Jorit Doeswijk

Heeft deelgenomen in vorige edities

My Activity Tracking

371
kms

My target 6kms

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Ik doe mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?

My Updates

De uitdaging is gestart

Op 29 mei 2013 overleed mijn vader na een periode van bijna twee jaar vechten aan de gevolgen van lymfklierkanker. Tot en met het laatst bleef hij vechten en hoop houden op dat laatste redmiddel. Het was hem niet gegund.

Toen ik enkele jaren later een maand na de alpe d'huzes omhoog fietste zag ik ergens op de weg de tekst "Pa, ik mis je!". Dit raakte mij enorm en deed mij beseffen hoe mooi het moet zijn om deel te nemen.

Eindelijk heb ik de beslissing genomen om mijzelf tot het uiterste te laten gaan en ervoor te zorgen dat ik een kleine bijdrage kan leveren voor alle mensen die net als mijn vader hopen op dat laatste redmiddel.

Ik hoop dat jullie met je donatie al de mensen die nu en in de toekomst met deze ziekte in aanraking komen beter af zijn, dan al die mensen die afgelopen decennia de strijd verloren hebben.

 

Het masker

Vandaag was ik op bezoek bij een gezin, waar moeder pas 30 keer bestraald was aan een tumor in haar hoofd. Mevrouw had door al die bestralingen diverse problemen. Maar het grootste probleem blijft de tumor zelf.

Haar verhaal deed mij terugdenken aan de tijd waarin een vriend waar ik mijn hele leven mee heb gevoetbald plotseling een epileptische aanval kreeg. Ook hij had een tumor in zijn hoofd. Meerdere operaties en bestralingen konden hem niet meer redden.

Tijdens het bezoek aan de vrouw moest ik eigenlijk ook een beetje lachen. Ook mijn vader kreeg bestralingen op zijn hoofd. Hij kreeg hiervoor een masker aangemeten. Met het masker leek hij op Hannibal Lector. Hier maakte ik dan grapjes over en daar hebben we regelmatig om gelachen.

Er zijn veel van zulke momenten dat ik iets meemaak en dat ik dan denk aan een kleine mooie herinnering. Zo heeft iedereen zijn mooie herinneringen. Blijf deze momenten koesteren, het maakt het leven zo veel mooier!

Fijne feestdagen

Het is inmiddels midden december, de Sint zit weer lekker in het zonnetje en iedereen maakt zich weer op voor een gezellig kerst en oud en nieuw.

Voor mijn gevoel ben ik op de goede weg met mijn training, al moet ik eind januari onder het mes en kan daardoor zes weken niets doen. Een goede gelegenheid om dan maar even de focus te leggen op aangepaste voeding.

Op het moment dat ik ziekenhuis bezocht was ik even bang dat er iets ernstigs aan de hand was. Plotseling ging het plassen moeiliijk en dan bedenk haal je je toch allemaal gekke dingen in je hoofd.

Gelukkig voor mij valt het allemaal reuze mee en zal na de operatie alles weer beter (moeten) zijn. Ik hoorde helaas ook iemand met een soortgelijk verhaal en daar was het juist foute boel. Dit zet mij weer met beide benen op de grond. 

Pakjesavond is een speciale avond, onze kinderen genieten van al het moois, toch sta ik ook ieder jaar even stil bij iemand die op veel te jonge leeftijd afscheid moest nemen van het leven.

Rond Sinterklaas sprak ik een oude studievriend die al acht jaar 'schoon' is. Hij vertelde dat hij iemand tegenkwam die samen met hem gerevalideerd was en waarbij het weer 'foute boel' was. 

Hoewel voor niemand in het leven zeker is hoe het zal verlopen heb ik echt respect voor eenieder die met deze angst voor een terugkeer leven.

Wat ik vaak mooi vind is dat juist zij veel positiever in het leven staan en genieten van de mooie momenten.

Voor jullie allemaal zal ik mijn stinkende best doen! En hopen dat mijn deelname kan helpen in de zoektocht naar de bestrijding van deze ziekte.

 

Fijne feestdagen allemaal!

Hoop

Ik zit op dit moment lekker in mijn voorbereiding. Gisteren heb ik mijn fiets op maat af laten stellen. Om mijn ambitie om 6 keer boven te komen waar te maken ook goed materiaal aangeschaft.

Toch knaagt er wat onzekerheid. Aanstaande woensdag staat er een operatie voor mij op de planning. Een oude mannen kwaal zorgt ervoor dat ik wat langer en vaker op de wc zit. Na de operatie moet ik zes weken rust houden. Toch is het spannend hoe het herstel gaat verlopen.

Als het goed is is dit voor mij eenmalig en zal het daarna wel weer loslopen. Ik heb echter de afgelopen jaren bij diverse mensen gezien hoeveel impact het heeft om steeds maar weer opnieuw te beginnen aan een behandeling in de hoop op dat ene moment: u bent genezen.

Om deze hoop voor alle mensen nu en in de toekomst waar te kunnen maken vraag ik alle steun.

Trots

Vanmorgen werd ik gewekt door deze lieve schatten en werd ik verwend met mooie kado's. Het doet mij weereens beseffen hoe blij ik ben met alle liefde die ik van hen krijg.

Afgelopen week heb ik ook een oproep gedaan aan al mijn collega's en het valt mij op dat ik hier veel positieve reacties op krijg. Het doet mij zeer goed gat er zoveel mensen zijn die mij steunen.

Al deze fijne reacties doen mij beseffen hoe gezegend ik ben. 

Laatst moest ik denken aan een gesprek dat ik een tijd geleden had met iemand die 'genezen' is van kanker. De woorden die hij sprak en de emotie daarbij blijven mij altijd bij. Het moment dat de dokter met de mededeling komt: "U heeft kanker." En de eerste gedachte die daarbij opkomt: "Ik ga dood." Ik denk dat dit voor heel mensen zeer herkenbaar is.

Ik vind het daarom oprecht zo mooi om te zien hoe de mensen om mij heen die in deze situatie zitten of gezeten hebben de knop om weten te draaien en de strijd aangaan. Niet zeuren, maar geniet van wat je hebt en maak er wat moois van. 

Gelukkig zie ik de afgelopen jaren ook heel veel positieve veranderingen. Mensen die uiteindelijk de strijd niet winnen, maar met hun positivisme wel genieten van de extra tijd die zij nog hebben. Maar vooral de mensen die de strijd winnen en zeer dankbaar zijn.

Op mijn nachtkastje staat een foto van mijn vader met mijn oudste dochter. De foto is genomen een maand voordat hij overleed. Wat ik zie en waar ik dagelijks aan herinnerd word is het geluk in zijn ogen. Het geluk wat in zijn geval veel te kort is geweest. Ik gun iedereen dit geluk en daar wil ik mijn steentje graag aan bijdragen. 

De afgelopen weken is er van trainen weinig terecht gekomen, maar het herstel gaat inmiddels de goede kant op. Ik kijk ernaar uit om binnenkort weer lekker op de fiets te stappen. Met de steun van de lieve dames heb ik mijn geluk altijd mijn zij en ik hoop dit nog heel lang zo te houden.

Nogmaal voor iedereen die de afgelopen tijd (en komende tijd) de moeite neemt om mij te steunen: dankjulliewel! 

 

Bizar

Bizar. Vorige week was ik begonnen aan een nieuwe blog. Ik mocht namelijk na een enorme strijd met diverse mensen binnen de Universiteit een laatste poging wagen om mijn premaster af te ronden. Heel veel studie uren enorm veel inspanning verder was het mij dan uiteindelijk toch gelukt om dit tentamen binnen te slepen. Een enorme opluchting en ook een bevestiging voor mij dat ik al die tijd niet voor niets gestreden heb. Deze voldoening nam ik ook direct mee in mijn training. Lekker de eerste rit na mijn operatie, vol in de regen en wind; Kortom een oer-Hollands fietstochtje. Een dag later had ik dan mijn controle afspraak in het ziekenhuis. Vol goede moed onderweg naar Leiderdorp om ook dit allemaal weer af te sluiten. Aangekomen in het ziekenhuis werd ik geconfronteerd met de vraag of ik op de hoogte was wat er weggehaald was. Aangezien ik niets meer gehoord had vond ik dat maar een rare vraag. Hierop schrok de arts en ineens bleek hij middenin een slecht nieuws gesprek te zitten, net als ik…. De ogenschijnlijke kleine ingreep bleek een tumor te zijn, dus erg onschuldig is het allemaal niet. Korte uitleg wat het ongeveer inhoudt en vervolgens de vraag: heeft u nog vragen????? Tsja, zo dacht ik uit de achtbaan te zijn gestapt en even rust te kunnen nemen, start de volgende achtbaan. Met alle vragen die ik nu heb, ben ik nu vooral op zoek naar het antwoord op de vraag, hoe ziet de toekomst eruit. Als ik de arts moet geloven leef ik er geen dag minder om, maar aangezien zij niet eens de moeite genomen hebben om mij te informeren dat ik toch een iets ander probleem had twijfel ik aan alle opmerkingen. Tot afgelopen maandag heb ik alle confrontaties met de ziekte van de buitenkant meegemaakt. Hoewel ik mij daar altijd zeer betrokken bij gevoeld heb is het met geen pen te beschrijven wat dit met je doet. Voor nu ga ik dit allemaal maar een plekje geven en verder zorgen dat ik lekker mijn rondjes op de fiets kan maken, wat de toekomst brengt……… Tsja Carpe Diem…

Thank you to my Sponsors

60

Geraldine Doeswijk Kavanagh

Je kunt het Jo. Wij zijn heel trots op je. Geraldine en Henk

5

Suzanne van Dijk

Heel veel succes!

21

Anonymous

26

Tante Dien

Hoi Jorit, Ik fiets niet met je mee maar denk wel aan je en hopelijk haal je het 6x. Veel succes!!

25

Rens & Danja

👍

5

Tamara de Ridder

Hi Jorit, Veel succes op de berg!

21

Suzanne van der Horst

Heel veel succes en zet m op!!!! Groetjes suus

25

Mirjam Meeuwissen

Zet m op noep! X

1

Anonymous

Naar aanleiding van berichtje op intranet

50

Hans vd Sloot

25

Miranda Verhagen

Topper ben je toch ook dat je dit doet...Uiteraard sponsor ik je, ook met jullie geweldige pa in mijn gedachten. Zal hem nooit vergeten. Zet m op Jorit. Liets, Miranda

36

martin groenewoud

6x6 euro voor deze stoemper der stoempers ! Courage, allez allez et pousser c'est aussi un option !!!

6

Els Roos

Zet 'm op!

25

Bob & Monique

Super dat je dit doet! Heel veel succes!!

21

Anonymous

Succes ermee Jorrit

5

Marten van der Nagel

Veel succes Jorit!

26

Yvonne & Jack

Suc6 Jorit!

10

BJJM Zeijl

111

Monique Doeswijk

Ik weet dat het je gaat lukken😘

25

Margo Van Rheenen

Zet hem op Jorit!!

3

Kitty

Goed van je! Succes!!

56

Dirk van der Wolf

ga er voor

50

Andy en Milanda houtkamp

Heel veel succes!

21

Bart Olde Kalter

26

Jos Kleijhorst

10

Wardan Khachaturian

5

Pauline van Assema

Succes met de beklimming en de afdalingen

50

Anne Boswald

Top dat je dit doet! Voor het doel waar jij het voordoet maar net zoveel voor jouw persoonlijk streven in gedachten en verbondenheid aan je pa. Ik heb zo ontzettende bewondering voor de manier waarop jouw vader omging met zijn ziekte en dat hij ondanks tot het einde momenten van intens genieten had. Het leven is kostbaar en kwetsbaar. Liefde is eeuwige kracht.

50

Hans Berbee

Gas op die zuigers! Het is Jorit Doeswijk, jalalalalala

50

Esther & Bram Duijvenbode

Heel veel succes!!

25

judith en bart swinkels

zet m op man! je vader zal er zeker trots op zijn geweest!

25

Madelon Vries

110

Leeg Geschreven

#e donatie Leeg geschreven

216

Kwis-Spelen

Namens de quiz deelnemers, veel succes!!!

50

Dennis -

Succes Noep!

10

Niels en Marije Hoogkamer

Succes met de voorbereiding en de beklimmingen. Op naar de 6!

15

Joris Zoet

Beste Jorrit en teamgenoten, Wat fantastisch dat jullie dit doen. Ook wij hebben helaas met deze rotziekte te maken gehad in ons gezin. Wij weten als geen ander hoe belangrijk het is dat er onderzoek wordt gedaan, er mensen voor je zijn die steunen en helpen. Daar is geld voor nodig. Wij willen jullie heelveel suc6 wensen. Groet Joris

10

Anonymous

Heel mooi dat je dit doet Jorit, respect! Heel veel succes! De achterbuurtjes V, J & C

21

Arjan Doeswijk

Zet hem op broer. Ook ik mis Pa nog vaak.

25

Jorrit Van Setten

Jor, respect hoe je je verhaal zo neer zet. Ook respect hoe jij je komende periode gaat inspannen om tot een mooi doel te komen. Ga die berg op en geef die ouwe van je een knipoog. Hij zal je vast en zeker steunen ! Groetjes Jor

50

Anonymous

Wat geweldig dat je dit gaat. Ik wens je veel succes!

56

Gé van der Steen

Veel succes! Ik denk ook nog vaak aan de vader.

100

Leeg geschreven

Leeg geschreven

50

Esther & Bram

Buurman, Dit jaar versturen wij geen kerstkaarten, maar doen wij een extra gift voor je sportieve uitdaging. Fijne feestdagen en een gezond 2019

15

Claudia Ullers

Noepie, trots op jou dat je deze uitdaging aan gaat! Je vader zou zeker ook erg trots zijn geweest en kijkt vanaf boven mee! Xxx

Show more