search

Interview met Maarten en Margriet (2013)

Nog
dagen,
uur,
minuten en
seconden
4155369
Gedoneerd

DE ALPE D'HUZESBELEVING VAN MAARTEN PETERS
EN MARGRIET ESHUIJS (2013)

"We zingen ons een weg naar boven"

Sinds ze in 2009 voor de eerste keer hét lijflied ‘Alpe d’HuZes’ vertolkten, zijn Maarten Peters en Margriet Eshuijs verslaafd aan de berg, de 21 bochten en de haast magische beleving eromheen. Ook dit jaar willen ze vijf dagen lang héél veel zingen en genieten van hoe mensen met elkaar omgaan op de berg. Een interview met een bevlogen stel.

Hij is een geoefend karateka, een fervent fitnesser en een verdienstelijk hardloper. Wielrennen? Liever niet. Tot vorig jaar. Maarten Peters weet het nog goed. “Tijdens de twee koersdagen rijden we omhoog in een klein autootje, voorzien van een portable geluidsinstallatie. In elke bocht stoppen we om te zingen. In een lollige bui zei ik dat ik de Alp een keer per fiets wilde beklimmen. Om te ervaren wat al die duizenden kanjers doorstaan. Na afloop van de eerste dag stond er een groepje bij ons hotel te wachten met een prachtige racefiets, een broek met een biefstuk en een blitse helm.”

Zeer diepe buiging

De dag erna krijgt Maarten nog een snelcursus schakelen en weg is hij. Vol goede moed stapt hij op. Tot hij bocht 21 in het vizier krijgt. “Ik schakelde verkeerd, maar trapte toch door. Mijn hartslag knalde door mijn helm heen. Ik ben afgestapt om met Margriet het Alpe d’HuZeslied te zingen, heb een slok water genomen, een nieuw T-shirt aangedaan. Op naar bocht 20. Die heb ik gehaald. Ik heb zelfs gezongen, maar daarna heb ik even mijn ontbijt ‘gestald’. Ik ben verder gegaan, al was ik dolblij dat ik steeds af mocht stappen om te zingen. Door mijn fietservaring maak ik een zeer, zeer diepe buiging voor alle mensen die de Alp er met de fiets onder krijgen, vaak meerdere keren.”

Jullie zijn sinds 2009 bij Alpe d’HuZes betrokken. Hoe is dat precies in zijn werk gegaan?

Maarten:“Johan van der Waal, tegenwoordig koersdirecteur maar toen nog teamleider, belde me op. Margriet en ik hadden een paar keer voor Johan gewerkt en hij vroeg of ik namens zijn team een vrolijk, up tempo lied over kanker wilde schrijven. In die periode verzorgde ik mijn vriend Harry. Hij had kanker en zat in de laatste fase van zijn ziekte. Ik zag daar totaal niks positief of up tempo aan, dus ik belde Johan om de opdracht terug te geven. Wat Johan toen zei, vergeet ik nooit: ‘Maarten, opgeven is geen optie. Ook niet voor jou’. Toen kon ik niet terug. Ik ben met de hond gaan wandelen, probeerde het anders te zien. En toen wist ik het. De berg is de metafoor voor de ziekte. En die renner? Die krijgt de berg eronder. Ik ben naar de sportschool gegaan en heb een spinning-instructeur gevraagd me een bergverzet te laten voelen. Dát beentempo werd het ritme van uiteindelijk een enorm rocknummer.”

En daarmee was jullie liefde voor Alpe d’HuZes geboren?

Maarten:“Eigenlijk wel. Het liedje was klaar, werd verkocht. Johan vroeg of we het bij de finish wilden zingen. Dat hebben we gedaan. Zolang er mensen finishten, zongen we door. De reacties waren hartverwarmend.”

Margriet:“Terwijl we de berg afliepen, vroeg ik me af waarom we alleen bij de finish stonden. Waarom niet zingen in alle bochten? Maarten vond het een geweldig plan. Het jaar erop heb ik via een sponsor boxen met een accu geregeld. Sindsdien rijden we met een klein gehuurd automaatje de berg op, voorzien van apparatuur. ‘We’ dat zijn pianist Co Vergouwen, Maarten, ik en technicus Lourens Bood. Hij laadt alle spullen steeds in en uit. We zingen ons een weg naar boven, tot en met de finish waar we doorspelen tot de allerlaatste renner binnen is.”

Dat levert waarschijnlijk heel veel inspiratie op voor nieuwe teksten, nieuwe liedjes zoals ‘Dichterbij de hemel kom ik niet’. Hoe is die song ontstaan?

Maarten:“Twee jaar geleden stond ik bij de finish. Bijna alle mensen die de berg hadden bedwongen, keken omhoog, wezen naar de hemel. Toen nestelde het zinnetje ‘Dichterbij de hemel kom ik niet’ zich in mijn hoofd. Het liedje duwde zich als het ware naar voren. De tekst bevat een driedubbele trap. Een: als je boven op de berg staat, denk je letterlijk: ‘hoger en dichterbij kom ik niet’. Je staat voor je gevoel op het dak van de wereld. Twee: sommige mensen zijn heel ziek, maar hebben voor zichzelf bepaald dat ze de strijd gaan winnen. Nog niet klaar zijn voor de hemel. En drie, en dat is de kern van het liedje: ‘Als er zoiets als de hemel bestaat, mag je hopen dat het er is zoals tijdens Alpe d’HuZes. Dat mensen er zo met elkaar omgaan.’ Vorig jaar hebben we het lied voor het eerst gezongen, dit jaar hebben we het opgenomen.”

Over ‘dit jaar’ gesproken. Hoe ziet jullie Alpe d’Huzes 2013-programma eruit?

Margriet:“Maandag 3 juni melden we ons bij Bert Kranenbarg, presentator op Radio 2, om onze single ‘Dichter bij de hemel kom ik niet’ te promoten. Dinsdag 4 juni sluit Maarten ‘s ochtends een intieme motivatiebijeenkomst af met de akoestische versie van ‘Dichter bij de hemel kom ik niet’. Dan is het opbouwen geblazen in Palais des Sports, instrumenten uitpakken, soundchecken. ’s Middags spelen we live op Radio 2 in de uitzending van Knooppunt Kranenbarg voor de thuisblijvers de akoestische versies van ‘Dichter bij de hemel kom ik niet’ en het ‘Alpe d’Huzeslied’, samen met Co.

‘s Avonds omlijsten we met mooie akoestische uitvoeringen de thema’s van de Bezinningsavond. Maarten zingt onder meer het nummer ‘Vanaf Vandaag’, Co speelt een hele mooie pianoversie van het Alpe d’Huzeslied. Woensdag 5 juni tuffen we vanaf 10 uur ‘s ochtends met ons autootje de berg op om de hele dag te zingen, net zolang tot iedere fietser over de finish is. ’s Avonds zijn we om 20.00 uur in het Palais des Sports. Hier is een live-schakeling met het Radio 2programma Kunst met een K, waarin we onder meer optreden met Syb van der Ploeg, die ook op de berg is. Donderdag 6 juni zingen we weer in alle bochten; ook dit keer gaat Maarten op de fiets. Waarschijnlijk gaan we ’s nachts door naar het Radio 1-programma ‘Casa Luna’.”

Maarten:“Vrijdag 7 juni zingen we om 14.00 uur de Franse versie van Alpe d’HuSix met alle kinderen van de basisscholen uit Bourg d’Oisans, als afsluiting van het evenement op het Place du Christal voor de Franse deelnemers. ’s Avonds openen we de feestavond met een keihard meegezongen Alpe d’Huzeslied. Om 24.00 zingen we het lied voor de laatste keer in de feesttent op het plein, net zolang tot het aggregaat wordt ontkoppeld en in de vrachtauto wordt gezet. Dan hebben we in totaal zo’n 69 optredens gedaan. Vijf dagen lang zingen we de longen uit ons lijf. We geven high fives. Lachen en huilen mee met deelnemers. Onze liedjes verwoorden alle gebeurtenissen en al die emoties die horen bij Alpe d’HuZes. Veel mensen willen na het horen van bijvoorbeeld het Alpe d’HuZeslied de berg bijna letterlijk opvreten. Daar doen we het voor.”

Ik kan me voorstellen dat jullie door jullie bijdrage aan Alpe d’HuZes anders tegen de berg en het evenement aankijken.

Maarten:“Absoluut. Voor mij en heel veel anderen is Alpe d’Huez een berg van hoop en herdenken geworden. De berg bestrijkt het hele spectrum van de emotie. Dat heeft zich de afgelopen jaren ook vertaald in een aantal mooie rituelen, zoals het plaatsen van kaarsen in de bochten. Onze kaars voor mijn overleden vriend Harry staat in bocht drie, die van Margriets vader en familie ook. Tijdens Alpe d’HuZes zijn we met zijn allen die berg aan het verslaan, maar we staan er wel bij stil dat heel veel mensen de strijd hebben verloren.”

Margriet:“De beleving bij mensen die fietsen voor een ander wordt steeds intenser. Mede omdat een aantal mensen van het eerste uur er niet meer is. Daarbij heeft iedereen die meedoet zijn of haar verhaal. Op de een of andere manier zit je allemaal in dezelfde situatie. Het onderlinge respect is enorm.”

En in het verlengde daarvan: heeft Alpe d’HuZes – vinden jullie - de kijk op kanker in het algemeen veranderd?

Maarten:“Zeker! Vroeger werd er hooguit over kanker gefluisterd. Nu wordt er over gepraat. Ik vind het een enorme winst dat iemand met kanker kan zeggen dat hij ziek is. Zonder dat mensen meteen in de kramp schieten. Of iemand links laten liggen onder het mom ‘dat iemand met rust wil worden gelaten’. Dat gebeurt steeds minder. En dat hoeft niet meer, met dank aan Alpe d’HuZes. Ik krijg weleens cynische opmerkingen in de trant van ‘Wat denken mensen eigenlijk te bereiken met zes keer een berg opfietsen?’ Misschien niet zoveel. Aan de andere kant: als jij zelf of iemand in je naaste kring kanker krijgt, word je in eerste instantie overvallen door een enorm diepe zwartgallige machteloosheid. Je kunt niks doen. Alpe d’HuZes maakt zichtbaar dat je wél iets kunt doen, geeft je dat handvatje om in actie te komen. Het hele jaar door. Van flessen verzamelen tot het geven van benefietconcerten. Jij vecht dat je er bovenop komt? Wij vechten ervoor dat het gemakkelijker wordt en, dat het in de toekomst een chronische ziekte wordt. Liever naïef dan niets gedaan, om met Maarten van Rozendaal te spreken.”

Margriet: “Het is hartverwarmend om te ervaren hoeveel mensen hun specifieke talenten inzetten voor Alpe d’HuZes. Teams, vrijwilligers, organisatoren; allemaal leveren ze topprestaties, delen ze verdriet. Maar Alpe d’HuZes is ook een jaar lang bikkelen om aan geld te komen. Voor anderen. En iedereen doet het op zijn eigen manier. Mensen zoals Betty en Bea zijn goud waard. Voor Bea, Betty en Anton heeft Maarten de single ‘De Roze Vlek’ gemaakt, zodat zij ook een mooi eigen lied hebben aan de finish. En heel dichtbij genieten wij enorm van alle inspanningen van Co en Lourens. Elk jaar dragen zij tijdens de optredens weer hun steentje bij. Of neem Fernand Huard. Hij heeft het Alpe d’HuZeslied in het Frans vertaald en Maarten woord voor woord gecoacht om het straks te kunnen zingen. Fernand is een hele dag bezig geweest. Voor niets. Of eigenlijk: voor enorm veel anderen.”

Ik kan me voorstellen dat Alpe d’HuZes een enorme impact op jullie heeft. Hoe verwerken jullie al die emoties?

Maarten: “Ik zet mijn emoties, mijn gedachten om in muziek. Goede kennissen van ons, twee psychiaters, zijn bezig een keten op te zetten: ‘Huis aan het water’. Dit zijn inloophuizen voor mensen die kanker hebben overleefd. Voor mensen die middenin in hun ziekteproces zitten. Voor familie, kinderen van (ex-)kankerpatiënten. Hier komen ze tot rust. Er is fysiotherapie, sport, er zijn psychologen. ‘Huis aan het water’ levert zorg en nazorg. Sluit aan op de gedachte om van kanker een chronische ziekte te maken. Er groeien mooie dingen op de flanken van de Alpe d’HuZes. Daar heb ik het nummer ‘Huis aan het water’ over geschreven. ‘Er staat een huis aan het water, een huis in de zon. Een huis met een later, een huis met een horizon.

Over mooie liedjes gesproken. Wat mogen we de komende jaren van jullie verwachten?

Margriet:“De afgelopen jaren hebben we een aantal live-opnames gemaakt van Alpe d’HuZes gerelateerde liedjes. Die willen we graag uitbrengen op een album. Idee is dat mensen van tevoren kunnen intekenen op het boekje dat bij de CD komt. Ook benaderen we sponsoren om alvast een duit in het zakje te doen. De totale opbrengst gaat uiteraard naar Alpe d’HuZes. Verder is Maarten bezig met een kinderlied, waarbij kinderen mogen meewerken aan de tekst.”

Maarten:“Alpe d’HuZes is enorm dynamisch. Steeds weer gebeuren er dingen die zorgen voor beweging, leiden tot nieuwe initiatieven, meer geld opleveren. Of ik denk dat Alpe d’HuZes last heeft of last krijgt van de crisis? Johan de Waal verwoordde het onlangs zo: ‘kanker kent geen crisis, Alpe d’HuZes dus ook niet. En zo is het maar net!”

De CD met daarop onder meer ‘Dichter bij de hemel kom ik niet’ en het Alpe d’HuZeslied is te bestellen via onze webshop. Alle opbrengsten gaan uiteraard naar het goede doel.

Laatste nieuws

Inschrijving Alpe d’HuZes 2017

20-10-2016

Alpe d’HuZes is een sportieve actie waarbij deelnemers fietsend, hardlopend of wandelend, alleen of in een team, geld inzamelen voor kankeronderzoek. Onder het motto ‘opgeven is geen optie’ beklimmen we op 1 juni 2017 tot maximaal zes keer de legendarische Alpe d’Huez. Het is de beklimming van je leven, voor het leven van een ander.

Lees verder

Kijkje achter de schermen van kankeronderzoek

21-02-2017

Speciaal voor Alpe d'Huzessers organiseert KWF drie rondleidingen in ziekenhuizen waar belangrijk kankeronderzoek plaatsvindt. Benieuwd naar de onderzoeken die met opbrengsten van Alpe d’HuZes gefinancierd worden? Of hoe kankeronderzoek eigenlijk in z’n werk gaat? Neem een kijkje achter de schermen!

Lees verder

Sportmedisch onderzoek

22-02-2017

De beklimming van de Alpe d’Huez is zowel fietsend als lopend een zware lichamelijke inspanning. Ook wanneer je één keer de berg beklimt. Het is daarom belangrijk dat jij weet wat jouw lijf aan kan. Hoe gezond ben jij en hoe goed is jouw conditie? Je gezondheid is jouw verantwoordelijkheid.

Lees verder

Onze sponsors