Stephan Burger

Alpe d'HuZes 2020

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Éen op de drie Nederlanders krijgt kanker en jaarlijks sterven ruim 44.000 mensen aan kanker. Dit MOET stoppen, de ziekte moet de wereld uit. Omdat ik er echt in geloof dat we kanker de wereld uit kunnen helpen met goed en meer onderzoek doe ik daarom in 2020 opnieuw mee aan Alpe d'HuZes.

Via mijn deelname hoop ik opnieuw minstens € 2.500,- aan donaties bijeen te krijgen voor het Alpe d’HuZes/KWF-fonds. 

Iedere euro hiervan wordt besteed aan wetenschappelijk onderzoek naar kanker en naar de verbetering van kwaliteit van leven van mensen met kanker. Draag jij ook weer je steentje bij?

 

 

My Achievements

Ik heb me ingeschreven

Foto's toegevoegd

Zelf een eerste donatie gedaan

Vijf donaties ontvangen

Streefbedrag gehaald

Streefbedrag hoger dan 3500 ingevuld

Emails verstuurd

Pagina gedeeld op social

Donateurs bedankt

My Updates

Opgeven is gewoon geen optie..

In juni 2019, deed ik voor de 2e keer mee aan Alpe d'HuZes. Op zondag 2 juni vertrokken Mark, Heidi en ik richting Alpe d'Huez. De avond ervoor waren we naar het concert van Marco Borsato geweest in de Kuip. De uren staan, het bier en het zo hard mogelijk meezingen paste slecht in de voorbereiding maar dit concert van Marco in de Kuip wilde ik niet missen. Zoals altijd was Marco top en brak genoot ik nog wat na in de auto.

We hadden bedacht de dagen voor DE dag relaxed door te brengen. We genoten van de rust, het mooie weer en het programma dat de Rotterdam Fund Racers organiseerden. Natuurlijk werd er ook gefietst. Met Xander, Mark, Chris, Alex, Arjan en Lodewijk beklom ik de Col du Glandon en de Col de la Croix-de-Fer, bergpassen die behoren tot de mooiste in de Franse Alpen. De mooie vriendschappen die de afgelopen jaren mede door het fietsen waren ontstaan, kregen deze dagen nóg meer diepgang. Mede daardoor was mijn deelname aan dit geweldige evenement eigenlijk al geslaagd voor het überhaupt echt begonnen was.

Natuurlijk kwam ik met een sportief doel naar Alpe d'Huez; 6 beklimmingen. Een dik half jaar had ik goed getraind en ik voelde dat ik goeie benen had. Maar tegelijk besefte ik me dat dit geen garanties bood. In september 2018 maakte ik bijvoorbeeld kennis met echt serieuze kramp tijdens mijn poging om 3 x de Ventoux te beklimmen op 1 dag. En is de kop goed? 6 x de Alpe beklimmen doe je namelijk niet alleen met je benen, maar vooral op wilskracht en doorzettingsvermogen. Het gaf me rust dat mijn doel waar het uiteindelijk echt om ging, minimaal € 2.500,- aan donaties binnen halen voor het onderzoek tegen kanker, ruimschoots was gehaald.

Op donderdag 6 juni was het zo ver. We begonnen vroeg, om 04:05 uur vertrok ik met de eerste groep Rotterdam Fund Racers richting de start. 21 bochten, verlicht door kaarsjes, moesten worden afgedaald naar het dorp Bourg d'Oisans, waar de start zich bevindt. De spanning was voelbaar in de groep en er werden grappen gemaakt om de spanning wat te breken. Meter voor meter schoven we op richting start. Rond 05:00 uur konden we eindelijk beginnen. Vanaf dat moment had ik 13 uur de tijd; tot 18:00 uur mag je aan je laatste klim beginnen. 

De dag begon koud, wat in mijn voordeel werkte. Toen de zon aan het begin van de middag doorbrak, liep de temperatuur snel op en werd het fietsen in rap tempo zwaarder. Vanaf de 4e klim begon het moeilijker en moeilijker te worden. De pijn in m'n benen, kont, rug, nek en handen leek met de minuut heviger te worden. Ik voelde me alleen op de berg en vroeg me af waarom ik niet gewoon lekker zou stoppen. Het antwoord was eenvoudig; Opgeven is geen optie. Dus fietste ik door.

Toen ik na 15 uur en 32 minuten en 180 km fietsen voor de zesde keer boven kwam, besefte ik me dat het was gelukt! Na de finish werd ik binnengehaald door mijn Rotterdam Fund Racer vrienden. Een waanzinnig mooi, euforisch en emotioneel moment om nooit te vergeten. Iedere trap, iedere bocht, ieder pijntje in mijn lijf was het meer dan waard geweest.

Een paar weken geleden kwamen de eerste appjes binnen over Alpe d'HuZes 2020. Of ik ook weer mee ging? Ik wist het niet zo goed. In mijn hoofd had ik het doel van 6 beklimmingen afgevinkt en ik twijfelde of ik me weer op zou kunnen (en willen) laden voor een nieuwe deelname. Ik stelde mijn antwoord daarom nog maar even tot nader orde uit…

5 weken geleden viel ik hard van mijn fiets. Opeens lag ik in het ziekenhuis. Met een schedelbasisfractuur, een hersenschudding, diepe wonden in m'n gezicht, een gebroken sleutelbeen en een kapotte tand belande ik in het Ikazia ziekenhuis. De arts vertelde me er dat ik bijzonder veel geluk had gehad; Het had weinig gescheeld of ik had een dwarslaesie gehad of erger. De betrekkelijkheid van het leven was opeens duidelijker dan ooit en ik telde mijn zegeningen. Danig onder de indruk van alles wat er was gebeurd en nog dieper onder de indruk door de grote zorgen en het verdriet dat ik zag bij Mila, mijn kids, mijn familie en vrienden telde ik de uren weg in het ziekenhuisbed en verbeet ik de pijn in mijn lijf en hoofd.

Liggend in mijn bed dacht ik na over mijn situatie en nam ik me voor te proberen niet te klagen maar te dragen en optimistisch en hard te werken aan mijn herstel. Mensen die het vooruitzicht hebben niet meer beter worden, díe hebben recht op klagen hield ik mezelf voor. Na anderhalve dag kwam er een mevrouw bij op onze kamer. Ogenschijnlijk was ze kerngezond en ik vroeg haar waarom ze in het ziekenhuis was opgenomen. Ze vertelde me dat ze al twee keer was genezen van darmkanker en dat ze zich sinds een paar weken weer heel slecht voelde. Ze was bang dat de kanker weer terug was gekomen en maakte zich zorgen. Ik was er stil van en dacht na over de vele mensen in mijn directe omgeving die tegen kanker vechten. Het zijn er teveel en ze zijn ook nog eens veel te jong. Nog liggend in het ziekenhuis besloot ik mee te doen aan Alpe d'HuZes 2020. Mijn training zou ik starten zodra mijn lijf het zou toestaan…ik gaf mezelf een paar weken tot dat moment.

Tegen de verwachtingen in heb ik de eerste training op de spinfiets afgelopen week al weer kunnen doen gelukkig!

In 2020 fiets ik opnieuw mee als lid van team Rotterdam Fund Racers. Met elkaar haalden de Rotterdam Fund Racers de afgelopen Alpe d'HuZes editie bijna € 300.000 euro op!! Een topprestatie, die we dit jaar natuurlijk willen overtreffen. Ik hoop dat jij ons hierbij wilt helpen door mijn deelname aan Alpe d'HuZes 2020 te sponsoren?

Dit kun je doen via deze link https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraiser/StephanBurger2598

Alvast super bedankt!

 

Thank you to my Sponsors

5

Petra

Succes Stephan

10

Marleen Bravenboer

Topper💪🏽

26

Ronald de Meij

Succes!

20

Daniëlle Martens

Succes met trainen en zet m op 4 juni 2020! 💪🏼

16

Leonore Eijkenboom

26

Riny Boekelman

Niets kan jou ook stoppen hè?! Heel veel succes!

50

Tjeerd de Vries

You’ve got this! Goed initiatief, Stephan. Succes :-)

Show more