd. Marcel had wraps gemaakt als diner. De avond rustig afgesloten met wat spelletjes. Morgen een rustdag voor de beentjes en het klaar maken van de fiets voor donderdag.

Dag 5: Het lange wachten

 

De dag voor de Alp d’HuZes. Een vreselijke dag om door te komen, al zeg ik het zelf. De tijd gaat tergend langzaam. En ondanks dat het morgen mijn 7e deelname gaat worden en ik dus weet wat ik kan verwachten en vooral ga genieten, nemen de zenuwen die dag weer toe.

 

Na een voedzaam ontbijtje snel begonnen met het schoonmaken van mijn racefiets en de tijdsregistratie bevestigen aan de zadelpen. Daarna nog even worstelen met hoe het stuurbordje ook al weer het beste bevestigd kan worden. Met extra gaten of toch maar zonder. Gaat het in de weg zitten met sturen. Hoe zat het ook alweer… En zijn mijn banden nog op spanning? Na het nodige gepiel en gemeet zit alles weer op zijn plaats en is mijn grijze vriend weer klaar voor een dag afzien, plezier, emotie, lachen en alles daartussen!

 

Snel naar Bourg d’Oisans voor het startschot van Alpe d’HuZus om 10.30. Dit zijn aanhang en vrijwilligers van deelnemers die 1 keer de berg omhoog fietsen of lopen. Hierbij zitten ook heel veel kinderen die op hun fiets of lopend de berg gaan trotseren. En dus onze handen bij de start stuk staan klappen! Hierna nog even een pasta als lunch gegeven en daarna weer terug naar de thuisbasis. Het laatste wat nog moet gebeuren voor morgen is het klaarmaken van de tas met spullen voor op de berg. De rugtas die de eerste (drie) klimmen mee omhoog gaat. En uiteraard moeten de beentjes ook nog even bijgewerkt worden om goed gesoigneerd op de fiets te zitten ;-)!

 

Marcel is inmiddels het eten aan het bereiden (uiteraard pasta). Cassandra heeft de koude pasta salade voor morgen op de berg al bereid. En ik heb ook nog even in het domein van Marcel mogen staan om de banaan/ei pannenkoeken voor morgenochtend te maken. En ik vrees dat dit ook dit jaar weer een opgave wordt om, om 2.30 te ontbijten…

 

Vanavond op tijd liggen en kijken of we nog wat uurtjes kunnen maken. En anders ook geen nood aan de man. Gewoon blijven trappen en dan komen we vanzelf boven. De blog over de dag van morgen komt waarschijnlijk iets later….

Dag 6: AD6

Op woensdagavond redelijk op tijd met de Tour de France special van Bicycling op bed gaan liggen. Rond 21 uur werden de luiken zwaar en wonder boven wonder viel ik snel in slaap. De wekker stond om 2.25 maar om 2 uur was ik wakker en dus tijd om eruit te gaan en te beginnen aan de martelgang dat ontbijten heet tijdens AD6. Ieder jaar weer dezelfde struggle om iets binnen te krijgen voor de start. Dit keer was de keuze weer gevallen om de banaan/ei pannenkoek te maken. Het bleef bij 1/3 pannenkoek en stuk brood.

 

Om 3.30 uur vertrokken Robin en Cassandra met Niels en Marcel in de auto’s naar Bourg. Hierna konden Niels en Marcel nog snel de Alp op naar boven. Martin, Jorit en ik vertrokken snel hierna op de fiets voor de 8 km naar de start. Gewoon vlak, dus alvast rustig in fietsen. Het was al redelijk druk, maar wij stonden toch nog redelijk vooraan. Startvak 3 was onze positie. Helaas net naast een zijstraat waar de wind even vol uit kwam, dus het was nog even kou kleunen. Maar om 4.50 uur werd voor ons dan ook het officiële startstop gegeven en was de AD6 2019 officieel begonnen.

 

De eerste klim is traditioneel in stilte. Dit blijft indrukwekkend. In alle bochten staan de kaarsjes die iedereen die week voor dierbaren heeft gekocht. In de nacht voor AD6 worden deze door de vele vrijwilligers in de bochten gezet en aangestoken. Ik was samen met Martin en Jorit naar de voet naar de Alp gereden maar daarna mijn eigen tempo gaan rijden. Tijdens de eerste klim komt de zon, maar helaas betekende dat nog niet warmte. Hoe dichter bij de top hoe mistiger het werd. Vanaf bocht 8 even versneld om mama voor de eerste keer vandaag te kunnen groeten.

 

Tijdens het klimmen probeer je toch ook met mededeelnemers af en toe een gesprek aan te knopen. In de eerste klim kwam ik naast voormalig schaatsster Marije Joling te fietsen. Zij reed hetzelfde tempo als ik dus al pratend over een carrière na het schaatsen en onze ervaringen deze week gezellig omhoog gefietst en zo was rond 6.20 de eerste beklimming een feit.

 

Waar Robin in de ochtend nog zei dat het boven 12,5 graden zou zijn, viel de realiteit een beetje tegen. Zeer dichte mist en een temperatuur van 4 graden. Dit betekent dus in de afdaling dat het onder het vriespunt wordt. Aangezien ik inmiddels wat ervaring heb, had ik voldoende warme kleding mee en dikke handschoenen. Alleen op de voetjes werd het wat kouder, maar de afdeling ging verder prima. Al lette ik voor bocht 3 even niet goed op en ging voor en achter glijden tijdens het remmen. Maar de focus was snel terug en ik hoorde de woorden van Henk Lubberding in mijn hoofd: doortrappen. Net op tijd kreeg ik mijn fiets onder controle en kon ik de bocht nog houden. De daler achtermij was volgens mij meer geschrokken…

 

Beneden even een bouillon genomen en de bidon weer gevuld met beta fuel. Alle warme kleding weer snel in de rugtas gestopt en begonnen aan klim 2. Hartslag in de gaten houden en rustig omhoog gaan. De mist was lager gaan hangen dus het werd in het klimmen ook al weer een stuk kouder. De laatste 7 bochten kwam ik Marije weer tegen en met haar de laatste km’s omhoog gereden. Bovengekomen weer het ritueel van warme kleding aan, gelletje eten en snel naar beneden.

 

De derde klim zonder problemen omhoog gekomen. Daar aangekomen was Niels net terug van het wegbrengen van Robin naar beneden. Niels zou 1 keer met mij mee fietsen. Ik had al in mijn hoofd om pas na de 4e klim een pauze te houden, dus zou het prettiger zijn als Niels de 4e (wellicht zwaardere) klim mee fietste. Zo gezegd zo gedaan. Na de derde finish stond Niels al te wachten en samen daalden wij naar beneden. Het was echter nog steeds koud en beneden werd zelfs na klim 4 nog warme dekens en folie aan deelnemers uitgedeeld. Marcel stuurde inmiddels in de app dat het zonnetje boven aan het doorbreken was.

 

Ook de 4e klim ging voorspoedig. Niels hield mijn tempo aan en was goed gezelschap. Voor ik het wist kwamen we al pratend aan in bocht 16 en waren de eerste 2,1 km aan zwaarste km’s weer overwonnen. Halverwege deze klim kwamen we Robin tegen die ook al weer voor de 3e keer omhoog aan het lopen was. Dus het was even tijd voor de traditionele foto van Robin en mij. Daarna weer rustig doorgefietst en boven was de mist inderdaad opgelost en brak een waterig zonnetje door.

 

Na klim 4 even met Marcel naar de auto om mijn beenstukken te droppen. Een paar lepels pastasalade genomen en als snel dacht ik dat ik eigenlijk niet wilde pauzeren maar gewoon door wilde fietsen. Beneden was het inmiddels ook heerlijk weer geworden. Klim 5 ging ik weer alleen fietsen. Dus het leek mij wel lekker om dit even met muziek te doen. De muziek tijdens de klim was dit jaar op wat minder plekken aanwezig. Klim 5 heerlijk gefietst met het beste van 20 jaar Scooter op mijn oren. Prima fietsmuziek. En dan aan het eind van deze klim komt altijd het besef dat het weer gaat lukken. Zelfs als het nog misgaat met de fiets is er nog voldoende tijd om naar boven te lopen.

 

Boven hoorde ik dat het met Jorit ook prima ging en hij ook makkelijk de 6 ging halen. Martin was nog 1 keer naar beneden gegaan voor een 5e. Cassandra was met Niels naar beneden om na 2x lopen nog 1 keer omhoog te gaan op de oude fiets van haar overleden broer! Niels zou haar al lopend begeleiden. Tot 4 maanden geleden had Cassandra nog niet echt noemenswaardig gefietst! Robin was ook naar beneden om samen met Manon zijn 4e en laatste klim te voltooien. Ik heb even gewacht boven en gekeken of ik op Jorit zou wachten voor de laatste klim. Echter tijdens het wachten merkte ik dat dit niet goed was voor mijn benen en vooral het zitvlak, dus besloten om toch de laatste klim solo te gaan doen.

 

De 6e klim is er één om echt te genieten. Al heb ik dit jaar iedere klim met volle teugen genoten. Maar ik gebruik deze ook om de vrijwilligers die in iedere bocht staan even persoonlijk een bedankje toe te roepen. Want zonder deze mensen kan dit evenement niet bestaan. De vijf klimmen hiervoor niet gestopt, maar de laatste klim uiteraard in bocht 7 even de fiets in het rek. Oversteken naar het grasveld met de kaarsen en een momentje gepakt met moeders. Nog even een foto voor in de familie app, bidons vullen en weer door voor de laatste 6,5 km. In de laatste km zag ik opeens Niels en Cassandra fietsen en lopen. Dus uiteindelijk gedrieën over de finish gekomen. Robin was al gefinisht dus het wachten was nog op Jorit. En nadat Marcel een paar keer een foto van vreemden had gemaakt omdat het lastig is iedereen te herkennen in hetzelfde shirt met fietshelm… kwam ook Jorit binnen!

 

En zo kwam er weer een einde aan een fantastische dag. En mijn doel voor dit jaar om voor de 40e keer boven te komen voor AD6 op mijn 40e is gelukt!

Thank you to my Sponsors

20

Anonymous

Succes Rob! Hoop dat je veertigjarige lichaam het nog gaat volhouden ;-)

50

Anonymous

veel succes met de veertigste

15

Anonymous

Ga er vol voor Rob! Mijn steun heb je.

50

Leon en Marike

Topper!

50

Yvonne van Lith

Respect hoor, op naar de 40!

25

Wim en Ineke van Gerven

Succes!

10

Bianca Van der Lans

Succes!! Je bent een topper!!

50

Gerard en Ingrid Koomen

Opnieuw succes Rob, wij hebben er alle vertrouwen in dat het gaat lukken!

25

Marco van der Zijden

Heel veel succes voor jou en de rest van het team.

21

Janneke Van Amsterdam

Rob go for iT!! Je nicht

26

Ramon Tolk

Succes weer, Rob!!!

20

Anonymous

Zet ‘m ob Rop!!

100

BroSports

Grote klasse dat je deze mooie uitdaging weer aangaat! Heel veel succes namens team BroSports!

25

Paul en Jolanda

Zet hem op! De voorbereiding is in ieder geval weer goed...

40

Jack Tol

Toeval bestaat niet Rob, de 40e beklimming op je 40e verjaardag. Geniet van bocht 7.

26

Hanneke Van van Amsterdam

50

Raymond Ankersmit

Grote klasse, Rob. Succes weer.

26

Tom Reniers

Succes Rob, maak er weer een mooie rit van! En... respect!!!!

10

Hugo De Jong

Succes

110

Leeg Geschreven

Leeg geschreven donatie 5

100

Judith de Wilde

Veel succes Rob! We denken hier in Leiden aan je. Vooral als je in bocht 7 bent en het nog niet helemaal licht is. Ik herinner me de beelden van 2015 nog goed. Hartelijke groeten, Judith de Wilde

25

Familie Ouwehand

Zet hem op!

20

Anonymous

150

Leeg geschreven

Leeg geschreven

10

Dennis Stevense

Ik wens je weer veel succes Rob, geniet ervan en maak het weer tot een mooie ervaring.

125

Kees Van van Amsterdam

Rob, we zijn trots op je, weten dat je weer 6 keer de berg op gaat. We zijn er deze keer niet bij, maar we volgen je wel die dag, heel veel succes. Groetjes Pap en Marja

50

Tuan Phan

He Rob, Fantastisch dat je dit weer doet. Succes!

40

Niels en Marije Hoogkamer

Succes weer Rob! 40 euro voor de 40e beklimming!

40

Pol, Marlies, Keet & Saar

Op naar de 40e!

26

Anonymous

Rob, succes met de voorbereiding en straks op de berg. We gaan je volgen. De Imansjes

10

Marjan Voorkamp

40

Hoofdpiet

Na een mooie afsluiting van de sintperiode 2018 blijkt maar weer hoe nodig onderzoek is.

50

Bob Goedemans

Super Rob

200

STOL architecten bv

Ha Rob, Het is je dit jaar opnieuw gelukt om 6x omhoog te fietsen! TOP! Het is bijzaak maar je persoonlijke doel is ook nog bereikt: op je 40e voor de 40e keer omhoog fietsen! Namens het bedrijf waar ik werk, STOL architecten bv uit Lisse, willen we je doel waarvoor je gefietst hebt ook nog graag steunen d.m.v. deze bijdrage. Groeten mede namens STOL architecten, Je achterbuurman Stef van Stein

100

Leeg geschreven

Leeg geschreven

17

Charlotte

Super dat je dit doet Rob! Succes!!

26

Anonymous

Yes you can, zet hem op Rob! Kanker moet de wereld uit, voor alle moeders die we te vroeg hebben moeten laten gaan!

40

Esther

Zet hem op broer en geniet ervan..."dichterbij de Hemel kom je niet" x

10

Erica

Hoi Rob, Veel succes, wat goed dat je dit doet. Onderzoek helpt! Groetjes, Erica van Bentem

40

Lara en Guusje

Zet hem op ome Rob!! "Of je wel ook je lampje aan doet op de fiets, vraagt Lara" x

20

Rianne Wessels

Zet hem op, neef!

50

Arjan Hoekstra

Gaat je lukken Rob!!

26

Anonymous

Veel succes weer, Rob!!

56

Casper van Sijl

56

Bart Sikking

200

Leeg geschreven

Leeg geschreven

56

Anonymous

Veel succes Rob met deze zware toch ook prachtige uitdaging!

20

Laura

Veel succes!

20

Anonymous

10

Anonymous

Succes weer!

25

Pascale Acda

Suc6 weer Rob!

40

JWB rock

Zet hem op Rob. Zo lang jij de Alp op blijft fietsen blijven wij steunen. Jan-Willem

20

Roy & Carina Opdam

Succes Rob!

75

DRE LISSE

Heel veel succes, Rob!

26

Bets van Amsterdam

Rob heel veel succes.

100

Barry van Amsterdam

50

Arie Reeuwijk

Hoi Rob, supergoed dat je weer gaat. Maak er wat moois van! Groeten, Arie

21

Anonymous

Succes met trainen en natuurlijk over vijf maanden met de echte berg !!

10

Rob van den Wijngaard

Onwijs veel succes Rob!!!

26

Jasmijn

Hallo Rob, Heel veel succes met dit sportieve en belangrijke doel. Hartelijke groet, Jasmijn

100

Bob Draisma

Rob, wat geweldig dat je wederom deze berg gaat beklimmen voor alweer de 6e keer. Hopelijk wil je deze keer ook een klein beetje mijn moeder meenemen in je gedachten aangezien zij op dit moment ook strijd tegen kanker. ( leukemie )

25

Michel Zwart

Wederom diep respect voor jou Rob. Heel veel succes!

40

Mariette Rolfes

Succes !

26

Richard Winter

15

Yell

Fantastisch dat je dit weer doet Rob!! Zet hem op en bedankt voor het kaarsje!

56

Joshua Imanse

Zet hem op neef, alles geven!

40

Gert

Suc6 Rob, op naar de 40 voor een goed doel!

50

Jan en Marian Wessels

Als veertiger voor de 40ste keer naar boven, zou heel bijzonder zijn, dus heel veel succes Rob

50

Ina van Wieringen

Heel veel succes Rob. Super dat je dit weer doet!

50

Paul vd Veen

Klasse weer. Succes.

10

Anita Nieuwenhuizen

Succes!

26

Leon Annokkee

26

Ralph Huizenga

Heel veel succes! En probeer te genieten👊👊

25

Kees en Miriam Franssen

Heel veel succes

25

Wilma Deul

14

Hammer 4life

Het verschil was niet groter dan 14 punten dit jaar... zet m op!

10

Peter en Marjan Vonk

Succes Rob, je kunt het! Trots dat je het weer gaat doen💪

26

Anonymous

Zet ‘m op, Rob! Mooi dat je je zo inzet voor dit belangrijke doel.

40

L Clerc

Hey topper! Heel veel succes weer! Xxx

40

Thea & Aad

Je bent niet meer te stoppen... op naar de 50 !

Show more